Formes no personals
Infinitiu:
enfutimar
Gerundi:
enfutimant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | enfutimo |
| te'n | enfutimes |
| se'n | enfutima |
| ens en | enfutimem |
| us en | enfutimeu |
| se'n | enfutimen |
Perfet
| me'n | he enfutimat |
| te'n | has enfutimat |
| se'n | ha enfutimat |
| ens en | hem enfutimat |
| us en | heu enfutimat |
| se'n | han enfutimat |
Imperfet
| me'n | enfutimava |
| te'n | enfutimaves |
| se'n | enfutimava |
| ens en | enfutimàvem |
| us en | enfutimàveu |
| se'n | enfutimaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia enfutimat |
| te'n | havies enfutimat |
| se'n | havia enfutimat |
| ens en | havíem enfutimat |
| us en | havíeu enfutimat |
| se'n | havien enfutimat |
Futur simple
| me'n | enfutimaré |
| te'n | enfutimaràs |
| se'n | enfutimarà |
| ens en | enfutimarem |
| us en | enfutimareu |
| se'n | enfutimaran |
Futur perfet
| me'n | hauré enfutimat |
| te'n | hauràs enfutimat |
| se'n | haurà enfutimat |
| ens en | haurem enfutimat |
| us en | haureu enfutimat |
| se'n | hauran enfutimat |
Passat simple
| me'n | enfutimí |
| te'n | enfutimares |
| se'n | enfutimà |
| ens en | enfutimàrem |
| us en | enfutimàreu |
| se'n | enfutimaren |
Passat anterior
| me'n | haguí enfutimat |
| te'n | hagueres enfutimat |
| se'n | hagué enfutimat |
| ens en | haguérem enfutimat |
| us en | haguéreu enfutimat |
| se'n | haguéren enfutimat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig enfutimar |
| te'n | vas enfutimar |
| se'n | va enfutimar |
| ens en | vam enfutimar |
| us en | vau enfutimar |
| se'n | van enfutimar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver enfutimat |
| te'n | vas haver enfutimat |
| se'n | va haver enfutimat |
| ens en | vam haver enfutimat |
| us en | vau haver enfutimat |
| se'n | van haver enfutimat |
Condicional
| me'n | enfutimaria |
| te'n | enfutimaries |
| se'n | enfutimaria |
| ens en | enfutimaríem |
| us en | enfutimaríeu |
| se'n | enfutimarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera enfutimat |
| te'n | hauries; hagueres enfutimat |
| se'n | hauria; haguera enfutimat |
| ens en | hauríem; haguérem enfutimat |
| us en | hauríeu; haguéreu enfutimat |
| se'n | haurien; hagueren enfutimat |
Subjuntiu
Present
| me'n | enfutimi |
| te'n | enfutimis |
| se'n | enfutimi |
| ens en | enfutimem |
| us en | enfutimeu |
| se'n | enfutimin |
Perfet
| me'n | hagi enfutimat |
| te'n | hagis enfutimat |
| se'n | hagi enfutimat |
| ens en | hàgim enfutimat |
| us en | hàgiu enfutimat |
| se'n | hagin enfutimat |
Imperfet
| me'n | enfutimés |
| te'n | enfutimessis |
| se'n | enfutimés |
| ens en | enfutiméssim |
| us en | enfutiméssiu |
| se'n | enfutimessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués enfutimat |
| te'n | haguessis enfutimat |
| se'n | hagués enfutimat |
| ens en | haguéssim enfutimat |
| us en | haguéssiu enfutimat |
| se'n | haguessin enfutimat |
Imperative
| te'n | enfutima |
| se'n | enfutimi |
| ens en | enfutimem |
| us en | enfutimeu |
| se'n | enfutimin |
Verbs conjugated like 'enfutimar-se'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enfutimar-se'
enfutismar-se,
enfugir-se,
encalmar-se,
encamisar-se,
encirar-se,
enderiar-se,
enfavar-se,
enfebrar-se,
engatar-se,
enllitar-se,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information