Nominal Forms
Infinitif:
convoiter
Participe présent:
convoitant /kɔ̃.vwa.tɑ̃/
Participe passé
convoité /kɔ̃.vwa.te/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | convoite /kɔ̃.vwat/ |
| tu | convoites /kɔ̃.vwat/ |
| il;elle;on | convoite /kɔ̃.vwat/ |
| nous | convoitons /kɔ̃.vwa.tɔ̃/ |
| vous | convoitez /kɔ̃.vwa.te/ |
| ils;elles | convoitent /kɔ̃.vwat/ |
Passé composé
| j' | ai convoité |
| tu | as convoité |
| il;elle;on | a convoité |
| nous | avons convoité |
| vous | avez convoité |
| ils;elles | ont convoité |
Imparfait
| je | convoitais /kɔ̃.vwa.tɛ/ |
| tu | convoitais /kɔ̃.vwa.tɛ/ |
| il;elle;on | convoitait /kɔ̃.vwa.tɛ/ |
| nous | convoitions /kɔ̃.vwa.tjɔ̃/ |
| vous | convoitiez /kɔ̃.vwa.tje/ |
| ils;elles | convoitaient /kɔ̃.vwa.tɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais convoité |
| tu | avais convoité |
| il;elle;on | avait convoité |
| nous | avions convoité |
| vous | aviez convoité |
| ils;elles | avaient convoité |
Futur simple
| je | convoiterai /kɔ̃.vwa.tʁe/ |
| tu | convoiteras /kɔ̃.vwa.tʁa/ |
| il;elle;on | convoitera /kɔ̃.vwa.tʁa/ |
| nous | convoiterons /kɔ̃.vwa.tʁɔ̃/ |
| vous | convoiterez /kɔ̃.vwa.tʁe/ |
| ils;elles | convoiteront /kɔ̃.vwa.tʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai convoité |
| tu | auras convoité |
| il;elle;on | aura convoité |
| nous | aurons convoité |
| vous | aurez convoité |
| ils;elles | auront convoité |
Passé simple
| je | convoitai /kɔ̃.vwa.te/ |
| tu | convoitas /kɔ̃.vwa.ta/ |
| il;elle;on | convoita /kɔ̃.vwa.ta/ |
| nous | convoitâmes /kɔ̃.vwa.tam/ |
| vous | convoitâtes /kɔ̃.vwa.tat/ |
| ils;elles | convoitèrent /kɔ̃.vwa.tɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus convoité |
| tu | eus convoité |
| il;elle;on | eut convoité |
| nous | eûmes convoité |
| vous | eûtes convoité |
| ils;elles | eurent convoité |
Subjonctif
Présent
| je | convoite /kɔ̃.vwat/ |
| tu | convoites /kɔ̃.vwat/ |
| il;elle;on | convoite /kɔ̃.vwat/ |
| nous | convoitions /kɔ̃.vwa.tjɔ̃/ |
| vous | convoitiez /kɔ̃.vwa.tje/ |
| ils;elles | convoitent /kɔ̃.vwat/ |
Passé composé
| j' | aie convoité |
| tu | aies convoité |
| il;elle;on | ait convoité |
| nous | ayons convoité |
| vous | ayez convoité |
| ils;elles | aient convoité |
Imparfait
| je | convoitasse /kɔ̃.vwa.tas/ |
| tu | convoitasses /kɔ̃.vwa.tas/ |
| il;elle;on | convoitât /kɔ̃.vwa.ta/ |
| nous | convoitassions /kɔ̃.vwa.ta.sjɔ̃/ |
| vous | convoitassiez /kɔ̃.vwa.ta.sje/ |
| ils;elles | convoitassent /kɔ̃.vwa.tas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse convoité |
| tu | eusses convoité |
| il;elle;on | eût convoité |
| nous | eussions convoité |
| vous | eussiez convoité |
| ils;elles | eussent convoité |
Conditionnel
Présent
| je | convoiterais /kɔ̃.vwa.tʁɛ/ |
| tu | convoiterais /kɔ̃.vwa.tʁɛ/ |
| il;elle;on | convoiterait /kɔ̃.vwa.tʁɛ/ |
| nous | convoiterions /kɔ̃.vwa.tə.ʁjɔ̃/ |
| vous | convoiteriez /kɔ̃.vwa.tə.ʁje/ |
| ils;elles | convoiteraient /kɔ̃.vwa.tʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais convoité |
| tu | aurais convoité |
| il;elle;on | aurait convoité |
| nous | aurions convoité |
| vous | auriez convoité |
| ils;elles | auraient convoité |
Imperatif
| tu | convoite /kɔ̃.vwat/ |
| nous | convoitons /kɔ̃.vwa.tɔ̃/ |
| vous | convoitez /kɔ̃.vwa.te/ |
Verbs conjugated like 'convoiter'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'convoiter'
concocter,
conforter,
connoter,
convier,
convoler,
convoquer,
convoyer,
canoter,
cocoter,
cocotter,
Translations
covet, to wish for with eagerness
covet, to long for inordinately or unlawfully
eye, to observe carefully or appraisingly
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- désirer
- vouloir, souhaiter, ambitionner, aspirer, prétendre, appéter, briguer, rechercher, guigner, attendre, soupirer, brûler, viser, espérer, tendre, tenir
- envier
- jalouser, haïr, désirer, vouloir, briguer
- ambitionner
- aspirer, prétendre, briguer, désirer, souhaiter
- briguer
- intriguer, conspirer, solliciter, comploter, ambitionner, viser, poursuivre
- soupirer
- respirer, souffler, gémir, aspirer
- vouloir
- ordonner, commander, demander, exiger, interdire, défendre, prescrire, désirer, souhaiter, affirmer, prétendre, permettre, consentir, accepter, daigner
Etymology
Inherited from Old French convoitier, altered from the older Old French covoitier, coveitier (by analogy with the prefix con-), from Vulgar Latin *cupidietāre, a verb based on *cupidietās, a modification of the Classical Latin cupiditās by analogy with words such as medietās. See: Old French '
covoitier'.
Verbs referencing "convoiter"
English
covet.
Additional Information
convoiter. v. a. désirer avec avidité, avec une passion déréglée.
Convoiter ardemment. Convoiter les richesses. Convoiter le bien d'autrai. Convoiter la femme de son prochain. Convoité, ée.
Convoité, ée. participe.
Sample Sentences
-
Porthos quitta le service et épousa, dans le courant de l' année suivante, Mme Coquenard, le coffre tant convoité contenait huit cent mille livres.
(The Three Musketeers)