Nominal Forms
Infinitif:
décourager
Participe présent:
décourageant /de.ku.ʁa.ʒɑ̃; sə de.ku.ʁa.ʒɑ̃/
Participe passé
découragé /de.ku.ʁa.ʒe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | décourage /de.ku.ʁaʒ; mə de.ku.ʁaʒ/ |
| tu | décourages /de.ku.ʁaʒ; tə de.ku.ʁaʒ/ |
| il;elle;on | décourage /de.ku.ʁaʒ; sə de.ku.ʁaʒ/ |
| nous | décourageons /de.ku.ʁa.ʒɔ̃; nu de.ku.ʁa.ʒɔ̃/ |
| vous | découragez /de.ku.ʁa.ʒe; vu de.ku.ʁa.ʒe/ |
| ils;elles | découragent /de.ku.ʁaʒ; sə de.ku.ʁaʒ/ |
Passé composé
| j' | ai découragé |
| tu | as découragé |
| il;elle;on | a découragé |
| nous | avons découragé |
| vous | avez découragé |
| ils;elles | ont découragé |
Imparfait
| je | décourageais /de.ku.ʁa.ʒɛ; mə de.ku.ʁa.ʒɛ/ |
| tu | décourageais /de.ku.ʁa.ʒɛ; tə de.ku.ʁa.ʒɛ/ |
| il;elle;on | décourageait /de.ku.ʁa.ʒɛ; sə de.ku.ʁa.ʒɛ/ |
| nous | découragions /de.ku.ʁa.ʒjɔ̃; nu de.ku.ʁa.ʒjɔ̃/ |
| vous | découragiez /de.ku.ʁa.ʒje; vu de.ku.ʁa.ʒje/ |
| ils;elles | décourageaient /de.ku.ʁa.ʒɛ; sə de.ku.ʁa.ʒɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais découragé |
| tu | avais découragé |
| il;elle;on | avait découragé |
| nous | avions découragé |
| vous | aviez découragé |
| ils;elles | avaient découragé |
Futur simple
| je | découragerai /de.ku.ʁaʒ.ʁe; mə de.ku.ʁaʒ.ʁe/ |
| tu | décourageras /de.ku.ʁaʒ.ʁa; tə de.ku.ʁaʒ.ʁa/ |
| il;elle;on | découragera /de.ku.ʁaʒ.ʁa; sə de.ku.ʁaʒ.ʁa/ |
| nous | découragerons /de.ku.ʁaʒ.ʁɔ̃; nu de.ku.ʁaʒ.ʁɔ̃/ |
| vous | découragerez /de.ku.ʁaʒ.ʁe; vu de.ku.ʁaʒ.ʁe/ |
| ils;elles | décourageront /de.ku.ʁaʒ.ʁɔ̃; sə de.ku.ʁaʒ.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai découragé |
| tu | auras découragé |
| il;elle;on | aura découragé |
| nous | aurons découragé |
| vous | aurez découragé |
| ils;elles | auront découragé |
Passé simple
| je | décourageai /de.ku.ʁa.ʒe; mə de.ku.ʁa.ʒe/ |
| tu | décourageas /de.ku.ʁa.ʒa; tə de.ku.ʁa.ʒa/ |
| il;elle;on | découragea /de.ku.ʁa.ʒa; sə de.ku.ʁa.ʒa/ |
| nous | décourageâmes /de.ku.ʁa.ʒam; nu de.ku.ʁa.ʒam/ |
| vous | décourageâtes /de.ku.ʁa.ʒat; vu de.ku.ʁa.ʒat/ |
| ils;elles | découragèrent /de.ku.ʁa.ʒɛʁ; sə de.ku.ʁa.ʒɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus découragé |
| tu | eus découragé |
| il;elle;on | eut découragé |
| nous | eûmes découragé |
| vous | eûtes découragé |
| ils;elles | eurent découragé |
Subjonctif
Présent
| je | décourage /de.ku.ʁaʒ; mə de.ku.ʁaʒ/ |
| tu | décourages /de.ku.ʁaʒ; tə de.ku.ʁaʒ/ |
| il;elle;on | décourage /de.ku.ʁaʒ; sə de.ku.ʁaʒ/ |
| nous | découragions /de.ku.ʁa.ʒjɔ̃; nu de.ku.ʁa.ʒjɔ̃/ |
| vous | découragiez /de.ku.ʁa.ʒje; vu de.ku.ʁa.ʒje/ |
| ils;elles | découragent /de.ku.ʁaʒ; sə de.ku.ʁaʒ/ |
Passé composé
| j' | aie découragé |
| tu | aies découragé |
| il;elle;on | ait découragé |
| nous | ayons découragé |
| vous | ayez découragé |
| ils;elles | aient découragé |
Imparfait
| je | décourageasse /de.ku.ʁa.ʒas; mə de.ku.ʁa.ʒas/ |
| tu | décourageasses /de.ku.ʁa.ʒas; tə de.ku.ʁa.ʒas/ |
| il;elle;on | décourageât /de.ku.ʁa.ʒa; sə de.ku.ʁa.ʒa/ |
| nous | décourageassions /de.ku.ʁa.ʒa.sjɔ̃; nu de.ku.ʁa.ʒa.sjɔ̃/ |
| vous | décourageassiez /de.ku.ʁa.ʒa.sje; vu de.ku.ʁa.ʒa.sje/ |
| ils;elles | décourageassent /de.ku.ʁa.ʒas; sə de.ku.ʁa.ʒas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse découragé |
| tu | eusses découragé |
| il;elle;on | eût découragé |
| nous | eussions découragé |
| vous | eussiez découragé |
| ils;elles | eussent découragé |
Conditionnel
Présent
| je | découragerais /de.ku.ʁaʒ.ʁɛ; mə de.ku.ʁaʒ.ʁɛ/ |
| tu | découragerais /de.ku.ʁaʒ.ʁɛ; tə de.ku.ʁaʒ.ʁɛ/ |
| il;elle;on | découragerait /de.ku.ʁaʒ.ʁɛ; sə de.ku.ʁaʒ.ʁɛ/ |
| nous | découragerions /de.ku.ʁa.ʒə.ʁjɔ̃; nu de.ku.ʁa.ʒə.ʁjɔ̃/ |
| vous | décourageriez /de.ku.ʁa.ʒə.ʁje; vu de.ku.ʁa.ʒə.ʁje/ |
| ils;elles | décourageraient /de.ku.ʁaʒ.ʁɛ; sə de.ku.ʁaʒ.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais découragé |
| tu | aurais découragé |
| il;elle;on | aurait découragé |
| nous | aurions découragé |
| vous | auriez découragé |
| ils;elles | auraient découragé |
Imperatif
| tu | décourage /de.ku.ʁaʒ; de.ku.ʁaʒ.twa/ |
| nous | décourageons /de.ku.ʁa.ʒɔ̃; de.ku.ʁa.ʒɔ̃.nu/ |
| vous | découragez /de.ku.ʁa.ʒe; de.ku.ʁa.ʒe.vu/ |
Verbs conjugated like 'décourager'
abroger,
absterger,
adjuger,
affliger,
affouager,
affourager,
affourrager,
afféager,
allonger,
aménager,
apanager,
arbitrager,
arranger,
arroger,
arrérager,
asperger,
atiger,
attiger,
auberger,
avantager, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'décourager'
encourager,
affourager,
débourber,
débourrer,
débourser,
décharger,
décorder,
décorer,
décorner,
découcher,
Translations
dash, to dishearten
daunt, to discourage
deter, to persuade someone not to do something
discourage, to dishearten
dishearten, discourage someone by removing their enthusiasm or courage
dispirit, Lower the morale of
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- écœurer
- dégoûter
- rebuter
- repousser
- décevoir
- désappointer, tromper, frustrer, trahir, abuser
- accabler
- accuser, charger, noircir, éreinter, enfoncer, vilipender, calomnier, écraser, surcharger, abattre, opprimer, pressurer
- abattre
- tomber, écrouler, démolir, renverser, ruiner, démanteler, raser, terrasser, défaire, abolir, assommer, tuer, exécuter, brûler, affaisser, effondrer, précipiter, submerger
- désenchanter
- décevoir, désappointer, désillusionner
- dissuader
- détourner, dégoûter, déconseiller
- détourner
- dévier, dérouter, esquiver, distraire, parer, éluder, éviter, dévoyer, débaucher, divertir, dissuader, déconseiller, séduire, voler
- lasser
- ennuyer
Etymology
From Middle French descourager (from whence English discourage), from Old French descouragier, from des- and corage.
Verbs referencing "décourager"
Greek
αποθαρρύνω, Romanian
descuraja.
Additional Information
décourager. v. a. abattre le courage, ôter le courage.
Décourager quelqu'un. Cet accident, cette nouvelle découragea fort les soldats. Il signifie aussi, Faire perdre le courage,
ôter l'envie de faire quelque chose. Il est découragé de travailler, découragé du travail. Ses amis l'en ont découragé. On dirait mieux, dans cette dernière phrase, Détourner ou dissuader.
Il s'emploie souvent avec le pronom personnel. Il y a de quoi se décourager. Il se décourage au premier obstacle qu'il rencontre.
Découragé, ée.
Découragé, ée. participe.
Sample Sentences
-
Ainsi parlait cette pauvre femme, amèrement découragée; car elle savait que demain le premier venu, vil, brutal, impie, sans coeur, deviendrait, s' il avait de l' argent pour la payer, le possesseur de sa fille, corps et âme ! Et sera -t-il alors, sera [...]
(La case de l'oncle Tom)
-
La chasse fut longue, vive, animée, mais sans résultat. Cassy jeta un regard ironique de triomphe sur Legree qui descendait de cheval, fatigué et découragé.
(La case de l'oncle Tom)
-
CHAPITRE LX EN FRANCE La première crainte du roi d' Angleterre, Charles Ier, en apprenant cette mort, fut qu' une si terrible nouvelle ne décourageât les Rochelois; il essaya, dit Richelieu dans ses Mémoires, de la leur cacher le plus longtemps possible, faisant fermer les ports par tout son royaume, et prenant soigneusement garde qu' aucun [...]
(The Three Musketeers)