Formes no personals
Infinitiu:
enfadar
Gerundi:
enfadant
Participi:
enfadat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | enfado |
| tu | enfades |
| ell | enfada |
| nos. | enfadem |
| vos. | enfadeu |
| ells | enfaden |
Perfet
| jo | he enfadat |
| tu | has enfadat |
| ell | ha enfadat |
| nos. | hem enfadat |
| vos. | heu enfadat |
| ells | han enfadat |
Imperfet
| jo | enfadava |
| tu | enfadaves |
| ell | enfadava |
| nos. | enfadàvem |
| vos. | enfadàveu |
| ells | enfadaven |
Plusquamperfet
| jo | havia enfadat |
| tu | havies enfadat |
| ell | havia enfadat |
| nos. | havíem enfadat |
| vos. | havíeu enfadat |
| ells | havien enfadat |
Futur simple
| jo | enfadaré |
| tu | enfadaràs |
| ell | enfadarà |
| nos. | enfadarem |
| vos. | enfadareu |
| ells | enfadaran |
Futur perfet
| jo | hauré enfadat |
| tu | hauràs enfadat |
| ell | haurà enfadat |
| nos. | haurem enfadat |
| vos. | haureu enfadat |
| ells | hauran enfadat |
Passat simple
| jo | enfadí |
| tu | enfadares |
| ell | enfadà |
| nos. | enfadàrem |
| vos. | enfadàreu |
| ells | enfadaren |
Passat anterior
| jo | haguí enfadat |
| tu | hagueres enfadat |
| ell | hagué enfadat |
| nos. | haguérem enfadat |
| vos. | haguéreu enfadat |
| ells | haguéren enfadat |
Passat perifràstic
| jo | vaig enfadar |
| tu | vas enfadar |
| ell | va enfadar |
| nos. | vam enfadar |
| vos. | vau enfadar |
| ells | van enfadar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver enfadat |
| tu | vas haver enfadat |
| ell | va haver enfadat |
| nos. | vam haver enfadat |
| vos. | vau haver enfadat |
| ells | van haver enfadat |
Condicional
| jo | enfadaria |
| tu | enfadaries |
| ell | enfadaria |
| nos. | enfadaríem |
| vos. | enfadaríeu |
| ells | enfadarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera enfadat |
| tu | hauries; hagueres enfadat |
| ell | hauria; haguera enfadat |
| nos. | hauríem; haguérem enfadat |
| vos. | hauríeu; haguéreu enfadat |
| ells | haurien; hagueren enfadat |
Subjuntiu
Present
| jo | enfadi |
| tu | enfadis |
| ell | enfadi |
| nos. | enfadem |
| vos. | enfadeu |
| ells | enfadin |
Perfet
| jo | hagi enfadat |
| tu | hagis enfadat |
| ell | hagi enfadat |
| nos. | hàgim enfadat |
| vos. | hàgiu enfadat |
| ells | hagin enfadat |
Imperfet
| jo | enfadés |
| tu | enfadessis |
| ell | enfadés |
| nos. | enfadéssim |
| vos. | enfadéssiu |
| ells | enfadessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués enfadat |
| tu | haguessis enfadat |
| ell | hagués enfadat |
| nos. | haguéssim enfadat |
| vos. | haguéssiu enfadat |
| ells | haguessin enfadat |
Imperative
| tu | enfada |
| ell | enfadi |
| nos. | enfadem |
| vos. | enfadeu |
| ells | enfadin |
Verbs conjugated like 'enfadar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enfadar'
enfardar,
encarar,
encasar,
encauar,
enfadeir,
enfaixar,
enfangar,
enfeudar,
enfilar,
enfitar,
Translations
anger, to cause such a feeling of antagonism
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- encolerir-se
- enutjar-se, sulfurar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enrabiar-se, enfurir-se, enfuriar-se, exasperar-se, enfadar-se, indignar-se, irritar-se, empipar-se, apaivagar-se
- enfadar
- enutjar, empipar, molestar, emprenyar, enfurismar, indignar
Etymology
Additional Information