Formes no personals
Infinitiu:
infligir
Gerundi:
infligint
Participi:
infligit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | infligeixo |
| tu | infligeixes |
| ell | infligeix |
| nos. | infligim |
| vos. | infligiu |
| ells | infligeixen |
Perfet
| jo | he infligit |
| tu | has infligit |
| ell | ha infligit |
| nos. | hem infligit |
| vos. | heu infligit |
| ells | han infligit |
Imperfet
| jo | infligia |
| tu | infligies |
| ell | infligia |
| nos. | infligíem |
| vos. | infligíeu |
| ells | infligien |
Plusquamperfet
| jo | havia infligit |
| tu | havies infligit |
| ell | havia infligit |
| nos. | havíem infligit |
| vos. | havíeu infligit |
| ells | havien infligit |
Futur simple
| jo | infligiré |
| tu | infligiràs |
| ell | infligirà |
| nos. | infligirem |
| vos. | infligireu |
| ells | infligiran |
Futur perfet
| jo | hauré infligit |
| tu | hauràs infligit |
| ell | haurà infligit |
| nos. | haurem infligit |
| vos. | haureu infligit |
| ells | hauran infligit |
Passat simple
| jo | infligí |
| tu | infligires |
| ell | infligí |
| nos. | infligírem |
| vos. | infligíreu |
| ells | infligíren |
Passat anterior
| jo | haguí infligit |
| tu | hagueres infligit |
| ell | hagué infligit |
| nos. | haguérem infligit |
| vos. | haguéreu infligit |
| ells | haguéren infligit |
Passat perifràstic
| jo | vaig infligir |
| tu | vas infligir |
| ell | va infligir |
| nos. | vam infligir |
| vos. | vau infligir |
| ells | van infligir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver infligit |
| tu | vas haver infligit |
| ell | va haver infligit |
| nos. | vam haver infligit |
| vos. | vau haver infligit |
| ells | van haver infligit |
Condicional
| jo | infligiria |
| tu | infligiries |
| ell | infligiria |
| nos. | infligiríem |
| vos. | infligiríeu |
| ells | infligirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera infligit |
| tu | hauries; hagueres infligit |
| ell | hauria; haguera infligit |
| nos. | hauríem; haguérem infligit |
| vos. | hauríeu; haguéreu infligit |
| ells | haurien; hagueren infligit |
Subjuntiu
Present
| jo | infligeixi |
| tu | infligeixis |
| ell | infligeixi |
| nos. | infligim |
| vos. | infligiu |
| ells | infligeixin |
Perfet
| jo | hagi infligit |
| tu | hagis infligit |
| ell | hagi infligit |
| nos. | hàgim infligit |
| vos. | hàgiu infligit |
| ells | hagin infligit |
Imperfet
| jo | infligís |
| tu | infligissis |
| ell | infligís |
| nos. | infligíssim |
| vos. | infligíssiu |
| ells | infligissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués infligit |
| tu | haguessis infligit |
| ell | hagués infligit |
| nos. | haguéssim infligit |
| vos. | haguéssiu infligit |
| ells | haguessin infligit |
Imperative
| tu | infligeix |
| ell | infligeixi |
| nos. | infligim |
| vos. | infligiu |
| ells | infligeixin |
Verbs conjugated like 'infligir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'infligir'
afligir,
influir,
infringir,
incidir,
inclinar,
inferir,
infixar,
inflamar,
inflar,
inhibir,
Translations
inflict, thrust upon, impose
Etymology
Additional Information