Formes no personals
Infinitiu:
arrigolar
Gerundi:
arrigolant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | arrigolo |
| te'n | arrigoles |
| se'n | arrigola |
| ens en | arrigolem |
| us en | arrigoleu |
| se'n | arrigolen |
Perfet
| me'n | he arrigolat |
| te'n | has arrigolat |
| se'n | ha arrigolat |
| ens en | hem arrigolat |
| us en | heu arrigolat |
| se'n | han arrigolat |
Imperfet
| me'n | arrigolava |
| te'n | arrigolaves |
| se'n | arrigolava |
| ens en | arrigolàvem |
| us en | arrigolàveu |
| se'n | arrigolaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia arrigolat |
| te'n | havies arrigolat |
| se'n | havia arrigolat |
| ens en | havíem arrigolat |
| us en | havíeu arrigolat |
| se'n | havien arrigolat |
Futur simple
| me'n | arrigolaré |
| te'n | arrigolaràs |
| se'n | arrigolarà |
| ens en | arrigolarem |
| us en | arrigolareu |
| se'n | arrigolaran |
Futur perfet
| me'n | hauré arrigolat |
| te'n | hauràs arrigolat |
| se'n | haurà arrigolat |
| ens en | haurem arrigolat |
| us en | haureu arrigolat |
| se'n | hauran arrigolat |
Passat simple
| me'n | arrigolí |
| te'n | arrigolares |
| se'n | arrigolà |
| ens en | arrigolàrem |
| us en | arrigolàreu |
| se'n | arrigolaren |
Passat anterior
| me'n | haguí arrigolat |
| te'n | hagueres arrigolat |
| se'n | hagué arrigolat |
| ens en | haguérem arrigolat |
| us en | haguéreu arrigolat |
| se'n | haguéren arrigolat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig arrigolar |
| te'n | vas arrigolar |
| se'n | va arrigolar |
| ens en | vam arrigolar |
| us en | vau arrigolar |
| se'n | van arrigolar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver arrigolat |
| te'n | vas haver arrigolat |
| se'n | va haver arrigolat |
| ens en | vam haver arrigolat |
| us en | vau haver arrigolat |
| se'n | van haver arrigolat |
Condicional
| me'n | arrigolaria |
| te'n | arrigolaries |
| se'n | arrigolaria |
| ens en | arrigolaríem |
| us en | arrigolaríeu |
| se'n | arrigolarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera arrigolat |
| te'n | hauries; hagueres arrigolat |
| se'n | hauria; haguera arrigolat |
| ens en | hauríem; haguérem arrigolat |
| us en | hauríeu; haguéreu arrigolat |
| se'n | haurien; hagueren arrigolat |
Subjuntiu
Present
| me'n | arrigoli |
| te'n | arrigolis |
| se'n | arrigoli |
| ens en | arrigolem |
| us en | arrigoleu |
| se'n | arrigolin |
Perfet
| me'n | hagi arrigolat |
| te'n | hagis arrigolat |
| se'n | hagi arrigolat |
| ens en | hàgim arrigolat |
| us en | hàgiu arrigolat |
| se'n | hagin arrigolat |
Imperfet
| me'n | arrigolés |
| te'n | arrigolessis |
| se'n | arrigolés |
| ens en | arrigoléssim |
| us en | arrigoléssiu |
| se'n | arrigolessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués arrigolat |
| te'n | haguessis arrigolat |
| se'n | hagués arrigolat |
| ens en | haguéssim arrigolat |
| us en | haguéssiu arrigolat |
| se'n | haguessin arrigolat |
Imperative
| te'n | arrigola |
| se'n | arrigoli |
| ens en | arrigolem |
| us en | arrigoleu |
| se'n | arrigolin |
Verbs conjugated like 'arrigolar-se'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrigolar-se'
acorriolar-se,
arrogar-se,
avidolar-se,
enriolar-se,
abrinar-se,
abromar-se,
agrumollar-se,
amigar-se,
apugonar-se,
arguellar-se,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
arrigolar-se [variant de
regolar]
v pron Atipar-se.