Formes no personals
Infinitiu:
afligir
Gerundi:
afligint
Participi:
afligit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | afligeixo |
| tu | afligeixes |
| ell | afligeix |
| nos. | afligim |
| vos. | afligiu |
| ells | afligeixen |
Perfet
| jo | he afligit |
| tu | has afligit |
| ell | ha afligit |
| nos. | hem afligit |
| vos. | heu afligit |
| ells | han afligit |
Imperfet
| jo | afligia |
| tu | afligies |
| ell | afligia |
| nos. | afligíem |
| vos. | afligíeu |
| ells | afligien |
Plusquamperfet
| jo | havia afligit |
| tu | havies afligit |
| ell | havia afligit |
| nos. | havíem afligit |
| vos. | havíeu afligit |
| ells | havien afligit |
Futur simple
| jo | afligiré |
| tu | afligiràs |
| ell | afligirà |
| nos. | afligirem |
| vos. | afligireu |
| ells | afligiran |
Futur perfet
| jo | hauré afligit |
| tu | hauràs afligit |
| ell | haurà afligit |
| nos. | haurem afligit |
| vos. | haureu afligit |
| ells | hauran afligit |
Passat simple
| jo | afligí |
| tu | afligires |
| ell | afligí |
| nos. | afligírem |
| vos. | afligíreu |
| ells | afligíren |
Passat anterior
| jo | haguí afligit |
| tu | hagueres afligit |
| ell | hagué afligit |
| nos. | haguérem afligit |
| vos. | haguéreu afligit |
| ells | haguéren afligit |
Passat perifràstic
| jo | vaig afligir |
| tu | vas afligir |
| ell | va afligir |
| nos. | vam afligir |
| vos. | vau afligir |
| ells | van afligir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver afligit |
| tu | vas haver afligit |
| ell | va haver afligit |
| nos. | vam haver afligit |
| vos. | vau haver afligit |
| ells | van haver afligit |
Condicional
| jo | afligiria |
| tu | afligiries |
| ell | afligiria |
| nos. | afligiríem |
| vos. | afligiríeu |
| ells | afligirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera afligit |
| tu | hauries; hagueres afligit |
| ell | hauria; haguera afligit |
| nos. | hauríem; haguérem afligit |
| vos. | hauríeu; haguéreu afligit |
| ells | haurien; hagueren afligit |
Subjuntiu
Present
| jo | afligeixi |
| tu | afligeixis |
| ell | afligeixi |
| nos. | afligim |
| vos. | afligiu |
| ells | afligeixin |
Perfet
| jo | hagi afligit |
| tu | hagis afligit |
| ell | hagi afligit |
| nos. | hàgim afligit |
| vos. | hàgiu afligit |
| ells | hagin afligit |
Imperfet
| jo | afligís |
| tu | afligissis |
| ell | afligís |
| nos. | afligíssim |
| vos. | afligíssiu |
| ells | afligissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués afligit |
| tu | haguessis afligit |
| ell | hagués afligit |
| nos. | haguéssim afligit |
| vos. | haguéssiu afligit |
| ells | haguessin afligit |
Imperative
| tu | afligeix |
| ell | afligeixi |
| nos. | afligim |
| vos. | afligiu |
| ells | afligeixin |
Verbs conjugated like 'afligir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afligir'
afegir,
afluir,
alligar,
infligir,
ablanir,
abluir,
abrigar,
aclarir,
afaitar,
afalagar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- afligir
- amoïnar, aclaparar, afectar, contristar, abatre, turmentar, torbar, molestar, adolorir, trasbalsar, alegrar
- compungir-se
- penedir-se, afligir-se, adolorar-se
- condoldre's
- lamentar-se, plànyer-se, afligir-se, doldre's, alegrar-se
- doldre
- afligir-se, queixar-se, lamentar-se, deplorar, plànyer-se, complànyer-se, condoldre's, alegrar-se
- lamentar
- plànyer-se, afligir-se, doldre's, condoldre's, queixar-se, exclamar-se
Etymology
Additional Information
afligir [s. XIII; del ll.
affligere 'donar un cop contra alguna cosa, abatre', der. de
fligere 'pegar']
v 1 tr Colpir dolorosament una desgràcia, un mal.
2 pron
Esdevenir fortament adolorat per una desgràcia, un mal, etc.