Nominal Forms
Infinitif:
apparoir; apparaître
Participe présent:
apparant
Participe passé
apparu
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | appers |
| tu | appers |
| il;elle;on | appert |
| nous | apparons |
| vous | apparez |
| ils;elles | apperent |
Passé composé
| j' | ai apparu |
| tu | as apparu |
| il;elle;on | a apparu |
| nous | avons apparu |
| vous | avez apparu |
| ils;elles | ont apparu |
Imparfait
| j' | apparais |
| tu | apparais |
| il;elle;on | apparait |
| nous | apparions |
| vous | appariez |
| ils;elles | apparaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais apparu |
| tu | avais apparu |
| il;elle;on | avait apparu |
| nous | avions apparu |
| vous | aviez apparu |
| ils;elles | avaient apparu |
Futur simple
| j' | apparrai |
| tu | apparras |
| il;elle;on | apparra |
| nous | apparrons |
| vous | apparrez |
| ils;elles | apparront |
Futur antérieur
| j' | aurai apparu |
| tu | auras apparu |
| il;elle;on | aura apparu |
| nous | aurons apparu |
| vous | aurez apparu |
| ils;elles | auront apparu |
Passé simple
| j' | apparus |
| tu | apparus |
| il;elle;on | apparut |
| nous | apparûmes |
| vous | apparûtes |
| ils;elles | apparurent |
Passé antérieur
| j' | eus apparu |
| tu | eus apparu |
| il;elle;on | eut apparu |
| nous | eûmes apparu |
| vous | eûtes apparu |
| ils;elles | eurent apparu |
Subjonctif
Présent
| j' | appere |
| tu | apperes |
| il;elle;on | appere |
| nous | apparions |
| vous | appariez |
| ils;elles | apperent |
Passé composé
| j' | aie apparu |
| tu | aies apparu |
| il;elle;on | ait apparu |
| nous | ayons apparu |
| vous | ayez apparu |
| ils;elles | aient apparu |
Imparfait
| j' | apparusse |
| tu | apparusses |
| il;elle;on | apparût |
| nous | apparussions |
| vous | apparussiez |
| ils;elles | apparussent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse apparu |
| tu | eusses apparu |
| il;elle;on | eût apparu |
| nous | eussions apparu |
| vous | eussiez apparu |
| ils;elles | eussent apparu |
Conditionnel
Présent
| j' | apparrais |
| tu | apparrais |
| il;elle;on | apparrait |
| nous | apparrions |
| vous | apparriez |
| ils;elles | apparraient |
Passé
| j' | aurais apparu |
| tu | aurais apparu |
| il;elle;on | aurait apparu |
| nous | aurions apparu |
| vous | auriez apparu |
| ils;elles | auraient apparu |
Imperatif
| tu | appers |
| nous | apparons |
| vous | apparez |
Verbs similar to 'apparoir'
apparier,
paroir,
aplanir,
aplatir,
appairer,
appartenir,
appauvrir,
applaudir,
apporter,
assavoir,
Translations
Etymology
Inherited from Old French aparoir, from Latin appārēre (“to appear, be visible, come into sight; to be evident, clear or certain”), with the conjugated form appert from appāret. See: Old French '
aparoir', Old French '
aparoir', Latin '
appāreō'.
Verbs referencing "apparoir"
English
appear.
Additional Information
apparoir. v. n. t. de palais. être évident, être manifeste.
faire apparoir du pouvoir qu'on a. Il a fait apparoir de son bon droit. Ce verbe n'est usité qu'à l'infinitif et
à la troisième personne singulière de l'indicatif, où il ne s'emploie qu'impersonnellement, et où il fait
appert, au lieu qu'
Apparaître fait
apparaît. S'il vous appert que cela
soit. Comme il appert par tel acte. Ainsi qu'il appert de tel acte. Il a vieilli, surtout à l'infinitif.
Sample Sentences