Nominal Forms
Infinitif:
enorgueillir
Participe présent:
enorgueillissant /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɑ̃/
Participe passé
enorgueilli /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| tu | enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| il;elle;on | enorgueillit /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| nous | enorgueillissons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃/ |
| vous | enorgueillissez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se/ |
| ils;elles | enorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
Passé composé
| j' | ai enorgueilli |
| tu | as enorgueilli |
| il;elle;on | a enorgueilli |
| nous | avons enorgueilli |
| vous | avez enorgueilli |
| ils;elles | ont enorgueilli |
Imparfait
| j' | enorgueillissais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/ |
| tu | enorgueillissais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/ |
| il;elle;on | enorgueillissait /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/ |
| nous | enorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/ |
| vous | enorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/ |
| ils;elles | enorgueillissaient /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais enorgueilli |
| tu | avais enorgueilli |
| il;elle;on | avait enorgueilli |
| nous | avions enorgueilli |
| vous | aviez enorgueilli |
| ils;elles | avaient enorgueilli |
Futur simple
| j' | enorgueillirai /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁe/ |
| tu | enorgueilliras /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa/ |
| il;elle;on | enorgueillira /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa/ |
| nous | enorgueillirons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃/ |
| vous | enorgueillirez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁe/ |
| ils;elles | enorgueilliront /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai enorgueilli |
| tu | auras enorgueilli |
| il;elle;on | aura enorgueilli |
| nous | aurons enorgueilli |
| vous | aurez enorgueilli |
| ils;elles | auront enorgueilli |
Passé simple
| j' | enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| tu | enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| il;elle;on | enorgueillit /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| nous | enorgueillîmes /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jim/ |
| vous | enorgueillîtes /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jit/ |
| ils;elles | enorgueillirent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jiʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus enorgueilli |
| tu | eus enorgueilli |
| il;elle;on | eut enorgueilli |
| nous | eûmes enorgueilli |
| vous | eûtes enorgueilli |
| ils;elles | eurent enorgueilli |
Subjonctif
Présent
| j' | enorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
| tu | enorgueillisses /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
| il;elle;on | enorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
| nous | enorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/ |
| vous | enorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/ |
| ils;elles | enorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
Passé composé
| j' | aie enorgueilli |
| tu | aies enorgueilli |
| il;elle;on | ait enorgueilli |
| nous | ayons enorgueilli |
| vous | ayez enorgueilli |
| ils;elles | aient enorgueilli |
Imparfait
| j' | enorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
| tu | enorgueillisses /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
| il;elle;on | enorgueillît /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| nous | enorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/ |
| vous | enorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/ |
| ils;elles | enorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse enorgueilli |
| tu | eusses enorgueilli |
| il;elle;on | eût enorgueilli |
| nous | eussions enorgueilli |
| vous | eussiez enorgueilli |
| ils;elles | eussent enorgueilli |
Conditionnel
Présent
| j' | enorgueillirais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/ |
| tu | enorgueillirais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/ |
| il;elle;on | enorgueillirait /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/ |
| nous | enorgueillirions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁjɔ̃/ |
| vous | enorgueilliriez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁje/ |
| ils;elles | enorgueilliraient /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais enorgueilli |
| tu | aurais enorgueilli |
| il;elle;on | aurait enorgueilli |
| nous | aurions enorgueilli |
| vous | auriez enorgueilli |
| ils;elles | auraient enorgueilli |
Imperatif
| tu | enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/ |
| nous | enorgueillissons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃/ |
| vous | enorgueillissez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se/ |
Verbs conjugated like 'enorgueillir'
abalourdir,
abasourdir,
abolir,
abonnir,
aboutir,
abrutir,
abréagir,
abâtardir,
abêtir,
accomplir,
accouardir,
accourcir,
accroupir,
adoucir,
affadir,
affaiblir,
affermir,
affolir,
affranchir,
agir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enorgueillir'
désenorgueillir,
entrecueillir,
enrouiller,
entreiller,
envieillir,
accueillir,
bouillir,
cueillir,
ébouillir,
embrouiller,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
From en- + orgueil + -ir.
Additional Information
enorgueillir. v. a. (il se prononce comme s'il y avait deux N, la première nasale, la seconde articulée. Quelques--uns prononcent
Énorgueillir.) Rendre orgueilleux.
Les succès l'enorgueillissent. La fortune
l'a bien enorgueilli. Il s'emploie aussi avec le pronom personnel. S'enorgueillir de son savoir, de ses richesses.
Enorgueilli, ie.
Enorgueilli, ie. participe.
Sample Sentences