Formes no personals
Infinitiu:
encovenar
Gerundi:
encovenant
Participi:
encovenat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | encoveno |
| tu | encovenes |
| ell | encovena |
| nos. | encovenem |
| vos. | encoveneu |
| ells | encovenen |
Perfet
| jo | he encovenat |
| tu | has encovenat |
| ell | ha encovenat |
| nos. | hem encovenat |
| vos. | heu encovenat |
| ells | han encovenat |
Imperfet
| jo | encovenava |
| tu | encovenaves |
| ell | encovenava |
| nos. | encovenàvem |
| vos. | encovenàveu |
| ells | encovenaven |
Plusquamperfet
| jo | havia encovenat |
| tu | havies encovenat |
| ell | havia encovenat |
| nos. | havíem encovenat |
| vos. | havíeu encovenat |
| ells | havien encovenat |
Futur simple
| jo | encovenaré |
| tu | encovenaràs |
| ell | encovenarà |
| nos. | encovenarem |
| vos. | encovenareu |
| ells | encovenaran |
Futur perfet
| jo | hauré encovenat |
| tu | hauràs encovenat |
| ell | haurà encovenat |
| nos. | haurem encovenat |
| vos. | haureu encovenat |
| ells | hauran encovenat |
Passat simple
| jo | encovení |
| tu | encovenares |
| ell | encovenà |
| nos. | encovenàrem |
| vos. | encovenàreu |
| ells | encovenaren |
Passat anterior
| jo | haguí encovenat |
| tu | hagueres encovenat |
| ell | hagué encovenat |
| nos. | haguérem encovenat |
| vos. | haguéreu encovenat |
| ells | haguéren encovenat |
Passat perifràstic
| jo | vaig encovenar |
| tu | vas encovenar |
| ell | va encovenar |
| nos. | vam encovenar |
| vos. | vau encovenar |
| ells | van encovenar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver encovenat |
| tu | vas haver encovenat |
| ell | va haver encovenat |
| nos. | vam haver encovenat |
| vos. | vau haver encovenat |
| ells | van haver encovenat |
Condicional
| jo | encovenaria |
| tu | encovenaries |
| ell | encovenaria |
| nos. | encovenaríem |
| vos. | encovenaríeu |
| ells | encovenarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera encovenat |
| tu | hauries; hagueres encovenat |
| ell | hauria; haguera encovenat |
| nos. | hauríem; haguérem encovenat |
| vos. | hauríeu; haguéreu encovenat |
| ells | haurien; hagueren encovenat |
Subjuntiu
Present
| jo | encoveni |
| tu | encovenis |
| ell | encoveni |
| nos. | encovenem |
| vos. | encoveneu |
| ells | encovenin |
Perfet
| jo | hagi encovenat |
| tu | hagis encovenat |
| ell | hagi encovenat |
| nos. | hàgim encovenat |
| vos. | hàgiu encovenat |
| ells | hagin encovenat |
Imperfet
| jo | encovenés |
| tu | encovenessis |
| ell | encovenés |
| nos. | encovenéssim |
| vos. | encovenéssiu |
| ells | encovenessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués encovenat |
| tu | haguessis encovenat |
| ell | hagués encovenat |
| nos. | haguéssim encovenat |
| vos. | haguéssiu encovenat |
| ells | haguessin encovenat |
Imperative
| tu | encovena |
| ell | encoveni |
| nos. | encovenem |
| vos. | encoveneu |
| ells | encovenin |
Verbs conjugated like 'encovenar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'encovenar'
encadenar,
encofinar,
encomanar,
enconar,
encotonar,
encovar,
enjovenir,
enravenar,
anomenar,
desencovenar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information