Infinitif:
accabler
Participe présent:
accablant /a.ka.blɑ̃; a.kɑ.blɑ̃/
Participe passé
accablé /a.ka.ble; a.kɑ.ble/
| j' | accable /a.kabl; a.kɑbl/ |
| tu | accables /a.kabl; a.kɑbl/ |
| il;elle;on | accable /a.kabl; a.kɑbl/ |
| nous | accablons /a.ka.blɔ̃; a.kɑ.blɔ̃/ |
| vous | accablez /a.ka.ble; a.kɑ.ble/ |
| ils;elles | accablent /a.kabl; a.kɑbl/ |
| j' | ai accablé |
| tu | as accablé |
| il;elle;on | a accablé |
| nous | avons accablé |
| vous | avez accablé |
| ils;elles | ont accablé |
| j' | accablais /a.ka.blɛ; a.kɑ.blɛ/ |
| tu | accablais /a.ka.blɛ; a.kɑ.blɛ/ |
| il;elle;on | accablait /a.ka.blɛ; a.kɑ.blɛ/ |
| nous | accablions /a.ka.bli.jɔ̃; a.kɑ.bli.jɔ̃/ |
| vous | accabliez /a.ka.bli.je; a.kɑ.bli.je/ |
| ils;elles | accablaient /a.ka.blɛ; a.kɑ.blɛ/ |
| j' | avais accablé |
| tu | avais accablé |
| il;elle;on | avait accablé |
| nous | avions accablé |
| vous | aviez accablé |
| ils;elles | avaient accablé |
| j' | accablerai /a.ka.blə.ʁe; a.kɑ.blə.ʁe/ |
| tu | accableras /a.ka.blə.ʁa; a.kɑ.blə.ʁa/ |
| il;elle;on | accablera /a.ka.blə.ʁa; a.kɑ.blə.ʁa/ |
| nous | accablerons /a.ka.blə.ʁɔ̃; a.kɑ.blə.ʁɔ̃/ |
| vous | accablerez /a.ka.blə.ʁe; a.kɑ.blə.ʁe/ |
| ils;elles | accableront /a.ka.blə.ʁɔ̃; a.kɑ.blə.ʁɔ̃/ |
| j' | aurai accablé |
| tu | auras accablé |
| il;elle;on | aura accablé |
| nous | aurons accablé |
| vous | aurez accablé |
| ils;elles | auront accablé |
| j' | accablai /a.ka.ble; a.kɑ.ble/ |
| tu | accablas /a.ka.bla; a.kɑ.bla/ |
| il;elle;on | accabla /a.ka.bla; a.kɑ.bla/ |
| nous | accablâmes /a.ka.blam; a.kɑ.blam/ |
| vous | accablâtes /a.ka.blat; a.kɑ.blat/ |
| ils;elles | accablèrent /a.ka.blɛʁ; a.kɑ.blɛʁ/ |
| j' | eus accablé |
| tu | eus accablé |
| il;elle;on | eut accablé |
| nous | eûmes accablé |
| vous | eûtes accablé |
| ils;elles | eurent accablé |
| j' | accable /a.kabl; a.kɑbl/ |
| tu | accables /a.kabl; a.kɑbl/ |
| il;elle;on | accable /a.kabl; a.kɑbl/ |
| nous | accablions /a.ka.bli.jɔ̃; a.kɑ.bli.jɔ̃/ |
| vous | accabliez /a.ka.bli.je; a.kɑ.bli.je/ |
| ils;elles | accablent /a.kabl; a.kɑbl/ |
| j' | aie accablé |
| tu | aies accablé |
| il;elle;on | ait accablé |
| nous | ayons accablé |
| vous | ayez accablé |
| ils;elles | aient accablé |
| j' | accablasse /a.ka.blas; a.kɑ.blas/ |
| tu | accablasses /a.ka.blas; a.kɑ.blas/ |
| il;elle;on | accablât /a.ka.bla; a.kɑ.bla/ |
| nous | accablassions /a.ka.bla.sjɔ̃; a.kɑ.bla.sjɔ̃/ |
| vous | accablassiez /a.ka.bla.sje; a.kɑ.bla.sje/ |
| ils;elles | accablassent /a.ka.blas; a.kɑ.blas/ |
| j' | eusse accablé |
| tu | eusses accablé |
| il;elle;on | eût accablé |
| nous | eussions accablé |
| vous | eussiez accablé |
| ils;elles | eussent accablé |
| j' | accablerais /a.ka.blə.ʁɛ; a.kɑ.blə.ʁɛ/ |
| tu | accablerais /a.ka.blə.ʁɛ; a.kɑ.blə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | accablerait /a.ka.blə.ʁɛ; a.kɑ.blə.ʁɛ/ |
| nous | accablerions /a.ka.blə.ʁjɔ̃; a.kɑ.blə.ʁjɔ̃/ |
| vous | accableriez /a.ka.blə.ʁje; a.kɑ.blə.ʁje/ |
| ils;elles | accableraient /a.ka.blə.ʁɛ; a.kɑ.blə.ʁɛ/ |
| j' | aurais accablé |
| tu | aurais accablé |
| il;elle;on | aurait accablé |
| nous | aurions accablé |
| vous | auriez accablé |
| ils;elles | auraient accablé |
| tu | accable /a.kabl; a.kɑbl/ |
| nous | accablons /a.ka.blɔ̃; a.kɑ.blɔ̃/ |
| vous | accablez /a.ka.ble; a.kɑ.ble/ |
Il signifie, par extension, Surcharger, excéder les forces. Il portait un fardeau qui l'accablait, dont il était accablé.
Il se dit, figurément, De la plupart des choses considérées comme un poids qui accable. Le travail, les affaires l'accablent. Je suis accablé de fatigue. Ne vous laissez point accabler à la douleur, à la tristesse; et plus ordinairement, par la douleur, par la tristesse. Il est accablé de dettes, de misère. Il est accablé de cette nouvelle. Il est accablé de visites. Le sommeil l'accable. Il m'accable de questions.
Accabler quelqu'un de reproches, d'injures, Lui faire de grands reproches, lui dire beaucoup d'injures.
Accabler quelqu'un de biens, de grâces, de bienfaits, de présents, Le combler de biens, de grâces, etc. Il fut trahi par un homme qu'il avait accablé de biens. On dit dans un sens analogue, Accabler quelqu'un de caresses, de louanges, de politesses, etc.
Accabler
Accabler, s'emploie quelquefois avec le pronom personnel. Il ne faut pas s'accabler de travail.
Accablé, ée.
Accablé, ée. participe.