Formes no personals
Infinitiu:
abrogar
Gerundi:
abrogant
Participi:
abrogat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | abrogo |
| tu | abrogues |
| ell | abroga |
| nos. | abroguem |
| vos. | abrogueu |
| ells | abroguen |
Perfet
| jo | he abrogat |
| tu | has abrogat |
| ell | ha abrogat |
| nos. | hem abrogat |
| vos. | heu abrogat |
| ells | han abrogat |
Imperfet
| jo | abrogava |
| tu | abrogaves |
| ell | abrogava |
| nos. | abrogàvem |
| vos. | abrogàveu |
| ells | abrogaven |
Plusquamperfet
| jo | havia abrogat |
| tu | havies abrogat |
| ell | havia abrogat |
| nos. | havíem abrogat |
| vos. | havíeu abrogat |
| ells | havien abrogat |
Futur simple
| jo | abrogaré |
| tu | abrogaràs |
| ell | abrogarà |
| nos. | abrogarem |
| vos. | abrogareu |
| ells | abrogaran |
Futur perfet
| jo | hauré abrogat |
| tu | hauràs abrogat |
| ell | haurà abrogat |
| nos. | haurem abrogat |
| vos. | haureu abrogat |
| ells | hauran abrogat |
Passat simple
| jo | abroguí |
| tu | abrogares |
| ell | abrogà |
| nos. | abrogàrem |
| vos. | abrogàreu |
| ells | abrogaren |
Passat anterior
| jo | haguí abrogat |
| tu | hagueres abrogat |
| ell | hagué abrogat |
| nos. | haguérem abrogat |
| vos. | haguéreu abrogat |
| ells | haguéren abrogat |
Passat perifràstic
| jo | vaig abrogar |
| tu | vas abrogar |
| ell | va abrogar |
| nos. | vam abrogar |
| vos. | vau abrogar |
| ells | van abrogar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver abrogat |
| tu | vas haver abrogat |
| ell | va haver abrogat |
| nos. | vam haver abrogat |
| vos. | vau haver abrogat |
| ells | van haver abrogat |
Condicional
| jo | abrogaria |
| tu | abrogaries |
| ell | abrogaria |
| nos. | abrogaríem |
| vos. | abrogaríeu |
| ells | abrogarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera abrogat |
| tu | hauries; hagueres abrogat |
| ell | hauria; haguera abrogat |
| nos. | hauríem; haguérem abrogat |
| vos. | hauríeu; haguéreu abrogat |
| ells | haurien; hagueren abrogat |
Subjuntiu
Present
| jo | abroguï |
| tu | abroguïs |
| ell | abroguï |
| nos. | abroguem |
| vos. | abrogueu |
| ells | abroguïn |
Perfet
| jo | hagi abrogat |
| tu | hagis abrogat |
| ell | hagi abrogat |
| nos. | hàgim abrogat |
| vos. | hàgiu abrogat |
| ells | hagin abrogat |
Imperfet
| jo | abrogués |
| tu | abroguessis |
| ell | abrogués |
| nos. | abroguéssim |
| vos. | abroguéssiu |
| ells | abroguessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués abrogat |
| tu | haguessis abrogat |
| ell | hagués abrogat |
| nos. | haguéssim abrogat |
| vos. | haguéssiu abrogat |
| ells | haguessin abrogat |
Imperative
| tu | abroga |
| ell | abroguï |
| nos. | abroguem |
| vos. | abrogueu |
| ells | abroguïn |
Verbs conjugated like 'abrogar'
abassegar,
abonyegar,
abrigar,
abrogar,
adargar,
afalagar,
afamegar,
afeixegar,
afeixugar,
afetgegar,
afogar,
agregar,
aixoplugar,
al.legar,
albergar,
allargar,
alligar,
allongar,
amagar,
amanyagar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'abrogar'
abrigar,
abaronar,
abocar,
aboiar,
abonar,
abraçar,
abraonar,
abrasar,
abriolar,
abrivar,
Translations
abrogate, to annul by an authoritative act
Etymology
Additional Information
abrogar [1653; del ll.
abrogare, íd., der. de
rogare 'demanar']
v tr Abolir o revocar (una llei, un decret, un reglament).
ab_ro_gar.