Formes no personals
Infinitiu:
incomodar
Gerundi:
incomodant
Participi:
incomodat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | incomodo |
| tu | incomodes |
| ell | incomoda |
| nos. | incomodem |
| vos. | incomodeu |
| ells | incomoden |
Perfet
| jo | he incomodat |
| tu | has incomodat |
| ell | ha incomodat |
| nos. | hem incomodat |
| vos. | heu incomodat |
| ells | han incomodat |
Imperfet
| jo | incomodava |
| tu | incomodaves |
| ell | incomodava |
| nos. | incomodàvem |
| vos. | incomodàveu |
| ells | incomodaven |
Plusquamperfet
| jo | havia incomodat |
| tu | havies incomodat |
| ell | havia incomodat |
| nos. | havíem incomodat |
| vos. | havíeu incomodat |
| ells | havien incomodat |
Futur simple
| jo | incomodaré |
| tu | incomodaràs |
| ell | incomodarà |
| nos. | incomodarem |
| vos. | incomodareu |
| ells | incomodaran |
Futur perfet
| jo | hauré incomodat |
| tu | hauràs incomodat |
| ell | haurà incomodat |
| nos. | haurem incomodat |
| vos. | haureu incomodat |
| ells | hauran incomodat |
Passat simple
| jo | incomodí |
| tu | incomodares |
| ell | incomodà |
| nos. | incomodàrem |
| vos. | incomodàreu |
| ells | incomodaren |
Passat anterior
| jo | haguí incomodat |
| tu | hagueres incomodat |
| ell | hagué incomodat |
| nos. | haguérem incomodat |
| vos. | haguéreu incomodat |
| ells | haguéren incomodat |
Passat perifràstic
| jo | vaig incomodar |
| tu | vas incomodar |
| ell | va incomodar |
| nos. | vam incomodar |
| vos. | vau incomodar |
| ells | van incomodar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver incomodat |
| tu | vas haver incomodat |
| ell | va haver incomodat |
| nos. | vam haver incomodat |
| vos. | vau haver incomodat |
| ells | van haver incomodat |
Condicional
| jo | incomodaria |
| tu | incomodaries |
| ell | incomodaria |
| nos. | incomodaríem |
| vos. | incomodaríeu |
| ells | incomodarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera incomodat |
| tu | hauries; hagueres incomodat |
| ell | hauria; haguera incomodat |
| nos. | hauríem; haguérem incomodat |
| vos. | hauríeu; haguéreu incomodat |
| ells | haurien; hagueren incomodat |
Subjuntiu
Present
| jo | incomodi |
| tu | incomodis |
| ell | incomodi |
| nos. | incomodem |
| vos. | incomodeu |
| ells | incomodin |
Perfet
| jo | hagi incomodat |
| tu | hagis incomodat |
| ell | hagi incomodat |
| nos. | hàgim incomodat |
| vos. | hàgiu incomodat |
| ells | hagin incomodat |
Imperfet
| jo | incomodés |
| tu | incomodessis |
| ell | incomodés |
| nos. | incomodéssim |
| vos. | incomodéssiu |
| ells | incomodessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués incomodat |
| tu | haguessis incomodat |
| ell | hagués incomodat |
| nos. | haguéssim incomodat |
| vos. | haguéssiu incomodat |
| ells | haguessin incomodat |
Imperative
| tu | incomoda |
| ell | incomodi |
| nos. | incomodem |
| vos. | incomodeu |
| ells | incomodin |
Verbs conjugated like 'incomodar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'incomodar'
acomodar,
encomanar,
encomiar,
encordar,
encotonar,
incoar,
incomplir,
incorporar,
intimidar,
acolorar,
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- incomodar
- molestar, fastiguejar, enfastidir, ofendre, disgustar, empipar, agradar, plaure
- ofendre
- molestar-se, vexar-se, picar-se, ressentir-se
- picar-se
- molestar-se, enutjar-se, irritar-se, incomodar-se, apaivagar-se
Etymology
Additional Information