accointer – French verb conjugation

French verb forms of accointer

Nominal Forms

Infinitif: accointer
Participe présent: accointant /a.kwɛ̃.tɑ̃/
Participe passé accointé /a.kwɛ̃.te/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'accointe /a.kwɛ̃t/
tuaccointes /a.kwɛ̃t/
il;elle;onaccointe /a.kwɛ̃t/
nousaccointons /a.kwɛ̃.tɔ̃/
vousaccointez /a.kwɛ̃.te/
ils;ellesaccointent /a.kwɛ̃t/

Passé composé

j'ai accointé
tuas accointé
il;elle;ona accointé
nousavons accointé
vousavez accointé
ils;ellesont accointé

Imparfait

j'accointais /a.kwɛ̃.tɛ/
tuaccointais /a.kwɛ̃.tɛ/
il;elle;onaccointait /a.kwɛ̃.tɛ/
nousaccointions /a.kwɛ̃.tjɔ̃/
vousaccointiez /a.kwɛ̃.tje/
ils;ellesaccointaient /a.kwɛ̃.tɛ/

Plus-que-parfait

j'avais accointé
tuavais accointé
il;elle;onavait accointé
nousavions accointé
vousaviez accointé
ils;ellesavaient accointé

Futur simple

j'accointerai /a.kwɛ̃.tʁe/
tuaccointeras /a.kwɛ̃.tʁa/
il;elle;onaccointera /a.kwɛ̃.tʁa/
nousaccointerons /a.kwɛ̃.tʁɔ̃/
vousaccointerez /a.kwɛ̃.tʁe/
ils;ellesaccointeront /a.kwɛ̃.tʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai accointé
tuauras accointé
il;elle;onaura accointé
nousaurons accointé
vousaurez accointé
ils;ellesauront accointé

Passé simple

j'accointai /a.kwɛ̃.te/
tuaccointas /a.kwɛ̃.ta/
il;elle;onaccointa /a.kwɛ̃.ta/
nousaccointâmes /a.kwɛ̃.tam/
vousaccointâtes /a.kwɛ̃.tat/
ils;ellesaccointèrent /a.kwɛ̃.tɛʁ/

Passé antérieur

j'eus accointé
tueus accointé
il;elle;oneut accointé
nouseûmes accointé
vouseûtes accointé
ils;elleseurent accointé

Subjonctif

Présent

j'accointe /a.kwɛ̃t/
tuaccointes /a.kwɛ̃t/
il;elle;onaccointe /a.kwɛ̃t/
nousaccointions /a.kwɛ̃.tjɔ̃/
vousaccointiez /a.kwɛ̃.tje/
ils;ellesaccointent /a.kwɛ̃t/

Passé composé

j'aie accointé
tuaies accointé
il;elle;onait accointé
nousayons accointé
vousayez accointé
ils;ellesaient accointé

Imparfait

j'accointasse /a.kwɛ̃.tas/
tuaccointasses /a.kwɛ̃.tas/
il;elle;onaccointât /a.kwɛ̃.ta/
nousaccointassions /a.kwɛ̃.ta.sjɔ̃/
vousaccointassiez /a.kwɛ̃.ta.sje/
ils;ellesaccointassent /a.kwɛ̃.tas/

Plus-que-parfait

j'eusse accointé
tueusses accointé
il;elle;oneût accointé
nouseussions accointé
vouseussiez accointé
ils;elleseussent accointé

Conditionnel

Présent

j'accointerais /a.kwɛ̃.tʁɛ/
tuaccointerais /a.kwɛ̃.tʁɛ/
il;elle;onaccointerait /a.kwɛ̃.tʁɛ/
nousaccointerions /a.kwɛ̃.tə.ʁjɔ̃/
vousaccointeriez /a.kwɛ̃.tə.ʁje/
ils;ellesaccointeraient /a.kwɛ̃.tʁɛ/

Passé

j'aurais accointé
tuaurais accointé
il;elle;onaurait accointé
nousaurions accointé
vousauriez accointé
ils;ellesauraient accointé

Imperatif

tuaccointe /a.kwɛ̃t/
nousaccointons /a.kwɛ̃.tɔ̃/
vousaccointez /a.kwɛ̃.te/

Translations

Synonyms & Antonyms

Etymology

Inherited from Middle French accointer, from Old French acointier, from Early Medieval Latin accognitāre, from Late Latin accognitus, past participle of accognōscere, from Latin cognōscere. See: Middle French 'accointer', Middle French 'accointer', Old French 'acointier', Latin 'cognosco'.

Additional Information

Sample Sentences