Formes no personals
Infinitiu:
enfellonir
Gerundi:
enfellonint
Participi:
enfellonit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | enfelloneixo |
| tu | enfelloneixes |
| ell | enfelloneix |
| nos. | enfellonim |
| vos. | enfelloniu |
| ells | enfelloneixen |
Perfet
| jo | he enfellonit |
| tu | has enfellonit |
| ell | ha enfellonit |
| nos. | hem enfellonit |
| vos. | heu enfellonit |
| ells | han enfellonit |
Imperfet
| jo | enfellonia |
| tu | enfellonies |
| ell | enfellonia |
| nos. | enfelloníem |
| vos. | enfelloníeu |
| ells | enfellonien |
Plusquamperfet
| jo | havia enfellonit |
| tu | havies enfellonit |
| ell | havia enfellonit |
| nos. | havíem enfellonit |
| vos. | havíeu enfellonit |
| ells | havien enfellonit |
Futur simple
| jo | enfelloniré |
| tu | enfelloniràs |
| ell | enfellonirà |
| nos. | enfellonirem |
| vos. | enfellonireu |
| ells | enfelloniran |
Futur perfet
| jo | hauré enfellonit |
| tu | hauràs enfellonit |
| ell | haurà enfellonit |
| nos. | haurem enfellonit |
| vos. | haureu enfellonit |
| ells | hauran enfellonit |
Passat simple
| jo | enfelloní |
| tu | enfellonires |
| ell | enfelloní |
| nos. | enfellonírem |
| vos. | enfelloníreu |
| ells | enfelloníren |
Passat anterior
| jo | haguí enfellonit |
| tu | hagueres enfellonit |
| ell | hagué enfellonit |
| nos. | haguérem enfellonit |
| vos. | haguéreu enfellonit |
| ells | haguéren enfellonit |
Passat perifràstic
| jo | vaig enfellonir |
| tu | vas enfellonir |
| ell | va enfellonir |
| nos. | vam enfellonir |
| vos. | vau enfellonir |
| ells | van enfellonir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver enfellonit |
| tu | vas haver enfellonit |
| ell | va haver enfellonit |
| nos. | vam haver enfellonit |
| vos. | vau haver enfellonit |
| ells | van haver enfellonit |
Condicional
| jo | enfelloniria |
| tu | enfelloniries |
| ell | enfelloniria |
| nos. | enfelloniríem |
| vos. | enfelloniríeu |
| ells | enfellonirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera enfellonit |
| tu | hauries; hagueres enfellonit |
| ell | hauria; haguera enfellonit |
| nos. | hauríem; haguérem enfellonit |
| vos. | hauríeu; haguéreu enfellonit |
| ells | haurien; hagueren enfellonit |
Subjuntiu
Present
| jo | enfelloneixi |
| tu | enfelloneixis |
| ell | enfelloneixi |
| nos. | enfellonim |
| vos. | enfelloniu |
| ells | enfelloneixin |
Perfet
| jo | hagi enfellonit |
| tu | hagis enfellonit |
| ell | hagi enfellonit |
| nos. | hàgim enfellonit |
| vos. | hàgiu enfellonit |
| ells | hagin enfellonit |
Imperfet
| jo | enfellonís |
| tu | enfellonissis |
| ell | enfellonís |
| nos. | enfelloníssim |
| vos. | enfelloníssiu |
| ells | enfellonissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués enfellonit |
| tu | haguessis enfellonit |
| ell | hagués enfellonit |
| nos. | haguéssim enfellonit |
| vos. | haguéssiu enfellonit |
| ells | haguessin enfellonit |
Imperative
| tu | enfelloneix |
| ell | enfelloneixi |
| nos. | enfellonim |
| vos. | enfelloniu |
| ells | enfelloneixin |
Verbs conjugated like 'enfellonir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enfellonir'
desenfellonir,
enfervorir,
enfollir,
engelosir,
enrellentir,
envellir,
espellonar,
acollonir,
embellir,
encallir,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- anul.lar
- enfurir-se, enfellonir-se, enfuriar-se, arravatar-se, encolerir-se, aïrar-se, apaivagar-se, calmar-se
- embravir
- emmorronar-se, emmorronyar-se, enfellonir-se
- emmurriar-se
- enutjar-se, sulfurar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enrabiar-se, enfurir-se, enfuriar-se, exasperar-se, enfadar-se, indignar-se, irritar-se, empipar-se, apaivagar-se
- encolerir-se
- onejar, picar-se, arriscar-se, cavallar, cabrejar
- encrespar
- enfurismar-se, irritar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enfutismar-se, enrabiar-se
- enfereir-se
- embravir-se, enfurir-se, enfellonir-se, arravatar-se, encolerir-se
- enfuriar-se
- encrespar, enfurismar-se, irritar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enrabiar-se
- enfurir
- irritar, enrabiar, indignar, sulfurar, enutjar, exasperar, molestar, exacerbar, encolerir, arravatar, aïrar, enfuriar-se, tranquil.litzar, calmar
- enfurismar
- enfadar, enutjar, empipar, molestar, emprenyar, indignar, enrabiar, enfutismar, aïrar, irritar, encrespir
- enfutismar-se
- enfereir-se, indignar-se, enfellonir-se, sulfurar-se, enfurir-se, enfuriar-se, aïrar-se
- enrabiar
- irritar, exasperar, sulfurar, indignar, empipar, enfadar, enfurir, enutjar, aïrar
- enutjar
- desplaure, molestar, irritar, disgustar, enfadar, empipar, empixonar, enfastidir, emprenyar, indignar, enrabiar, fastiguejar, amoïnar, destorbar, carregar, cansar, incomodar, avorrir, plaure, desenutjar
- exasperar
- exacerbar, irritar, encendre, enutjar, indignar, enrabiar, enfurismar, sulfurar, enfurir, enfuriar, aïrar
- irritar
- enrabiar, indignar, sulfurar, enfurir, enutjar, exasperar, molestar, exacerbar, tranquil.litzar, calmar
Etymology
Additional Information