Formes no personals
Infinitiu:
afligir
Gerundi:
afligint
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | afligeixo |
| te'n | afligeixes |
| se'n | afligeix |
| ens en | afligim |
| us en | afligiu |
| se'n | afligeixen |
Perfet
| me'n | he afligit |
| te'n | has afligit |
| se'n | ha afligit |
| ens en | hem afligit |
| us en | heu afligit |
| se'n | han afligit |
Imperfet
| me'n | afligia |
| te'n | afligies |
| se'n | afligia |
| ens en | afligíem |
| us en | afligíeu |
| se'n | afligien |
Plusquamperfet
| me'n | havia afligit |
| te'n | havies afligit |
| se'n | havia afligit |
| ens en | havíem afligit |
| us en | havíeu afligit |
| se'n | havien afligit |
Futur simple
| me'n | afligiré |
| te'n | afligiràs |
| se'n | afligirà |
| ens en | afligirem |
| us en | afligireu |
| se'n | afligiran |
Futur perfet
| me'n | hauré afligit |
| te'n | hauràs afligit |
| se'n | haurà afligit |
| ens en | haurem afligit |
| us en | haureu afligit |
| se'n | hauran afligit |
Passat simple
| me'n | afligí |
| te'n | afligires |
| se'n | afligí |
| ens en | afligírem |
| us en | afligíreu |
| se'n | afligíren |
Passat anterior
| me'n | haguí afligit |
| te'n | hagueres afligit |
| se'n | hagué afligit |
| ens en | haguérem afligit |
| us en | haguéreu afligit |
| se'n | haguéren afligit |
Passat perifràstic
| me'n | vaig afligir |
| te'n | vas afligir |
| se'n | va afligir |
| ens en | vam afligir |
| us en | vau afligir |
| se'n | van afligir |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver afligit |
| te'n | vas haver afligit |
| se'n | va haver afligit |
| ens en | vam haver afligit |
| us en | vau haver afligit |
| se'n | van haver afligit |
Condicional
| me'n | afligiria |
| te'n | afligiries |
| se'n | afligiria |
| ens en | afligiríem |
| us en | afligiríeu |
| se'n | afligirien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera afligit |
| te'n | hauries; hagueres afligit |
| se'n | hauria; haguera afligit |
| ens en | hauríem; haguérem afligit |
| us en | hauríeu; haguéreu afligit |
| se'n | haurien; hagueren afligit |
Subjuntiu
Present
| me'n | afligeixi |
| te'n | afligeixis |
| se'n | afligeixi |
| ens en | afligim |
| us en | afligiu |
| se'n | afligeixin |
Perfet
| me'n | hagi afligit |
| te'n | hagis afligit |
| se'n | hagi afligit |
| ens en | hàgim afligit |
| us en | hàgiu afligit |
| se'n | hagin afligit |
Imperfet
| me'n | afligís |
| te'n | afligissis |
| se'n | afligís |
| ens en | afligíssim |
| us en | afligíssiu |
| se'n | afligissin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués afligit |
| te'n | haguessis afligit |
| se'n | hagués afligit |
| ens en | haguéssim afligit |
| us en | haguéssiu afligit |
| se'n | haguessin afligit |
Imperative
| te'n | afligeix |
| se'n | afligeixi |
| ens en | afligim |
| us en | afligiu |
| se'n | afligeixin |
Verbs conjugated like 'afligir-se'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afligir-se'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
afligir [s. XIII; del ll.
affligere 'donar un cop contra alguna cosa, abatre', der. de
fligere 'pegar']
v 1 tr Colpir dolorosament una desgràcia, un mal.
2 pron
Esdevenir fortament adolorat per una desgràcia, un mal, etc.