Infinitiu:
arranjar
Gerundi:
arranjant
Participi:
arranjat
| jo | arranjo |
| tu | arranges |
| ell | arranja |
| nos. | arrangem |
| vos. | arrangeu |
| ells | arrangen |
| jo | he arranjat |
| tu | has arranjat |
| ell | ha arranjat |
| nos. | hem arranjat |
| vos. | heu arranjat |
| ells | han arranjat |
| jo | arranjava |
| tu | arranjaves |
| ell | arranjava |
| nos. | arranjàvem |
| vos. | arranjàveu |
| ells | arranjaven |
| jo | havia arranjat |
| tu | havies arranjat |
| ell | havia arranjat |
| nos. | havíem arranjat |
| vos. | havíeu arranjat |
| ells | havien arranjat |
| jo | arranjaré |
| tu | arranjaràs |
| ell | arranjarà |
| nos. | arranjarem |
| vos. | arranjareu |
| ells | arranjaran |
| jo | hauré arranjat |
| tu | hauràs arranjat |
| ell | haurà arranjat |
| nos. | haurem arranjat |
| vos. | haureu arranjat |
| ells | hauran arranjat |
| jo | arrangí |
| tu | arranjares |
| ell | arranjà |
| nos. | arranjàrem |
| vos. | arranjàreu |
| ells | arranjaren |
| jo | haguí arranjat |
| tu | hagueres arranjat |
| ell | hagué arranjat |
| nos. | haguérem arranjat |
| vos. | haguéreu arranjat |
| ells | haguéren arranjat |
| jo | vaig arranjar |
| tu | vas arranjar |
| ell | va arranjar |
| nos. | vam arranjar |
| vos. | vau arranjar |
| ells | van arranjar |
| jo | vaig haver arranjat |
| tu | vas haver arranjat |
| ell | va haver arranjat |
| nos. | vam haver arranjat |
| vos. | vau haver arranjat |
| ells | van haver arranjat |
| jo | arranjaria |
| tu | arranjaries |
| ell | arranjaria |
| nos. | arranjaríem |
| vos. | arranjaríeu |
| ells | arranjarien |
| jo | hauria; haguera arranjat |
| tu | hauries; hagueres arranjat |
| ell | hauria; haguera arranjat |
| nos. | hauríem; haguérem arranjat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arranjat |
| ells | haurien; hagueren arranjat |
| jo | arrangi |
| tu | arrangis |
| ell | arrangi |
| nos. | arrangem |
| vos. | arrangeu |
| ells | arrangin |
| jo | hagi arranjat |
| tu | hagis arranjat |
| ell | hagi arranjat |
| nos. | hàgim arranjat |
| vos. | hàgiu arranjat |
| ells | hagin arranjat |
| jo | arrangés |
| tu | arrangessis |
| ell | arrangés |
| nos. | arrangéssim |
| vos. | arrangéssiu |
| ells | arrangessin |
| jo | hagués arranjat |
| tu | haguessis arranjat |
| ell | hagués arranjat |
| nos. | haguéssim arranjat |
| vos. | haguéssiu arranjat |
| ells | haguessin arranjat |
| tu | arranja |
| ell | arrangi |
| nos. | arrangem |
| vos. | arrangeu |
| ells | arrangin |
v 1 1 tr Disposar en l'ordre que convé, en la manera més adequada a un fi. Arranjar una botiga, un calaix.
2 arranjar el sarró fig Preparar-se per a partir.
3 arranjar un assumpte (o un afer, o un negoci) (amb algú) Establir-lo, regular-lo, de comú acord.
4 arranjar un casament (o una convinença) Fer els treballs, les diligències, etc, conduents a la seva realització.
2 1 pron Enginyar-se per aconseguir un fi, per sortir d'una situació difícil, per evitar un perill, etc. Tenien el vehicle espatllat, però s'ho van arranjar per tornar la mateixa nit. Jo us deixo: ja us arranjareu!
2 ja t'arranjaré, jo! iròn Ja et daré el càstig, el tractament, etc, que et mereixes.
3 tr MÚS Fer un arranjament.