Infinitif:
insinuer
Participe présent:
insinuant /ɛ̃.si.nɥɑ̃/
Participe passé
insinué /ɛ̃.si.nɥe/
| j' | insinue /ɛ̃.si.ny/ |
| tu | insinues /ɛ̃.si.ny/ |
| il;elle;on | insinue /ɛ̃.si.ny/ |
| nous | insinuons /ɛ̃.si.nɥɔ̃/ |
| vous | insinuez /ɛ̃.si.nɥe/ |
| ils;elles | insinuent /ɛ̃.si.ny/ |
| j' | ai insinué |
| tu | as insinué |
| il;elle;on | a insinué |
| nous | avons insinué |
| vous | avez insinué |
| ils;elles | ont insinué |
| j' | insinuais /ɛ̃.si.nɥɛ/ |
| tu | insinuais /ɛ̃.si.nɥɛ/ |
| il;elle;on | insinuait /ɛ̃.si.nɥɛ/ |
| nous | insinuions /ɛ̃.si.ny.jɔ̃/ |
| vous | insinuiez /ɛ̃.si.ny.je/ |
| ils;elles | insinuaient /ɛ̃.si.nɥɛ/ |
| j' | avais insinué |
| tu | avais insinué |
| il;elle;on | avait insinué |
| nous | avions insinué |
| vous | aviez insinué |
| ils;elles | avaient insinué |
| j' | insinuerai /ɛ̃.si.ny.ʁe/ |
| tu | insinueras /ɛ̃.si.ny.ʁa/ |
| il;elle;on | insinuera /ɛ̃.si.ny.ʁa/ |
| nous | insinuerons /ɛ̃.si.ny.ʁɔ̃/ |
| vous | insinuerez /ɛ̃.si.ny.ʁe/ |
| ils;elles | insinueront /ɛ̃.si.ny.ʁɔ̃/ |
| j' | aurai insinué |
| tu | auras insinué |
| il;elle;on | aura insinué |
| nous | aurons insinué |
| vous | aurez insinué |
| ils;elles | auront insinué |
| j' | insinuai /ɛ̃.si.nɥe/ |
| tu | insinuas /ɛ̃.si.nɥa/ |
| il;elle;on | insinua /ɛ̃.si.nɥa/ |
| nous | insinuâmes /ɛ̃.si.nɥam/ |
| vous | insinuâtes /ɛ̃.si.nɥat/ |
| ils;elles | insinuèrent /ɛ̃.si.nɥɛʁ/ |
| j' | eus insinué |
| tu | eus insinué |
| il;elle;on | eut insinué |
| nous | eûmes insinué |
| vous | eûtes insinué |
| ils;elles | eurent insinué |
| j' | insinue /ɛ̃.si.ny/ |
| tu | insinues /ɛ̃.si.ny/ |
| il;elle;on | insinue /ɛ̃.si.ny/ |
| nous | insinuions /ɛ̃.si.ny.jɔ̃/ |
| vous | insinuiez /ɛ̃.si.ny.je/ |
| ils;elles | insinuent /ɛ̃.si.ny/ |
| j' | aie insinué |
| tu | aies insinué |
| il;elle;on | ait insinué |
| nous | ayons insinué |
| vous | ayez insinué |
| ils;elles | aient insinué |
| j' | insinuasse /ɛ̃.si.nɥas/ |
| tu | insinuasses /ɛ̃.si.nɥas/ |
| il;elle;on | insinuât /ɛ̃.si.nɥa/ |
| nous | insinuassions /ɛ̃.si.nɥa.sjɔ̃/ |
| vous | insinuassiez /ɛ̃.si.nɥa.sje/ |
| ils;elles | insinuassent /ɛ̃.si.nɥas/ |
| j' | eusse insinué |
| tu | eusses insinué |
| il;elle;on | eût insinué |
| nous | eussions insinué |
| vous | eussiez insinué |
| ils;elles | eussent insinué |
| j' | insinuerais /ɛ̃.si.ny.ʁɛ/ |
| tu | insinuerais /ɛ̃.si.ny.ʁɛ/ |
| il;elle;on | insinuerait /ɛ̃.si.ny.ʁɛ/ |
| nous | insinuerions /ɛ̃.si.ny.ʁjɔ̃/ |
| vous | insinueriez /ɛ̃.si.ny.ʁje/ |
| ils;elles | insinueraient /ɛ̃.si.ny.ʁɛ/ |
| j' | aurais insinué |
| tu | aurais insinué |
| il;elle;on | aurait insinué |
| nous | aurions insinué |
| vous | auriez insinué |
| ils;elles | auraient insinué |
| tu | insinue /ɛ̃.si.ny/ |
| nous | insinuons /ɛ̃.si.nɥɔ̃/ |
| vous | insinuez /ɛ̃.si.nɥe/ |
Il signifie, au figuré, Faire entendre adroitement, faire entrer dans l'esprit. Insinuez--lui cela doucement. Il faut en parlant lui insinuer que... Insinuer de bons sentiments. Insinuer une doctrine.
En termes d'ancienne Pratique, Insinuer, faire insinuer une donation, un testament, Faire enregistrer une donation, un testament à un certain greffe destiné pour cet effet.
Insinuer
Insinuer, avec le pronom personnel,
signifie, Pénétrer, et se dit tant au propre qu'au figuré. L'air s'insinue dans les corps. L'eau s'était insinuée par les pores du bois, par les fentes. L'espoir s'insinuait peu à peu dans mon âme. Une éloquence pleine d'onction
qui s'insinue dans les coeurs.
Il signifie également, en parlant Des personnes, Se faire admettre quelque part, s'y introduire avec adresse. S'insinuer dans une société. Il s'est insinué à la cour je ne sais comment. Il est adroit, il s'insinue partout.
S'insinuer dans l'esprit de quelqu'un, s'insinuer dans ses bonnes grâces, dans sa bienveillance, Se mettre bien dans son esprit, gagner adroitement ses bonnes grâces, sa bienveillance.
Insinué, ée.
Insinué, ée. participe.