Formes no personals
Infinitiu:
asseverar
Gerundi:
asseverant
Participi:
asseverat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | assevero |
| tu | asseveres |
| ell | assevera |
| nos. | asseverem |
| vos. | assevereu |
| ells | asseveren |
Perfet
| jo | he asseverat |
| tu | has asseverat |
| ell | ha asseverat |
| nos. | hem asseverat |
| vos. | heu asseverat |
| ells | han asseverat |
Imperfet
| jo | asseverava |
| tu | asseveraves |
| ell | asseverava |
| nos. | asseveràvem |
| vos. | asseveràveu |
| ells | asseveraven |
Plusquamperfet
| jo | havia asseverat |
| tu | havies asseverat |
| ell | havia asseverat |
| nos. | havíem asseverat |
| vos. | havíeu asseverat |
| ells | havien asseverat |
Futur simple
| jo | asseveraré |
| tu | asseveraràs |
| ell | asseverarà |
| nos. | asseverarem |
| vos. | asseverareu |
| ells | asseveraran |
Futur perfet
| jo | hauré asseverat |
| tu | hauràs asseverat |
| ell | haurà asseverat |
| nos. | haurem asseverat |
| vos. | haureu asseverat |
| ells | hauran asseverat |
Passat simple
| jo | asseverí |
| tu | asseverares |
| ell | asseverà |
| nos. | asseveràrem |
| vos. | asseveràreu |
| ells | asseveraren |
Passat anterior
| jo | haguí asseverat |
| tu | hagueres asseverat |
| ell | hagué asseverat |
| nos. | haguérem asseverat |
| vos. | haguéreu asseverat |
| ells | haguéren asseverat |
Passat perifràstic
| jo | vaig asseverar |
| tu | vas asseverar |
| ell | va asseverar |
| nos. | vam asseverar |
| vos. | vau asseverar |
| ells | van asseverar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver asseverat |
| tu | vas haver asseverat |
| ell | va haver asseverat |
| nos. | vam haver asseverat |
| vos. | vau haver asseverat |
| ells | van haver asseverat |
Condicional
| jo | asseveraria |
| tu | asseveraries |
| ell | asseveraria |
| nos. | asseveraríem |
| vos. | asseveraríeu |
| ells | asseverarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera asseverat |
| tu | hauries; hagueres asseverat |
| ell | hauria; haguera asseverat |
| nos. | hauríem; haguérem asseverat |
| vos. | hauríeu; haguéreu asseverat |
| ells | haurien; hagueren asseverat |
Subjuntiu
Present
| jo | asseveri |
| tu | asseveris |
| ell | asseveri |
| nos. | asseverem |
| vos. | assevereu |
| ells | asseverin |
Perfet
| jo | hagi asseverat |
| tu | hagis asseverat |
| ell | hagi asseverat |
| nos. | hàgim asseverat |
| vos. | hàgiu asseverat |
| ells | hagin asseverat |
Imperfet
| jo | asseverés |
| tu | asseveressis |
| ell | asseverés |
| nos. | asseveréssim |
| vos. | asseveréssiu |
| ells | asseveressin |
Plusquamperfet
| jo | hagués asseverat |
| tu | haguessis asseverat |
| ell | hagués asseverat |
| nos. | haguéssim asseverat |
| vos. | haguéssiu asseverat |
| ells | haguessin asseverat |
Imperative
| tu | assevera |
| ell | asseveri |
| nos. | asseverem |
| vos. | assevereu |
| ells | asseverin |
Verbs conjugated like 'asseverar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'asseverar'
assedegar,
assegurar,
asserenar,
accelerar,
adverar,
arrecerar,
assagetar,
assecar,
assentar,
asserir,
Translations
Etymology
Additional Information
asseverar [1803; del ll.
asseverare 'assegurar, parlar seriosament']
v tr Afirmar amb seguretat (allò que hom diu).