aplanir – French verb conjugation

French verb forms of aplanir

Nominal Forms

Infinitif: aplanir
Participe présent: aplanissant /a.pla.ni.sɑ̃/
Participe passé aplani /a.pla.ni/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'aplanis /a.pla.ni/
tuaplanis /a.pla.ni/
il;elle;onaplanit /a.pla.ni/
nousaplanissons /a.pla.ni.sɔ̃/
vousaplanissez /a.pla.ni.se/
ils;ellesaplanissent /a.pla.nis/

Passé composé

j'ai aplani
tuas aplani
il;elle;ona aplani
nousavons aplani
vousavez aplani
ils;ellesont aplani

Imparfait

j'aplanissais /a.pla.ni.sɛ/
tuaplanissais /a.pla.ni.sɛ/
il;elle;onaplanissait /a.pla.ni.sɛ/
nousaplanissions /a.pla.ni.sjɔ̃/
vousaplanissiez /a.pla.ni.sje/
ils;ellesaplanissaient /a.pla.ni.sɛ/

Plus-que-parfait

j'avais aplani
tuavais aplani
il;elle;onavait aplani
nousavions aplani
vousaviez aplani
ils;ellesavaient aplani

Futur simple

j'aplanirai /a.pla.ni.ʁe/
tuaplaniras /a.pla.ni.ʁa/
il;elle;onaplanira /a.pla.ni.ʁa/
nousaplanirons /a.pla.ni.ʁɔ̃/
vousaplanirez /a.pla.ni.ʁe/
ils;ellesaplaniront /a.pla.ni.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai aplani
tuauras aplani
il;elle;onaura aplani
nousaurons aplani
vousaurez aplani
ils;ellesauront aplani

Passé simple

j'aplanis /a.pla.ni/
tuaplanis /a.pla.ni/
il;elle;onaplanit /a.pla.ni/
nousaplanîmes /a.pla.nim/
vousaplanîtes /a.pla.nit/
ils;ellesaplanirent /a.pla.niʁ/

Passé antérieur

j'eus aplani
tueus aplani
il;elle;oneut aplani
nouseûmes aplani
vouseûtes aplani
ils;elleseurent aplani

Subjonctif

Présent

j'aplanisse /a.pla.nis/
tuaplanisses /a.pla.nis/
il;elle;onaplanisse /a.pla.nis/
nousaplanissions /a.pla.ni.sjɔ̃/
vousaplanissiez /a.pla.ni.sje/
ils;ellesaplanissent /a.pla.nis/

Passé composé

j'aie aplani
tuaies aplani
il;elle;onait aplani
nousayons aplani
vousayez aplani
ils;ellesaient aplani

Imparfait

j'aplanisse /a.pla.nis/
tuaplanisses /a.pla.nis/
il;elle;onaplanît /a.pla.ni/
nousaplanissions /a.pla.ni.sjɔ̃/
vousaplanissiez /a.pla.ni.sje/
ils;ellesaplanissent /a.pla.nis/

Plus-que-parfait

j'eusse aplani
tueusses aplani
il;elle;oneût aplani
nouseussions aplani
vouseussiez aplani
ils;elleseussent aplani

Conditionnel

Présent

j'aplanirais /a.pla.ni.ʁɛ/
tuaplanirais /a.pla.ni.ʁɛ/
il;elle;onaplanirait /a.pla.ni.ʁɛ/
nousaplanirions /a.pla.ni.ʁjɔ̃/
vousaplaniriez /a.pla.ni.ʁje/
ils;ellesaplaniraient /a.pla.ni.ʁɛ/

Passé

j'aurais aplani
tuaurais aplani
il;elle;onaurait aplani
nousaurions aplani
vousauriez aplani
ils;ellesauraient aplani

Imperatif

tuaplanis /a.pla.ni/
nousaplanissons /a.pla.ni.sɔ̃/
vousaplanissez /a.pla.ni.se/

Translations

Etymology

From a- + plan + -ir.

Verbs referencing "aplanir"

Romanian aplana.

Additional Information

aplanir. v. a. rendre uni, rendre plane ce qui était inégal. Aplanir un chemin. Aplanir des allées dans un jardin. Aplànir une montagne. On l'emploie quelquefois avec le pronom personnel. Ce terrain s'est aplani.

Fig., Aplanir les obstacles, les difficultés, Lever les difficultés, les obstacles, les empêchements qui se rencontrent dans une affaire. On dit de même, Toutes les difficultés, tous les obstacles s'aplanissent devant lui, etc.

Aplani, ie.
Aplani, ie. participe.

Sample Sentences