Nominal Forms
Infinitive: consignar
Participle: consignado
Gerund: consignando
Indicative
Present
| yo | consigno |
| tú | consignas |
| él | consigna |
| nosotros | consignamos |
| vosotros | consignáis |
| ellos | consignan |
Perfect
| yo | he consignado |
| tú | has consignado |
| él | ha consignado |
| nosotros | hemos consignado |
| vosotros | habéis consignado |
| ellos | han consignado |
Past
| yo | consignaba |
| tú | consignabas |
| él | consignaba |
| nosotros | consignábamos |
| vosotros | consignabais |
| ellos | consignaban |
Pluperfect
| yo | había consignado |
| tú | habías consignado |
| él | había consignado |
| nosotros | habíamos consignado |
| vosotros | habíais consignado |
| ellos | habían consignado |
Preterite
| yo | consigné |
| tú | consignaste |
| él | consignó |
| nosotros | consignamos |
| vosotros | consignasteis |
| ellos | consignaron |
Preterite Perfect
| yo | hube consignado |
| tú | hubiste consignado |
| él | hubo consignado |
| nosotros | hubimos consignado |
| vosotros | hubisteis consignado |
| ellos | hubieron consignado |
Future
| yo | consignaré |
| tú | consignarás |
| él | consignará |
| nosotros | consignaremos |
| vosotros | consignaréis |
| ellos | consignarán |
Future Perfect
| yo | habré consignado |
| tú | habrás consignado |
| él | habrá consignado |
| nosotros | habremos consignado |
| vosotros | habréis consignado |
| ellos | habrán consignado |
Subjunctive
Present
| yo | consigne |
| tú | consignes |
| él | consigne |
| nosotros | consignemos |
| vosotros | consignéis |
| ellos | consignen |
Perfect
| yo | haya consignado |
| tú | hayas consignado |
| él | haya consignado |
| nosotros | hayamos consignado |
| vosotros | hayáis consignado |
| ellos | hayan consignado |
Past
| yo | consignara |
| tú | consignaras |
| él | consignara |
| nosotros | consignáramos |
| vosotros | consignarais |
| ellos | consignaran |
Past
| yo | consignase |
| tú | consignases |
| él | consignase |
| nosotros | consignásemos |
| vosotros | consignaseis |
| ellos | consignasen |
Pluperfect
| yo | hubiera consignado |
| tú | hubieras consignado |
| él | hubiera consignado |
| nosotros | hubiéramos consignado |
| vosotros | hubierais consignado |
| ellos | hubieran consignado |
Pluperfect
| yo | hubiese consignado |
| tú | hubieses consignado |
| él | hubiese consignado |
| nosotros | hubiésemos consignado |
| vosotros | hubieseis consignado |
| ellos | hubiesen consignado |
Future
| yo | consignare |
| tú | consignares |
| él | consignare |
| nosotros | consignáremos |
| vosotros | consignareis |
| ellos | consignaren |
Future Perfect
| yo | hubiere consignado |
| tú | hubieres consignado |
| él | hubiere consignado |
| nosotros | hubiéremos consignado |
| vosotros | hubiereis consignado |
| ellos | hubieren consignado |
Conditional
Present
| yo | consignaría |
| tú | consignarías |
| él | consignaría |
| nosotros | consignaríamos |
| vosotros | consignaríais |
| ellos | consignarían |
Perfect
| yo | habría consignado |
| tú | habrías consignado |
| él | habría consignado |
| nosotros | habríamos consignado |
| vosotros | habríais consignado |
| ellos | habrían consignado |
Imperative
Affirmative
| tú | consigna |
| él | consigne |
| nosotros | consignemos |
| vosotros | consignad |
| ellos | consignen |
Negative
| no consignes |
| no consigne |
| no consignemos |
| no consignéis |
| no consignen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | consignás |
| Venezuelan | consignáis |
| Chilean | consignái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | consignés |
| Río de la Plata region | consignes |
| Chilean | consignís |
| Venezuela, Panama | consignéis |
Imperative
consigná
Verbs conjugated like 'consignar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'consignar'
concionar,
confinar,
conminar,
consagrar,
consegrar,
consograr,
consonar,
asignar,
cocinar,
coligar,
Translations
consign, to transfer to the custody of
consign, to entrust to the care of another
consign, to send to a final destination
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- depositar
- entregar, asignar, destinar
- señalar
- designar, establecer, determinar, estipular
- enviar
- expedir, remitir, mandar, imponer, transportar, llevar
- manifestar
- declarar, afirmar, asentir, firmar
- registrar
- anotar, escribir
- encarcelar
- recluir, arrestar
- recibir
- reservar, olvidar
Etymology
1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱe?
3. Proto-Indo-European *ḱóm
4. Proto-Italic *kom
5. Proto-Italic *kom-
6. Latin con-
7. Proto-Indo-European *sek-?
8. Proto-Indo-European *-nóm
9. Proto-Italic *segnom
10. Proto-Indo-European *-h₂
11. Proto-Indo-European *-éh₂
12. Proto-Indo-European *-yéti
13. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
14. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
15. Proto-Italic *-ājō
16. Proto-Italic *-āō
17. Proto-Italic *segnāō
18. Latin signō
19. Latin cōnsignārebor.
20. Spanish consignar
21. Borrowed from Latin cōnsignāre.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. consignare← cum = con + signa = señales, marcas.
1. (verbo transitivo).
Destinar determinada cantidad para el pago de algo.
2. (verbo transitivo). Expresar algo por escrito.
3. (verbo transitivo). Depositar
algo a nombre de uno.
4. (verbo transitivo). Destinar un lugar para poner o colocar algo en él.
5. (verbo transitivo). Enviar
una mercancía a su destinatario.
FAM. Consigna, consignación, consignatario, -a.
SIN.
1. Expedir, remitir, enviar. 2. Afirmar, declarar, establecer. 3. Registrar.
Sample Sentences
-
La leyenda del Judío Errante es muy antigua, aunque no tanto como imaginan los que todavía defienden su autenticidad. Creen algunos que se forjó en Constantinopla en el siglo IV, pero no fué popular en Europa sino en fecha muy posterior. Ninguno de los Padres de la Iglesia la consigna, y de ella no hay testimonio escrito hasta el siglo XIII, en una crónica de Mateo París, monje de San Albano. [1915, Julio Vicuña Cifuentes, Mitos y Supersticiones Recogidos de la Tradición Oral Chilena, page 73:]