Formes no personals
Infinitiu:
acular
Gerundi:
aculant
Participi:
aculat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | aculo |
| tu | acules |
| ell | acula |
| nos. | aculem |
| vos. | aculeu |
| ells | aculen |
Perfet
| jo | he aculat |
| tu | has aculat |
| ell | ha aculat |
| nos. | hem aculat |
| vos. | heu aculat |
| ells | han aculat |
Imperfet
| jo | aculava |
| tu | aculaves |
| ell | aculava |
| nos. | aculàvem |
| vos. | aculàveu |
| ells | aculaven |
Plusquamperfet
| jo | havia aculat |
| tu | havies aculat |
| ell | havia aculat |
| nos. | havíem aculat |
| vos. | havíeu aculat |
| ells | havien aculat |
Futur simple
| jo | acularé |
| tu | acularàs |
| ell | acularà |
| nos. | acularem |
| vos. | aculareu |
| ells | acularan |
Futur perfet
| jo | hauré aculat |
| tu | hauràs aculat |
| ell | haurà aculat |
| nos. | haurem aculat |
| vos. | haureu aculat |
| ells | hauran aculat |
Passat simple
| jo | aculí |
| tu | aculares |
| ell | aculà |
| nos. | aculàrem |
| vos. | aculàreu |
| ells | acularen |
Passat anterior
| jo | haguí aculat |
| tu | hagueres aculat |
| ell | hagué aculat |
| nos. | haguérem aculat |
| vos. | haguéreu aculat |
| ells | haguéren aculat |
Passat perifràstic
| jo | vaig acular |
| tu | vas acular |
| ell | va acular |
| nos. | vam acular |
| vos. | vau acular |
| ells | van acular |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver aculat |
| tu | vas haver aculat |
| ell | va haver aculat |
| nos. | vam haver aculat |
| vos. | vau haver aculat |
| ells | van haver aculat |
Condicional
| jo | acularia |
| tu | acularies |
| ell | acularia |
| nos. | acularíem |
| vos. | acularíeu |
| ells | acularien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera aculat |
| tu | hauries; hagueres aculat |
| ell | hauria; haguera aculat |
| nos. | hauríem; haguérem aculat |
| vos. | hauríeu; haguéreu aculat |
| ells | haurien; hagueren aculat |
Subjuntiu
Present
| jo | aculi |
| tu | aculis |
| ell | aculi |
| nos. | aculem |
| vos. | aculeu |
| ells | aculin |
Perfet
| jo | hagi aculat |
| tu | hagis aculat |
| ell | hagi aculat |
| nos. | hàgim aculat |
| vos. | hàgiu aculat |
| ells | hagin aculat |
Imperfet
| jo | aculés |
| tu | aculessis |
| ell | aculés |
| nos. | aculéssim |
| vos. | aculéssiu |
| ells | aculessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués aculat |
| tu | haguessis aculat |
| ell | hagués aculat |
| nos. | haguéssim aculat |
| vos. | haguéssiu aculat |
| ells | haguessin aculat |
Imperative
| tu | acula |
| ell | aculi |
| nos. | aculem |
| vos. | aculeu |
| ells | aculin |
Verbs conjugated like 'acular'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'acular'
acalar,
acilar,
acusar,
adular,
cular,
macular,
abusar,
acabar,
acaçar,
acanar,
Translations
Etymology
Additional Information
acular [←
cul]
v 1 tr Arrambar (una cosa) per la part posterior.
2 tr Posar en situació de no poder recular més.
3 pron fig Entossudir-se a no accedir
a un desig o una pretensió, negar-se a tot arranjament.
4 intr MAR Tocar un baix amb la popa o amb el codast en anar endarrere un vaixell.
5 intr TRANSP Carregar més la part posterior d'un vehicle que
no l'anterior.