Nominal Forms
Infinitif:
racquitter
Participe présent:
racquittant
Participe passé
racquitté
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | racquitte |
| tu | racquittes |
| il;elle;on | racquitte |
| nous | racquittons |
| vous | racquittez |
| ils;elles | racquittent |
Passé composé
| j' | ai racquitté |
| tu | as racquitté |
| il;elle;on | a racquitté |
| nous | avons racquitté |
| vous | avez racquitté |
| ils;elles | ont racquitté |
Imparfait
| je | racquittais |
| tu | racquittais |
| il;elle;on | racquittait |
| nous | racquittions |
| vous | racquittiez |
| ils;elles | racquittaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais racquitté |
| tu | avais racquitté |
| il;elle;on | avait racquitté |
| nous | avions racquitté |
| vous | aviez racquitté |
| ils;elles | avaient racquitté |
Futur simple
| je | racquitterai |
| tu | racquitteras |
| il;elle;on | racquittera |
| nous | racquitterons |
| vous | racquitterez |
| ils;elles | racquitteront |
Futur antérieur
| j' | aurai racquitté |
| tu | auras racquitté |
| il;elle;on | aura racquitté |
| nous | aurons racquitté |
| vous | aurez racquitté |
| ils;elles | auront racquitté |
Passé simple
| je | racquittai |
| tu | racquittas |
| il;elle;on | racquitta |
| nous | racquittâmes |
| vous | racquittâtes |
| ils;elles | racquittèrent |
Passé antérieur
| j' | eus racquitté |
| tu | eus racquitté |
| il;elle;on | eut racquitté |
| nous | eûmes racquitté |
| vous | eûtes racquitté |
| ils;elles | eurent racquitté |
Subjonctif
Présent
| je | racquitte |
| tu | racquittes |
| il;elle;on | racquitte |
| nous | racquittions |
| vous | racquittiez |
| ils;elles | racquittent |
Passé composé
| j' | aie racquitté |
| tu | aies racquitté |
| il;elle;on | ait racquitté |
| nous | ayons racquitté |
| vous | ayez racquitté |
| ils;elles | aient racquitté |
Imparfait
| je | racquittasse |
| tu | racquittasses |
| il;elle;on | racquittât |
| nous | racquittassions |
| vous | racquittassiez |
| ils;elles | racquittassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse racquitté |
| tu | eusses racquitté |
| il;elle;on | eût racquitté |
| nous | eussions racquitté |
| vous | eussiez racquitté |
| ils;elles | eussent racquitté |
Conditionnel
Présent
| je | racquitterais |
| tu | racquitterais |
| il;elle;on | racquitterait |
| nous | racquitterions |
| vous | racquitteriez |
| ils;elles | racquitteraient |
Passé
| j' | aurais racquitté |
| tu | aurais racquitté |
| il;elle;on | aurait racquitté |
| nous | aurions racquitté |
| vous | auriez racquitté |
| ils;elles | auraient racquitté |
Imperatif
| tu | racquitte |
| nous | racquittons |
| vous | racquittez |
Verbs conjugated like 'racquitter'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'racquitter'
acquitter,
requitter,
acquêter,
quitter,
racketter,
accointer,
acoquiner,
acquiescer,
banqueter,
baqueter,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
racquitter (se). v. pron. t. de jeu. Regagner ce qu'on avait perdu.
Il avait perdu tout son argent, mais il s'est racquitté. Essayez de vous racquitter. Vous vous racquitterez une autre fois.
Il signifie, par extension, Se dédommager de quelque perte. Il avait perdu dans son premier marché, il s'est racquitté dans le second.
Il s'emploie quelquefois, dans les deux significations, sans le pronom personnel et
comme verbe actif. Il avait beaucoup perdu; mais j'ai pris son jeu, et je l'ai racquitté. Une seconde affaire l'a racquitté de ce qu'il avait perdu dans la première.
Racquitté, ée.
Racquitté, ée. participe. RAD
Sample Sentences