brouiller – French verb conjugation

French verb forms of brouiller

Nominal Forms

Infinitif: brouiller
Participe présent: brouillant /bʁu.jɑ̃/
Participe passé brouillé /bʁu.je/

Cognates

See the 2 cognates of brouiller

Indicatif

Présent

jebrouille /bʁuj/
tubrouilles /bʁuj/
il;elle;onbrouille /bʁuj/
nousbrouillons /bʁu.jɔ̃/
vousbrouillez /bʁu.je/
ils;ellesbrouillent /bʁuj/

Passé composé

j'ai brouillé
tuas brouillé
il;elle;ona brouillé
nousavons brouillé
vousavez brouillé
ils;ellesont brouillé

Imparfait

jebrouillais /bʁu.jɛ/
tubrouillais /bʁu.jɛ/
il;elle;onbrouillait /bʁu.jɛ/
nousbrouillions /bʁuj.jɔ̃/
vousbrouilliez /bʁuj.je/
ils;ellesbrouillaient /bʁu.jɛ/

Plus-que-parfait

j'avais brouillé
tuavais brouillé
il;elle;onavait brouillé
nousavions brouillé
vousaviez brouillé
ils;ellesavaient brouillé

Futur simple

jebrouillerai /bʁuj.ʁe/
tubrouilleras /bʁuj.ʁa/
il;elle;onbrouillera /bʁuj.ʁa/
nousbrouillerons /bʁuj.ʁɔ̃/
vousbrouillerez /bʁuj.ʁe/
ils;ellesbrouilleront /bʁuj.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai brouillé
tuauras brouillé
il;elle;onaura brouillé
nousaurons brouillé
vousaurez brouillé
ils;ellesauront brouillé

Passé simple

jebrouillai /bʁu.je/
tubrouillas /bʁu.ja/
il;elle;onbrouilla /bʁu.ja/
nousbrouillâmes /bʁu.jam/
vousbrouillâtes /bʁu.jat/
ils;ellesbrouillèrent /bʁu.jɛʁ/

Passé antérieur

j'eus brouillé
tueus brouillé
il;elle;oneut brouillé
nouseûmes brouillé
vouseûtes brouillé
ils;elleseurent brouillé

Subjonctif

Présent

jebrouille /bʁuj/
tubrouilles /bʁuj/
il;elle;onbrouille /bʁuj/
nousbrouillions /bʁuj.jɔ̃/
vousbrouilliez /bʁuj.je/
ils;ellesbrouillent /bʁuj/

Passé composé

j'aie brouillé
tuaies brouillé
il;elle;onait brouillé
nousayons brouillé
vousayez brouillé
ils;ellesaient brouillé

Imparfait

jebrouillasse /bʁu.jas/
tubrouillasses /bʁu.jas/
il;elle;onbrouillât /bʁu.ja/
nousbrouillassions /bʁu.ja.sjɔ̃/
vousbrouillassiez /bʁu.ja.sje/
ils;ellesbrouillassent /bʁu.jas/

Plus-que-parfait

j'eusse brouillé
tueusses brouillé
il;elle;oneût brouillé
nouseussions brouillé
vouseussiez brouillé
ils;elleseussent brouillé

Conditionnel

Présent

jebrouillerais /bʁuj.ʁɛ/
tubrouillerais /bʁuj.ʁɛ/
il;elle;onbrouillerait /bʁuj.ʁɛ/
nousbrouillerions /bʁu.jə.ʁjɔ̃/
vousbrouilleriez /bʁu.jə.ʁje/
ils;ellesbrouilleraient /bʁuj.ʁɛ/

Passé

j'aurais brouillé
tuaurais brouillé
il;elle;onaurait brouillé
nousaurions brouillé
vousauriez brouillé
ils;ellesauraient brouillé

Imperatif

tubrouille /bʁuj/
nousbrouillons /bʁu.jɔ̃/
vousbrouillez /bʁu.je/

Translations

  • blur, make indistinct or hazy, to obscure or dim
  • garble, to mutilate; to pervert
  • jam, to block or confuse a broadcast signal
  • scramble, to mix food ingredients in a mix to be cooked into a loose mass
  • scramble, to process telecommunication signals to make them unintelligible to an unauthorized listener
  • Etymology

    Inherited from Middle French brouiller, from Old French brouiller, from Vulgar Latin *brodiculāre, from *brodicāre (compare Lombard brodigar (“to soil, pollute”)), from Late Latin brodium (“broth, stew, mixture”), from Proto-Germanic *bruþą (“stock, broth”). More at English broth, broil. See: English 'broth'.

    Verbs referencing "brouiller"

    Italian brogliare, Romanian bruia.

    Additional Information

    Sample Sentences

    • La comtesse de Winter, avec laquelle j' étais brouillé, s' est rapprochée de moi à ce bal. (The Three Musketeers)
    • [...] la ville assiégée, cependant le blocus pouvait durer longtemps encore; et c' était un grand affront pour les armes du roi et une grande gêne pour M. le cardinal, qui n' avait plus, il est vrai, à brouiller Louis XIII avec Anne d' Autriche, la chose était faite, mais à raccommoder M. de Bassompierre, qui était brouillé avec le duc d' Angoulême. (The Three Musketeers)
    • [...] et une grande gêne pour M. le cardinal, qui n' avait plus, il est vrai, à brouiller Louis XIII avec Anne d' Autriche, la chose était faite, mais à raccommoder M. de Bassompierre, qui était brouillé avec le duc d' Angoulême. (The Three Musketeers)