Nominal Forms
Infinitif:
incriminer
Participe présent:
incriminant
Participe passé
incriminé
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | incrimine /ɛ̃.kʁi.min/ |
| tu | incrimines /ɛ̃.kʁi.min/ |
| il;elle;on | incrimine /ɛ̃.kʁi.min/ |
| nous | incriminons /ɛ̃.kʁi.mi.nɔ̃/ |
| vous | incriminez /ɛ̃.kʁi.mi.ne/ |
| ils;elles | incriminent /ɛ̃.kʁi.min/ |
Passé composé
| j' | ai incriminé |
| tu | as incriminé |
| il;elle;on | a incriminé |
| nous | avons incriminé |
| vous | avez incriminé |
| ils;elles | ont incriminé |
Imparfait
| j' | incriminais /ɛ̃.kʁi.mi.nɛ/ |
| tu | incriminais /ɛ̃.kʁi.mi.nɛ/ |
| il;elle;on | incriminait /ɛ̃.kʁi.mi.nɛ/ |
| nous | incriminions /ɛ̃.kʁi.mi.njɔ̃/ |
| vous | incriminiez /ɛ̃.kʁi.mi.nje/ |
| ils;elles | incriminaient /ɛ̃.kʁi.mi.nɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais incriminé |
| tu | avais incriminé |
| il;elle;on | avait incriminé |
| nous | avions incriminé |
| vous | aviez incriminé |
| ils;elles | avaient incriminé |
Futur simple
| j' | incriminerai /ɛ̃.kʁi.min.ʁe/ |
| tu | incrimineras /ɛ̃.kʁi.min.ʁa/ |
| il;elle;on | incriminera /ɛ̃.kʁi.min.ʁa/ |
| nous | incriminerons /ɛ̃.kʁi.min.ʁɔ̃/ |
| vous | incriminerez /ɛ̃.kʁi.min.ʁe/ |
| ils;elles | incrimineront /ɛ̃.kʁi.min.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai incriminé |
| tu | auras incriminé |
| il;elle;on | aura incriminé |
| nous | aurons incriminé |
| vous | aurez incriminé |
| ils;elles | auront incriminé |
Passé simple
| j' | incriminai /ɛ̃.kʁi.mi.ne/ |
| tu | incriminas /ɛ̃.kʁi.mi.na/ |
| il;elle;on | incrimina /ɛ̃.kʁi.mi.na/ |
| nous | incriminâmes /ɛ̃.kʁi.mi.nam/ |
| vous | incriminâtes /ɛ̃.kʁi.mi.nat/ |
| ils;elles | incriminèrent /ɛ̃.kʁi.mi.nɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus incriminé |
| tu | eus incriminé |
| il;elle;on | eut incriminé |
| nous | eûmes incriminé |
| vous | eûtes incriminé |
| ils;elles | eurent incriminé |
Subjonctif
Présent
| j' | incrimine /ɛ̃.kʁi.min/ |
| tu | incrimines /ɛ̃.kʁi.min/ |
| il;elle;on | incrimine /ɛ̃.kʁi.min/ |
| nous | incriminions /ɛ̃.kʁi.mi.njɔ̃/ |
| vous | incriminiez /ɛ̃.kʁi.mi.nje/ |
| ils;elles | incriminent /ɛ̃.kʁi.min/ |
Passé composé
| j' | aie incriminé |
| tu | aies incriminé |
| il;elle;on | ait incriminé |
| nous | ayons incriminé |
| vous | ayez incriminé |
| ils;elles | aient incriminé |
Imparfait
| j' | incriminasse /ɛ̃.kʁi.mi.nas/ |
| tu | incriminasses /ɛ̃.kʁi.mi.nas/ |
| il;elle;on | incriminât /ɛ̃.kʁi.mi.na/ |
| nous | incriminassions /ɛ̃.kʁi.mi.na.sjɔ̃/ |
| vous | incriminassiez /ɛ̃.kʁi.mi.na.sje/ |
| ils;elles | incriminassent /ɛ̃.kʁi.mi.nas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse incriminé |
| tu | eusses incriminé |
| il;elle;on | eût incriminé |
| nous | eussions incriminé |
| vous | eussiez incriminé |
| ils;elles | eussent incriminé |
Conditionnel
Présent
| j' | incriminerais |
| tu | incriminerais |
| il;elle;on | incriminerait |
| nous | incriminerions |
| vous | incrimineriez |
| ils;elles | incrimineraient |
Passé
| j' | aurais incriminé |
| tu | aurais incriminé |
| il;elle;on | aurait incriminé |
| nous | aurions incriminé |
| vous | auriez incriminé |
| ils;elles | auraient incriminé |
Imperatif
| tu | incrimine |
| nous | incriminons |
| vous | incriminez |
Verbs conjugated like 'incriminer'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'incriminer'
discriminer,
récriminer,
incliner,
incrémenter,
inséminer,
intimider,
acheminer,
carminer,
cheminer,
comminer,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- accuser
- attaquer, reprocher, imputer, intenter, dénoncer, dénigrer, calomnier, diffamer, détracter, déblatérer, vilipender, assigner, requérir, déférer, charger, noircir, souligner, indiquer, préciser, ressortir
Etymology
Learned borrowing from Medieval Latin incrīmināre, from Latin crīmen (whence crime).
Verbs referencing "incriminer"
Romanian
incrimina.
Additional Information