Formes no personals
Infinitiu:
arrenglar
Gerundi:
arrenglant
Participi:
arrenglat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arrenglo |
| tu | arrengles |
| ell | arrengla |
| nos. | arrenglem |
| vos. | arrengleu |
| ells | arrenglen |
Perfet
| jo | he arrenglat |
| tu | has arrenglat |
| ell | ha arrenglat |
| nos. | hem arrenglat |
| vos. | heu arrenglat |
| ells | han arrenglat |
Imperfet
| jo | arrenglava |
| tu | arrenglaves |
| ell | arrenglava |
| nos. | arrenglàvem |
| vos. | arrenglàveu |
| ells | arrenglaven |
Plusquamperfet
| jo | havia arrenglat |
| tu | havies arrenglat |
| ell | havia arrenglat |
| nos. | havíem arrenglat |
| vos. | havíeu arrenglat |
| ells | havien arrenglat |
Futur simple
| jo | arrenglaré |
| tu | arrenglaràs |
| ell | arrenglarà |
| nos. | arrenglarem |
| vos. | arrenglareu |
| ells | arrenglaran |
Futur perfet
| jo | hauré arrenglat |
| tu | hauràs arrenglat |
| ell | haurà arrenglat |
| nos. | haurem arrenglat |
| vos. | haureu arrenglat |
| ells | hauran arrenglat |
Passat simple
| jo | arrenglí |
| tu | arrenglares |
| ell | arrenglà |
| nos. | arrenglàrem |
| vos. | arrenglàreu |
| ells | arrenglaren |
Passat anterior
| jo | haguí arrenglat |
| tu | hagueres arrenglat |
| ell | hagué arrenglat |
| nos. | haguérem arrenglat |
| vos. | haguéreu arrenglat |
| ells | haguéren arrenglat |
Passat perifràstic
| jo | vaig arrenglar |
| tu | vas arrenglar |
| ell | va arrenglar |
| nos. | vam arrenglar |
| vos. | vau arrenglar |
| ells | van arrenglar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arrenglat |
| tu | vas haver arrenglat |
| ell | va haver arrenglat |
| nos. | vam haver arrenglat |
| vos. | vau haver arrenglat |
| ells | van haver arrenglat |
Condicional
| jo | arrenglaria |
| tu | arrenglaries |
| ell | arrenglaria |
| nos. | arrenglaríem |
| vos. | arrenglaríeu |
| ells | arrenglarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arrenglat |
| tu | hauries; hagueres arrenglat |
| ell | hauria; haguera arrenglat |
| nos. | hauríem; haguérem arrenglat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arrenglat |
| ells | haurien; hagueren arrenglat |
Subjuntiu
Present
| jo | arrengli |
| tu | arrenglis |
| ell | arrengli |
| nos. | arrenglem |
| vos. | arrengleu |
| ells | arrenglin |
Perfet
| jo | hagi arrenglat |
| tu | hagis arrenglat |
| ell | hagi arrenglat |
| nos. | hàgim arrenglat |
| vos. | hàgiu arrenglat |
| ells | hagin arrenglat |
Imperfet
| jo | arrenglés |
| tu | arrenglessis |
| ell | arrenglés |
| nos. | arrengléssim |
| vos. | arrengléssiu |
| ells | arrenglessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arrenglat |
| tu | haguessis arrenglat |
| ell | hagués arrenglat |
| nos. | haguéssim arrenglat |
| vos. | haguéssiu arrenglat |
| ells | haguessin arrenglat |
Imperative
| tu | arrengla |
| ell | arrengli |
| nos. | arrenglem |
| vos. | arrengleu |
| ells | arrenglin |
Verbs conjugated like 'arrenglar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrenglar'
arreglar,
arrengar,
arengar,
arregnar,
arrelar,
arrencar,
arrendar,
arrenglerar,
arreülar,
afrenellar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
arrenglar [s. XIV; de
rengle]
v tr Disposar (una colla o una munió de persones) en rengles.