Nominal Forms
Infinitif:
bredouiller
Participe présent:
bredouillant /bʁə.du.jɑ̃/
Participe passé
bredouillé /bʁə.du.je/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | bredouille /bʁə.duj/ |
| tu | bredouilles /bʁə.duj/ |
| il;elle;on | bredouille /bʁə.duj/ |
| nous | bredouillons /bʁə.du.jɔ̃/ |
| vous | bredouillez /bʁə.du.je/ |
| ils;elles | bredouillent /bʁə.duj/ |
Passé composé
| j' | ai bredouillé |
| tu | as bredouillé |
| il;elle;on | a bredouillé |
| nous | avons bredouillé |
| vous | avez bredouillé |
| ils;elles | ont bredouillé |
Imparfait
| je | bredouillais /bʁə.du.jɛ/ |
| tu | bredouillais /bʁə.du.jɛ/ |
| il;elle;on | bredouillait /bʁə.du.jɛ/ |
| nous | bredouillions /bʁə.duj.jɔ̃/ |
| vous | bredouilliez /bʁə.duj.je/ |
| ils;elles | bredouillaient /bʁə.du.jɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais bredouillé |
| tu | avais bredouillé |
| il;elle;on | avait bredouillé |
| nous | avions bredouillé |
| vous | aviez bredouillé |
| ils;elles | avaient bredouillé |
Futur simple
| je | bredouillerai /bʁə.duj.ʁe/ |
| tu | bredouilleras /bʁə.duj.ʁa/ |
| il;elle;on | bredouillera /bʁə.duj.ʁa/ |
| nous | bredouillerons /bʁə.duj.ʁɔ̃/ |
| vous | bredouillerez /bʁə.duj.ʁe/ |
| ils;elles | bredouilleront /bʁə.duj.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai bredouillé |
| tu | auras bredouillé |
| il;elle;on | aura bredouillé |
| nous | aurons bredouillé |
| vous | aurez bredouillé |
| ils;elles | auront bredouillé |
Passé simple
| je | bredouillai /bʁə.du.je/ |
| tu | bredouillas /bʁə.du.ja/ |
| il;elle;on | bredouilla /bʁə.du.ja/ |
| nous | bredouillâmes /bʁə.du.jam/ |
| vous | bredouillâtes /bʁə.du.jat/ |
| ils;elles | bredouillèrent /bʁə.du.jɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus bredouillé |
| tu | eus bredouillé |
| il;elle;on | eut bredouillé |
| nous | eûmes bredouillé |
| vous | eûtes bredouillé |
| ils;elles | eurent bredouillé |
Subjonctif
Présent
| je | bredouille /bʁə.duj/ |
| tu | bredouilles /bʁə.duj/ |
| il;elle;on | bredouille /bʁə.duj/ |
| nous | bredouillions /bʁə.duj.jɔ̃/ |
| vous | bredouilliez /bʁə.duj.je/ |
| ils;elles | bredouillent /bʁə.duj/ |
Passé composé
| j' | aie bredouillé |
| tu | aies bredouillé |
| il;elle;on | ait bredouillé |
| nous | ayons bredouillé |
| vous | ayez bredouillé |
| ils;elles | aient bredouillé |
Imparfait
| je | bredouillasse /bʁə.du.jas/ |
| tu | bredouillasses /bʁə.du.jas/ |
| il;elle;on | bredouillât /bʁə.du.ja/ |
| nous | bredouillassions /bʁə.du.ja.sjɔ̃/ |
| vous | bredouillassiez /bʁə.du.ja.sje/ |
| ils;elles | bredouillassent /bʁə.du.jas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse bredouillé |
| tu | eusses bredouillé |
| il;elle;on | eût bredouillé |
| nous | eussions bredouillé |
| vous | eussiez bredouillé |
| ils;elles | eussent bredouillé |
Conditionnel
Présent
| je | bredouillerais /bʁə.duj.ʁɛ/ |
| tu | bredouillerais /bʁə.duj.ʁɛ/ |
| il;elle;on | bredouillerait /bʁə.duj.ʁɛ/ |
| nous | bredouillerions /bʁə.du.jə.ʁjɔ̃/ |
| vous | bredouilleriez /bʁə.du.jə.ʁje/ |
| ils;elles | bredouilleraient /bʁə.duj.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais bredouillé |
| tu | aurais bredouillé |
| il;elle;on | aurait bredouillé |
| nous | aurions bredouillé |
| vous | auriez bredouillé |
| ils;elles | auraient bredouillé |
Imperatif
| tu | bredouille /bʁə.duj/ |
| nous | bredouillons /bʁə.du.jɔ̃/ |
| vous | bredouillez /bʁə.du.je/ |
Verbs conjugated like 'bredouiller'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'bredouiller'
bidouiller,
brandouiller,
brouiller,
débredouiller,
grenouiller,
refouiller,
remouiller,
agenouiller,
arsouiller,
bafouiller,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- bafouiller
- ânonner, bégayer, troubler, barboter, baragouiner, cafouiller, marmonner
- balbutier
- bafouiller
- marmonner
- mâchonner, mâchouiller, murmurer, marmotter
- marmotter
- marmonner
- murmurer
- marmonner
- embrouiller
- brouiller, compliquer, confondre, embarrasser, enchevêtrer
- baragouiner
- bafouiller, balbutier, cafouiller
- cafouiller
- embrouiller, bafouiller
Etymology
Possibly from Old French bredeler, variant of bretter / bretonner (“to talk like a Breton”).
Additional Information
bredouiller. v. n. parler d'une manière précipitée et peu distincte.
On n'entend rien à ce qu'il dit, il ne fait que bredouiller. On l'emploie aussi activement.
Que bredouillez--vous là? Il lui a bredouillé un
mauvais compliment. Il est familier.
Bredouillé, ée.
Bredouillé, ée. participe. Un discours bredouillé.
Sample Sentences