Nominal Forms
Infinitif:
rechigner
Participe présent:
rechignant /ʁə.ʃi.ɲɑ̃/
Participe passé
rechigné /ʁə.ʃi.ɲe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | rechigne /ʁə.ʃiɲ/ |
| tu | rechignes /ʁə.ʃiɲ/ |
| il;elle;on | rechigne /ʁə.ʃiɲ/ |
| nous | rechignons /ʁə.ʃi.ɲɔ̃/ |
| vous | rechignez /ʁə.ʃi.ɲe/ |
| ils;elles | rechignent /ʁə.ʃiɲ/ |
Passé composé
| j' | ai rechigné |
| tu | as rechigné |
| il;elle;on | a rechigné |
| nous | avons rechigné |
| vous | avez rechigné |
| ils;elles | ont rechigné |
Imparfait
| je | rechignais /ʁə.ʃi.ɲɛ/ |
| tu | rechignais /ʁə.ʃi.ɲɛ/ |
| il;elle;on | rechignait /ʁə.ʃi.ɲɛ/ |
| nous | rechignions /ʁə.ʃi.ɲjɔ̃/ |
| vous | rechigniez /ʁə.ʃi.ɲje/ |
| ils;elles | rechignaient /ʁə.ʃi.ɲɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais rechigné |
| tu | avais rechigné |
| il;elle;on | avait rechigné |
| nous | avions rechigné |
| vous | aviez rechigné |
| ils;elles | avaient rechigné |
Futur simple
| je | rechignerai /ʁə.ʃi.ɲə.ʁe/ |
| tu | rechigneras /ʁə.ʃi.ɲə.ʁa/ |
| il;elle;on | rechignera /ʁə.ʃi.ɲə.ʁa/ |
| nous | rechignerons /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɔ̃/ |
| vous | rechignerez /ʁə.ʃi.ɲə.ʁe/ |
| ils;elles | rechigneront /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai rechigné |
| tu | auras rechigné |
| il;elle;on | aura rechigné |
| nous | aurons rechigné |
| vous | aurez rechigné |
| ils;elles | auront rechigné |
Passé simple
| je | rechignai /ʁə.ʃi.ɲe/ |
| tu | rechignas /ʁə.ʃi.ɲa/ |
| il;elle;on | rechigna /ʁə.ʃi.ɲa/ |
| nous | rechignâmes /ʁə.ʃi.ɲam/ |
| vous | rechignâtes /ʁə.ʃi.ɲat/ |
| ils;elles | rechignèrent /ʁə.ʃi.ɲɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus rechigné |
| tu | eus rechigné |
| il;elle;on | eut rechigné |
| nous | eûmes rechigné |
| vous | eûtes rechigné |
| ils;elles | eurent rechigné |
Subjonctif
Présent
| je | rechigne /ʁə.ʃiɲ/ |
| tu | rechignes /ʁə.ʃiɲ/ |
| il;elle;on | rechigne /ʁə.ʃiɲ/ |
| nous | rechignions /ʁə.ʃi.ɲjɔ̃/ |
| vous | rechigniez /ʁə.ʃi.ɲje/ |
| ils;elles | rechignent /ʁə.ʃiɲ/ |
Passé composé
| j' | aie rechigné |
| tu | aies rechigné |
| il;elle;on | ait rechigné |
| nous | ayons rechigné |
| vous | ayez rechigné |
| ils;elles | aient rechigné |
Imparfait
| je | rechignasse /ʁə.ʃi.ɲas/ |
| tu | rechignasses /ʁə.ʃi.ɲas/ |
| il;elle;on | rechignât /ʁə.ʃi.ɲa/ |
| nous | rechignassions /ʁə.ʃi.ɲa.sjɔ̃/ |
| vous | rechignassiez /ʁə.ʃi.ɲa.sje/ |
| ils;elles | rechignassent /ʁə.ʃi.ɲas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse rechigné |
| tu | eusses rechigné |
| il;elle;on | eût rechigné |
| nous | eussions rechigné |
| vous | eussiez rechigné |
| ils;elles | eussent rechigné |
Conditionnel
Présent
| je | rechignerais /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɛ/ |
| tu | rechignerais /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | rechignerait /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɛ/ |
| nous | rechignerions /ʁə.ʃi.ɲə.ʁjɔ̃/ |
| vous | rechigneriez /ʁə.ʃi.ɲə.ʁje/ |
| ils;elles | rechigneraient /ʁə.ʃi.ɲə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais rechigné |
| tu | aurais rechigné |
| il;elle;on | aurait rechigné |
| nous | aurions rechigné |
| vous | auriez rechigné |
| ils;elles | auraient rechigné |
Imperatif
| tu | rechigne /ʁə.ʃiɲ/ |
| nous | rechignons /ʁə.ʃi.ɲɔ̃/ |
| vous | rechignez /ʁə.ʃi.ɲe/ |
Verbs conjugated like 'rechigner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'rechigner'
rechignier,
chigner,
rebaigner,
recogner,
repeigner,
chiner,
cligner,
crachiner,
designer,
échiner,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- renâcler
- renifler, aspirer, répugner, résister, renauder, grogner
- résister
- contrarier, contester, mutiner, réagir, regimber, rebeller, refuser, supporter, souffrir, soutenir
- répugner
- dégoûter, déplaire
- tiquer
- sourciller, renâcler, sursauter, tressaillir
- rouspéter
- protester, vitupérer, contester
- grogner
- bougonner, grognasser, grognonner, gronder, grommeler, marmonner, maugréer, ronchonner, rouspéter, protester, semoncer, critiquer, pester
Etymology
Inherited from Old French reschignier, from Frankish *kīnan (“to split open”).
Additional Information
rechigner. v. n. témoigner par l'air de son visage la mauvaise humeur où l'on est, le chagrin, la répugnance qu'on éprouve.
Qu'avez--vous à rechigner? Il rechigne toujours. Il fait les choses de mauvaise grâce et
en rechignant. Il a rechigné à cette proposition. C'est un homme qui rechigne à tout. Il est familier.
Rechigné, ée.
Rechigné, ée. participe. Qui rechigne.
Une petite vieille rechígnée. On dit de même: Un visage rechigné. Une mine rechignée.
Sample Sentences
-
Mme Shelby entra. Chloé lui avança une chaise d' un air maussade et rechigné. Mme Shelby ne parut rien remarquer. Elle était pâle et semblait inquiète.
(La case de l'oncle Tom)