Nominal Forms
Infinitive: manar
Participle: manado
Gerund: manando
Indicative
Present
| yo | mano |
| tú | manas |
| él | mana |
| nosotros | manamos |
| vosotros | manáis |
| ellos | manan |
Perfect
| yo | he manado |
| tú | has manado |
| él | ha manado |
| nosotros | hemos manado |
| vosotros | habéis manado |
| ellos | han manado |
Past
| yo | manaba |
| tú | manabas |
| él | manaba |
| nosotros | manábamos |
| vosotros | manabais |
| ellos | manaban |
Pluperfect
| yo | había manado |
| tú | habías manado |
| él | había manado |
| nosotros | habíamos manado |
| vosotros | habíais manado |
| ellos | habían manado |
Preterite
| yo | mané |
| tú | manaste |
| él | manó |
| nosotros | manamos |
| vosotros | manasteis |
| ellos | manaron |
Preterite Perfect
| yo | hube manado |
| tú | hubiste manado |
| él | hubo manado |
| nosotros | hubimos manado |
| vosotros | hubisteis manado |
| ellos | hubieron manado |
Future
| yo | manaré |
| tú | manarás |
| él | manará |
| nosotros | manaremos |
| vosotros | manaréis |
| ellos | manarán |
Future Perfect
| yo | habré manado |
| tú | habrás manado |
| él | habrá manado |
| nosotros | habremos manado |
| vosotros | habréis manado |
| ellos | habrán manado |
Subjunctive
Present
| yo | mane |
| tú | manes |
| él | mane |
| nosotros | manemos |
| vosotros | manéis |
| ellos | manen |
Perfect
| yo | haya manado |
| tú | hayas manado |
| él | haya manado |
| nosotros | hayamos manado |
| vosotros | hayáis manado |
| ellos | hayan manado |
Past
| yo | manara |
| tú | manaras |
| él | manara |
| nosotros | manáramos |
| vosotros | manarais |
| ellos | manaran |
Past
| yo | manase |
| tú | manases |
| él | manase |
| nosotros | manásemos |
| vosotros | manaseis |
| ellos | manasen |
Pluperfect
| yo | hubiera manado |
| tú | hubieras manado |
| él | hubiera manado |
| nosotros | hubiéramos manado |
| vosotros | hubierais manado |
| ellos | hubieran manado |
Pluperfect
| yo | hubiese manado |
| tú | hubieses manado |
| él | hubiese manado |
| nosotros | hubiésemos manado |
| vosotros | hubieseis manado |
| ellos | hubiesen manado |
Future
| yo | manare |
| tú | manares |
| él | manare |
| nosotros | manáremos |
| vosotros | manareis |
| ellos | manaren |
Future Perfect
| yo | hubiere manado |
| tú | hubieres manado |
| él | hubiere manado |
| nosotros | hubiéremos manado |
| vosotros | hubiereis manado |
| ellos | hubieren manado |
Conditional
Present
| yo | manaría |
| tú | manarías |
| él | manaría |
| nosotros | manaríamos |
| vosotros | manaríais |
| ellos | manarían |
Perfect
| yo | habría manado |
| tú | habrías manado |
| él | habría manado |
| nosotros | habríamos manado |
| vosotros | habríais manado |
| ellos | habrían manado |
Imperative
Affirmative
| tú | mana |
| él | mane |
| nosotros | manemos |
| vosotros | manad |
| ellos | manen |
Negative
| no manes |
| no mane |
| no manemos |
| no manéis |
| no manen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | manás |
| Venezuelan | manáis |
| Chilean | manái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | manés |
| Río de la Plata region | manes |
| Chilean | manís |
| Venezuela, Panama | manéis |
Imperative
maná
Verbs conjugated like 'manar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'manar'
amanar,
emanar,
ganar,
imanar,
lanar,
macar,
magar,
majar,
malar,
mamar,
Translations
gush, to flow forth suddenly
issue, to flow out; to proceed from
well, to issue forth
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- brotar
- salir, nacer, surtir, saltar, surgir, aflorar, aparecer, romper
- fluir
- chorrear, correr, gotear, segregar, deslizarse
- abundar
- sobrar, pulular
- morir
- desaparecer, faltar, escasear
- secar
- desembocar
Etymology
From Latin mānāre (“pour or gush forth”). See: Latin '
mānō'.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. manare.
1. (verbo intransitivo). Salir un líquido de algún sitio.
2. (verbo intransitivo). Provenir,
derivarse una cosa de otra.
FAM. Manantío, -a; dimanar, emanar.
SIN. 1. Surgir, brotar, nacer.
Sample Sentences
-
[...] con esto satisfechos y seguros, y vuestra merced quedará contento y pagado; y aun creo que estamos ya tan de su parte que, aunque su retrato nos muestre que es tuerta de un ojo y que del otro le mana bermellón y piedra azufre, con todo eso, por complacer a vuestra merced, diremos en su favor todo lo que quisiere.
(Don Quixote)
-
[...] duquesa tenga tales desaguaderos ? No lo creyera si me lo dijeran frailes descalzos; pero, pues la señora doña Rodríguez lo dice, debe de ser así. Pero tales fuentes, y en tales lugares, no deben de manar humor, sino ámbar líquido. Verdaderamente que ahora acabo de creer que esto de hacerse fuentes debe de ser cosa importante para salud.
(Don Quixote)