denken – Dutch verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: denken
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: denkend
Past participle - Verleden deelwoord: gedacht

Cognates

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ik	denk
jij	denkt
hij	denkt
wij	denken
jullie	denken
zij	denken

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ik	heb gedacht
jij	hebt gedacht
hij	heeft gedacht
wij	hebben gedacht
jullie	hebben gedacht
zij	hebben gedacht

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ik	dacht
jij	dacht
hij	dacht
wij	dachten
jullie	dachten
zij	dachten

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ik	had gedacht
jij	had gedacht
hij	had gedacht
wij	hadden gedacht
jullie	hadden gedacht
zij	hadden gedacht

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ik	zal denken
jij	zult denken
hij	zal denken
wij	zullen denken
jullie	zullen denken
zij	zullen denken

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ik	zal gedacht hebben
jij	zult gedacht hebben
hij	zal gedacht hebben
wij	zullen gedacht hebben
jullie	zullen gedacht hebben
zij	zullen gedacht hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ik	zou denken
jij	zou denken
hij	zou denken
wij	zouden denken
jullie	zouden denken
zij	zouden denken

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ik	zou gedacht hebben
jij	zou gedacht hebben
hij	zou gedacht hebben
wij	zouden gedacht hebben
jullie	zouden gedacht hebben
zij	zouden gedacht hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jij

denk

Verbs conjugated like 'denken'

bedenken, denken, gedenken, herdenken, nadenken, overdenken, uitdenken, verdenken,

Verbs similar to 'denken'

danken, dekken, deuken, drenken, dunken, wenken, bedenken, beuken, dansen, delen,

Translations

believe, to consider likely

make, to interpret

render, to interpret

think, to ponder, to go over in one's head

think, communicate to oneself in one’s mind

think, be of the opinion that

think, guess, reckon

Synonyms & Antonyms

Synonyms

overwegen: peinzen
gissen: vermoeden, verwachten

Sample Sentences

[...] hoog bejaard was, had mij zooveel onderrigt verschaft als hij kon, zoowel door zijne lessen te huis als door mij op eene school te laten gaan. Hij had mij tot een regtsgeleerde bestemd, maar ik dacht alleen aan ter zee te varen; en deze neiging maakte mij zoo doof voor de wenschen, zelfs voor de bevelen mijns vaders, en al het smeeken en afraden mijner moeder en mijner bloedverwanten, dat het [...] (Robinson Crusoe)
Ik was ernstig getroffen door dit gesprek, en wie zou dit niet geweest zijn ? Ik besloot er niet meer aan te denken het land te verlaten, maar mij er, zoo als mijn vader verlangde, te vestigen. Maar helaas, in weinige dagen was deze indruk geheel uitgewischt, en om mijns vaders verwijtingen te ontgaan, vormde ik [...] (Robinson Crusoe)
[...] zeide mij, dat het niet baten zou mijn vader hierover te spreken, want dat deze te wel mijn waar belang kende, om zulke schadelijke ontwerpen te bevorderen; zij begreep niet hoe ik er nog aan durfde denken, na hetgeen mijn vader mij had voorgehouden, en na de woorden van genegenheid, waarvan hij zich alstoen bediend had. " Wilt gij u overigens volstrekt ongelukkig maken, " zeide zij, " niemand kan het [...] (Robinson Crusoe)
[...] Zonder alstoen mijne ouders te raadplegen, zonder hen kennis te geven van mijn vertrek, liet ik het aan het toeval over, wanneer en op welke wijze zij hiervan berigt zouden bekomen; zonder te denken om mijns vaders zegen of dien van God te vragen, zonder op de omstandigheden of gevolgen van mijn stap te letten, en God weet het, te kwader ure, den 1en September 1651, begaf ik mij scheep op het [...] (Robinson Crusoe)
[...] ik, die nimmer op zee geweest was, angst aan te jagen. Bij elke golf verwachtte ik, dat zij ons zou inzwelgen, en als het schip van voren tot op den bodem der zee zonk, zoo als ik mij verbeeldde, dacht ik, dat het zich nimmer zou opheffen. In deze oogenblikken van angst deed ik menigmaal de gelofte, dat als het God behaagde mij op deze reis te sparen, ik, zoodra ik voet aan wal zette, dadelijk [...] (Robinson Crusoe)
[...] woord, gelijk de zee, na het ophouden van den storm, tot hare gewone kalmte terugkeerde, zoo hervatte ik, na bevrijd te zijn van de vrees, om door de zee verzwolgen te worden, mijne gewone wijze van denken, en vergat al de geloften, die ik gedurende mijn angst had afgelegd. Er waren echter nog oogenblikken, waarin de rede hare heerschappij trachtte te hernemen, maar ik verzette mij daartegen als tegen [...] (Robinson Crusoe)
[...] om de stengen te strijken, ten einde den wind zoo weinig vat als mogelijk te laten. Tegen den middag ging de zee vreesselijk hoog, ons schip kreeg verscheidene stortzeeën over, en eens of twee malen dachten wij dat het anker te huis kwam, zoodat de schipper besloot het plegtanker te laten vallen, waarop wij met twee ankers vooruit lagen en met de touwen tot aan het einde uitgestoken. Weldra stak er een [...] (Robinson Crusoe)
[...] den storm uit te rijden, hunne ankers hadden laten glippen en naar zee gingen, terwijl zij digt langs ons heen liepen. Hij gaf last een noodschot te doen. Ik, die niet wist wat dit beteekende, dacht dat het schip in tweeën scheurde, of iets dergelijks; kortom ik ontstelde zoo, dat ik in flaauwte viel. Iedereen had thans genoeg aan zijn eigen leven te denken, niemand zag naar mij om, of [...] (Robinson Crusoe)
[...] niet wist wat dit beteekende, dacht dat het schip in tweeën scheurde, of iets dergelijks; kortom ik ontstelde zoo, dat ik in flaauwte viel. Iedereen had thans genoeg aan zijn eigen leven te denken, niemand zag naar mij om, of dacht er aan wat er van mij geworden was; een ander kwam mij aan de pomp vervangen en stiet mij met zijn voet ter zijde, denkende, dat ik dood was, en het [...] (Robinson Crusoe)
[...] dat het schip in tweeën scheurde, of iets dergelijks; kortom ik ontstelde zoo, dat ik in flaauwte viel. Iedereen had thans genoeg aan zijn eigen leven te denken, niemand zag naar mij om, of dacht er aan wat er van mij geworden was; een ander kwam mij aan de pomp vervangen en stiet mij met zijn voet ter zijde, denkende, dat ik dood was, en het duurde lang voor ik weder tot mij zelve [...] (Robinson Crusoe)

Etymology

From Middle Dutch denken, from Old Dutch thenken, from Proto-West Germanic *þankijan, from Proto-Germanic *þankijaną, from Proto-Indo-European *teng-. See: Middle Dutch 'denken', Proto-Germanic '*þankijaną'.

Verbs referencing "denken"

English think, German, old spelling denken, Alemannic German tenke, German, Pennsylvania denke, Sranan denki.