cogner – French verb conjugation

French verb forms of cogner

Nominal Forms

Infinitif: cogner
Participe présent: cognant /kɔ.ɲɑ̃/
Participe passé cogné /kɔ.ɲe/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jecogne /kɔɲ/
tucognes /kɔɲ/
il;elle;oncogne /kɔɲ/
nouscognons /kɔ.ɲɔ̃/
vouscognez /kɔ.ɲe/
ils;ellescognent /kɔɲ/

Passé composé

j'ai cogné
tuas cogné
il;elle;ona cogné
nousavons cogné
vousavez cogné
ils;ellesont cogné

Imparfait

jecognais /kɔ.ɲɛ/
tucognais /kɔ.ɲɛ/
il;elle;oncognait /kɔ.ɲɛ/
nouscognions /kɔ.ɲjɔ̃/
vouscogniez /kɔ.ɲje/
ils;ellescognaient /kɔ.ɲɛ/

Plus-que-parfait

j'avais cogné
tuavais cogné
il;elle;onavait cogné
nousavions cogné
vousaviez cogné
ils;ellesavaient cogné

Futur simple

jecognerai /kɔ.ɲə.ʁe/
tucogneras /kɔ.ɲə.ʁa/
il;elle;oncognera /kɔ.ɲə.ʁa/
nouscognerons /kɔ.ɲə.ʁɔ̃/
vouscognerez /kɔ.ɲə.ʁe/
ils;ellescogneront /kɔ.ɲə.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai cogné
tuauras cogné
il;elle;onaura cogné
nousaurons cogné
vousaurez cogné
ils;ellesauront cogné

Passé simple

jecognai /kɔ.ɲe/
tucognas /kɔ.ɲa/
il;elle;oncogna /kɔ.ɲa/
nouscognâmes /kɔ.ɲam/
vouscognâtes /kɔ.ɲat/
ils;ellescognèrent /kɔ.ɲɛʁ/

Passé antérieur

j'eus cogné
tueus cogné
il;elle;oneut cogné
nouseûmes cogné
vouseûtes cogné
ils;elleseurent cogné

Subjonctif

Présent

jecogne /kɔɲ/
tucognes /kɔɲ/
il;elle;oncogne /kɔɲ/
nouscognions /kɔ.ɲjɔ̃/
vouscogniez /kɔ.ɲje/
ils;ellescognent /kɔɲ/

Passé composé

j'aie cogné
tuaies cogné
il;elle;onait cogné
nousayons cogné
vousayez cogné
ils;ellesaient cogné

Imparfait

jecognasse /kɔ.ɲas/
tucognasses /kɔ.ɲas/
il;elle;oncognât /kɔ.ɲa/
nouscognassions /kɔ.ɲa.sjɔ̃/
vouscognassiez /kɔ.ɲa.sje/
ils;ellescognassent /kɔ.ɲas/

Plus-que-parfait

j'eusse cogné
tueusses cogné
il;elle;oneût cogné
nouseussions cogné
vouseussiez cogné
ils;elleseussent cogné

Conditionnel

Présent

jecognerais /kɔ.ɲə.ʁɛ/
tucognerais /kɔ.ɲə.ʁɛ/
il;elle;oncognerait /kɔ.ɲə.ʁɛ/
nouscognerions /kɔ.ɲə.ʁjɔ̃/
vouscogneriez /kɔ.ɲə.ʁje/
ils;ellescogneraient /kɔ.ɲə.ʁɛ/

Passé

j'aurais cogné
tuaurais cogné
il;elle;onaurait cogné
nousaurions cogné
vousauriez cogné
ils;ellesauraient cogné

Imperatif

tucogne /kɔɲ/
nouscognons /kɔ.ɲɔ̃/
vouscognez /kɔ.ɲe/

Verbs conjugated like 'cogner'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'cogner'

cagner, corner, hogner, rogner, boguer, borner, bougner, caguer, caner, canner,

Translations

  • bang, to make sudden loud noises
  • bang, to hit hard
  • conk, slang: to hit
  • crack, to strike forcefully
  • hit, to come into contact with forcefully and suddenly
  • Etymology

    Inherited from Latin cuneāre, ultimately from cuneus (“wedge”). See: Latin 'cuneō', Latin 'cuneō'.

    Additional Information

    Sample Sentences

    • J'avoue que la bagarre / Je ne suis pas contre / Ça me fait pas peur / Je dirais même / Que j'aime cogner (I admit that fighting / I'm not against it / It doesn't scare me / I would even say / That I like clouting people) [1962, “La Bagarre”, Vline Buggy (lyrics), Jerry Leiber and Mike Stoller (music), performed by Johnny Hallyday:]
    • Je laisse aller ce que j'ai tant aimé, malgré mon cœur qui cogne et s'ouvrait [2018, Zaz, Résigne-moi:]