Formes no personals
Infinitiu:
arrugar
Gerundi:
arrugant
Participi:
arrugat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arrugo |
| tu | arrugues |
| ell | arruga |
| nos. | arruguem |
| vos. | arrugueu |
| ells | arruguen |
Perfet
| jo | he arrugat |
| tu | has arrugat |
| ell | ha arrugat |
| nos. | hem arrugat |
| vos. | heu arrugat |
| ells | han arrugat |
Imperfet
| jo | arrugava |
| tu | arrugaves |
| ell | arrugava |
| nos. | arrugàvem |
| vos. | arrugàveu |
| ells | arrugaven |
Plusquamperfet
| jo | havia arrugat |
| tu | havies arrugat |
| ell | havia arrugat |
| nos. | havíem arrugat |
| vos. | havíeu arrugat |
| ells | havien arrugat |
Futur simple
| jo | arrugaré |
| tu | arrugaràs |
| ell | arrugarà |
| nos. | arrugarem |
| vos. | arrugareu |
| ells | arrugaran |
Futur perfet
| jo | hauré arrugat |
| tu | hauràs arrugat |
| ell | haurà arrugat |
| nos. | haurem arrugat |
| vos. | haureu arrugat |
| ells | hauran arrugat |
Passat simple
| jo | arruguí |
| tu | arrugares |
| ell | arrugà |
| nos. | arrugàrem |
| vos. | arrugàreu |
| ells | arrugaren |
Passat anterior
| jo | haguí arrugat |
| tu | hagueres arrugat |
| ell | hagué arrugat |
| nos. | haguérem arrugat |
| vos. | haguéreu arrugat |
| ells | haguéren arrugat |
Passat perifràstic
| jo | vaig arrugar |
| tu | vas arrugar |
| ell | va arrugar |
| nos. | vam arrugar |
| vos. | vau arrugar |
| ells | van arrugar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arrugat |
| tu | vas haver arrugat |
| ell | va haver arrugat |
| nos. | vam haver arrugat |
| vos. | vau haver arrugat |
| ells | van haver arrugat |
Condicional
| jo | arrugaria |
| tu | arrugaries |
| ell | arrugaria |
| nos. | arrugaríem |
| vos. | arrugaríeu |
| ells | arrugarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arrugat |
| tu | hauries; hagueres arrugat |
| ell | hauria; haguera arrugat |
| nos. | hauríem; haguérem arrugat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arrugat |
| ells | haurien; hagueren arrugat |
Subjuntiu
Present
| jo | arruguï |
| tu | arruguïs |
| ell | arruguï |
| nos. | arruguem |
| vos. | arrugueu |
| ells | arruguïn |
Perfet
| jo | hagi arrugat |
| tu | hagis arrugat |
| ell | hagi arrugat |
| nos. | hàgim arrugat |
| vos. | hàgiu arrugat |
| ells | hagin arrugat |
Imperfet
| jo | arrugués |
| tu | arruguessis |
| ell | arrugués |
| nos. | arruguéssim |
| vos. | arruguéssiu |
| ells | arruguessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arrugat |
| tu | haguessis arrugat |
| ell | hagués arrugat |
| nos. | haguéssim arrugat |
| vos. | haguéssiu arrugat |
| ells | haguessin arrugat |
Imperative
| tu | arruga |
| ell | arruguï |
| nos. | arruguem |
| vos. | arrugueu |
| ells | arruguïn |
Verbs conjugated like 'arrugar'
abassegar,
abonyegar,
abrigar,
abrogar,
adargar,
afalagar,
afamegar,
afeixegar,
afeixugar,
afetgegar,
afogar,
agregar,
aixoplugar,
al.legar,
albergar,
allargar,
alligar,
allongar,
amagar,
amanyagar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrugar'
arrufar,
abrigar,
abrogar,
abrusar,
agregar,
agrumar,
agrupar,
aregar,
arengar,
arranar,
Translations
Etymology
Additional Information
arrugar [←l ll.
rugare, íd., ant.
rugar]
v 1 tr Fer arrugues (en alguna cosa). Arrugar una roba.
2 pron Arrugar-se les faldilles en seure. Se li arrugà la
cara.