cogiter – French verb conjugation

French verb forms of cogiter

Nominal Forms

Infinitif: cogiter
Participe présent: cogitant /kɔ.ʒi.tɑ̃/
Participe passé cogité /kɔ.ʒi.te/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jecogite /kɔ.ʒit/
tucogites /kɔ.ʒit/
il;elle;oncogite /kɔ.ʒit/
nouscogitons /kɔ.ʒi.tɔ̃/
vouscogitez /kɔ.ʒi.te/
ils;ellescogitent /kɔ.ʒit/

Passé composé

j'ai cogité
tuas cogité
il;elle;ona cogité
nousavons cogité
vousavez cogité
ils;ellesont cogité

Imparfait

jecogitais /kɔ.ʒi.tɛ/
tucogitais /kɔ.ʒi.tɛ/
il;elle;oncogitait /kɔ.ʒi.tɛ/
nouscogitions /kɔ.ʒi.tjɔ̃/
vouscogitiez /kɔ.ʒi.tje/
ils;ellescogitaient /kɔ.ʒi.tɛ/

Plus-que-parfait

j'avais cogité
tuavais cogité
il;elle;onavait cogité
nousavions cogité
vousaviez cogité
ils;ellesavaient cogité

Futur simple

jecogiterai /kɔ.ʒi.tʁe/
tucogiteras /kɔ.ʒi.tʁa/
il;elle;oncogitera /kɔ.ʒi.tʁa/
nouscogiterons /kɔ.ʒi.tʁɔ̃/
vouscogiterez /kɔ.ʒi.tʁe/
ils;ellescogiteront /kɔ.ʒi.tʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai cogité
tuauras cogité
il;elle;onaura cogité
nousaurons cogité
vousaurez cogité
ils;ellesauront cogité

Passé simple

jecogitai /kɔ.ʒi.te/
tucogitas /kɔ.ʒi.ta/
il;elle;oncogita /kɔ.ʒi.ta/
nouscogitâmes /kɔ.ʒi.tam/
vouscogitâtes /kɔ.ʒi.tat/
ils;ellescogitèrent /kɔ.ʒi.tɛʁ/

Passé antérieur

j'eus cogité
tueus cogité
il;elle;oneut cogité
nouseûmes cogité
vouseûtes cogité
ils;elleseurent cogité

Subjonctif

Présent

jecogite /kɔ.ʒit/
tucogites /kɔ.ʒit/
il;elle;oncogite /kɔ.ʒit/
nouscogitions /kɔ.ʒi.tjɔ̃/
vouscogitiez /kɔ.ʒi.tje/
ils;ellescogitent /kɔ.ʒit/

Passé composé

j'aie cogité
tuaies cogité
il;elle;onait cogité
nousayons cogité
vousayez cogité
ils;ellesaient cogité

Imparfait

jecogitasse /kɔ.ʒi.tas/
tucogitasses /kɔ.ʒi.tas/
il;elle;oncogitât /kɔ.ʒi.ta/
nouscogitassions /kɔ.ʒi.ta.sjɔ̃/
vouscogitassiez /kɔ.ʒi.ta.sje/
ils;ellescogitassent /kɔ.ʒi.tas/

Plus-que-parfait

j'eusse cogité
tueusses cogité
il;elle;oneût cogité
nouseussions cogité
vouseussiez cogité
ils;elleseussent cogité

Conditionnel

Présent

jecogiterais /kɔ.ʒi.tʁɛ/
tucogiterais /kɔ.ʒi.tʁɛ/
il;elle;oncogiterait /kɔ.ʒi.tʁɛ/
nouscogiterions /kɔ.ʒi.tə.ʁjɔ̃/
vouscogiteriez /kɔ.ʒi.tə.ʁje/
ils;ellescogiteraient /kɔ.ʒi.tʁɛ/

Passé

j'aurais cogité
tuaurais cogité
il;elle;onaurait cogité
nousaurions cogité
vousauriez cogité
ils;ellesauraient cogité

Imperatif

tucogite /kɔ.ʒit/
nouscogitons /kɔ.ʒi.tɔ̃/
vouscogitez /kɔ.ʒi.te/

Verbs conjugated like 'cogiter'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'cogiter'

agiter, boiter, citer, cocoter, cogérer, cogner, coïter, compter, conster, conter,

Translations

  • cogitate, to consider, to devise
  • Etymology

    Borrowed from Latin cōgitāre. Doublet of cuider, which was inherited but is now obsolete. See: Latin 'cōgitō'.

    Additional Information

    Sample Sentences