Formes no personals
Infinitiu:
enfavar
Gerundi:
enfavant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | enfavo |
| te'n | enfaves |
| se'n | enfava |
| ens en | enfavem |
| us en | enfaveu |
| se'n | enfaven |
Perfet
| me'n | he enfavat |
| te'n | has enfavat |
| se'n | ha enfavat |
| ens en | hem enfavat |
| us en | heu enfavat |
| se'n | han enfavat |
Imperfet
| me'n | enfavava |
| te'n | enfavaves |
| se'n | enfavava |
| ens en | enfavàvem |
| us en | enfavàveu |
| se'n | enfavaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia enfavat |
| te'n | havies enfavat |
| se'n | havia enfavat |
| ens en | havíem enfavat |
| us en | havíeu enfavat |
| se'n | havien enfavat |
Futur simple
| me'n | enfavaré |
| te'n | enfavaràs |
| se'n | enfavarà |
| ens en | enfavarem |
| us en | enfavareu |
| se'n | enfavaran |
Futur perfet
| me'n | hauré enfavat |
| te'n | hauràs enfavat |
| se'n | haurà enfavat |
| ens en | haurem enfavat |
| us en | haureu enfavat |
| se'n | hauran enfavat |
Passat simple
| me'n | enfaví |
| te'n | enfavares |
| se'n | enfavà |
| ens en | enfavàrem |
| us en | enfavàreu |
| se'n | enfavaren |
Passat anterior
| me'n | haguí enfavat |
| te'n | hagueres enfavat |
| se'n | hagué enfavat |
| ens en | haguérem enfavat |
| us en | haguéreu enfavat |
| se'n | haguéren enfavat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig enfavar |
| te'n | vas enfavar |
| se'n | va enfavar |
| ens en | vam enfavar |
| us en | vau enfavar |
| se'n | van enfavar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver enfavat |
| te'n | vas haver enfavat |
| se'n | va haver enfavat |
| ens en | vam haver enfavat |
| us en | vau haver enfavat |
| se'n | van haver enfavat |
Condicional
| me'n | enfavaria |
| te'n | enfavaries |
| se'n | enfavaria |
| ens en | enfavaríem |
| us en | enfavaríeu |
| se'n | enfavarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera enfavat |
| te'n | hauries; hagueres enfavat |
| se'n | hauria; haguera enfavat |
| ens en | hauríem; haguérem enfavat |
| us en | hauríeu; haguéreu enfavat |
| se'n | haurien; hagueren enfavat |
Subjuntiu
Present
| me'n | enfavi |
| te'n | enfavis |
| se'n | enfavi |
| ens en | enfavem |
| us en | enfaveu |
| se'n | enfavin |
Perfet
| me'n | hagi enfavat |
| te'n | hagis enfavat |
| se'n | hagi enfavat |
| ens en | hàgim enfavat |
| us en | hàgiu enfavat |
| se'n | hagin enfavat |
Imperfet
| me'n | enfavés |
| te'n | enfavessis |
| se'n | enfavés |
| ens en | enfavéssim |
| us en | enfavéssiu |
| se'n | enfavessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués enfavat |
| te'n | haguessis enfavat |
| se'n | hagués enfavat |
| ens en | haguéssim enfavat |
| us en | haguéssiu enfavat |
| se'n | haguessin enfavat |
Imperative
| te'n | enfava |
| se'n | enfavi |
| ens en | enfavem |
| us en | enfaveu |
| se'n | enfavin |
Verbs conjugated like 'enfavar-se'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enfavar-se'
engatar-se,
emmarar-se,
emmatar-se,
encalmar-se,
encelar-se,
encirar-se,
encruar-se,
enfebrar-se,
enfugir-se,
engallar-se,
Translations
Etymology
Additional Information