Nominal Forms
Infinitive: arrinconar
Participle: arrinconado
Gerund: arrinconando
Indicative
Present
| yo | arrincono |
| tú | arrinconas |
| él | arrincona |
| nosotros | arrinconamos |
| vosotros | arrinconáis |
| ellos | arrinconan |
Perfect
| yo | he arrinconado |
| tú | has arrinconado |
| él | ha arrinconado |
| nosotros | hemos arrinconado |
| vosotros | habéis arrinconado |
| ellos | han arrinconado |
Past
| yo | arrinconaba |
| tú | arrinconabas |
| él | arrinconaba |
| nosotros | arrinconábamos |
| vosotros | arrinconabais |
| ellos | arrinconaban |
Pluperfect
| yo | había arrinconado |
| tú | habías arrinconado |
| él | había arrinconado |
| nosotros | habíamos arrinconado |
| vosotros | habíais arrinconado |
| ellos | habían arrinconado |
Preterite
| yo | arrinconé |
| tú | arrinconaste |
| él | arrinconó |
| nosotros | arrinconamos |
| vosotros | arrinconasteis |
| ellos | arrinconaron |
Preterite Perfect
| yo | hube arrinconado |
| tú | hubiste arrinconado |
| él | hubo arrinconado |
| nosotros | hubimos arrinconado |
| vosotros | hubisteis arrinconado |
| ellos | hubieron arrinconado |
Future
| yo | arrinconaré |
| tú | arrinconarás |
| él | arrinconará |
| nosotros | arrinconaremos |
| vosotros | arrinconaréis |
| ellos | arrinconarán |
Future Perfect
| yo | habré arrinconado |
| tú | habrás arrinconado |
| él | habrá arrinconado |
| nosotros | habremos arrinconado |
| vosotros | habréis arrinconado |
| ellos | habrán arrinconado |
Subjunctive
Present
| yo | arrincone |
| tú | arrincones |
| él | arrincone |
| nosotros | arrinconemos |
| vosotros | arrinconéis |
| ellos | arrinconen |
Perfect
| yo | haya arrinconado |
| tú | hayas arrinconado |
| él | haya arrinconado |
| nosotros | hayamos arrinconado |
| vosotros | hayáis arrinconado |
| ellos | hayan arrinconado |
Past
| yo | arrinconara |
| tú | arrinconaras |
| él | arrinconara |
| nosotros | arrinconáramos |
| vosotros | arrinconarais |
| ellos | arrinconaran |
Past
| yo | arrinconase |
| tú | arrinconases |
| él | arrinconase |
| nosotros | arrinconásemos |
| vosotros | arrinconaseis |
| ellos | arrinconasen |
Pluperfect
| yo | hubiera arrinconado |
| tú | hubieras arrinconado |
| él | hubiera arrinconado |
| nosotros | hubiéramos arrinconado |
| vosotros | hubierais arrinconado |
| ellos | hubieran arrinconado |
Pluperfect
| yo | hubiese arrinconado |
| tú | hubieses arrinconado |
| él | hubiese arrinconado |
| nosotros | hubiésemos arrinconado |
| vosotros | hubieseis arrinconado |
| ellos | hubiesen arrinconado |
Future
| yo | arrinconare |
| tú | arrinconares |
| él | arrinconare |
| nosotros | arrinconáremos |
| vosotros | arrinconareis |
| ellos | arrinconaren |
Future Perfect
| yo | hubiere arrinconado |
| tú | hubieres arrinconado |
| él | hubiere arrinconado |
| nosotros | hubiéremos arrinconado |
| vosotros | hubiereis arrinconado |
| ellos | hubieren arrinconado |
Conditional
Present
| yo | arrinconaría |
| tú | arrinconarías |
| él | arrinconaría |
| nosotros | arrinconaríamos |
| vosotros | arrinconaríais |
| ellos | arrinconarían |
Perfect
| yo | habría arrinconado |
| tú | habrías arrinconado |
| él | habría arrinconado |
| nosotros | habríamos arrinconado |
| vosotros | habríais arrinconado |
| ellos | habrían arrinconado |
Imperative
Affirmative
| tú | arrincona |
| él | arrincone |
| nosotros | arrinconemos |
| vosotros | arrinconad |
| ellos | arrinconen |
Negative
| no arrincones |
| no arrincone |
| no arrinconemos |
| no arrinconéis |
| no arrinconen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | arrinconás |
| Venezuelan | arrinconáis |
| Chilean | arrinconái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | arrinconés |
| Río de la Plata region | arrincones |
| Chilean | arrinconís |
| Venezuela, Panama | arrinconéis |
Imperative
arrinconá
Verbs conjugated like 'arrinconar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrinconar'
arrincar,
atinconar,
abribonar,
aprisionar,
arrancar,
arranchar,
arranciar,
arriscar,
arrocinar,
abandonar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- postergar
- abandonar, olvidar, dejar, desatender, marginar
- acorralar
- estrechar, perseguir, acosar, asediar, intimidar, hostigar
- desechar
- apartar, retirar, alejar, distanciar, menospreciar, despreciar, desdeñar
- aislar
- confinar, desterrar, encerrar, rodear, destituir
- acercar
- acompañar
Additional Information
I. De a- + rincón.
1. (verbo transitivo). Poner en un rincón o lugar retirado.
2. (verbo transitivo). Acorralar,
perseguir a alguien hasta un sitio del que no pueda escaparse.
3. (verbo pronominal). Aislarse de los demás.
4. (verbo transitivo).
Apartar a alguien de un puesto o privarlo de los privilegios que poseen los que están a su alrededor.
5. (verbo transitivo). Dar por inútil una cosa.
6.
(verbo transitivo). Arrimar.
FAM. Arrinconado, -a, arrinconamiento.
Sample Sentences