Nominal Forms
Infinitive wiewen
Past participle gewieft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | wiewen |
| du | wiefs |
| hien;si;hatt;et | wieft |
| mir | wiewen |
| dir | wieft |
| si | wiewen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gewieft |
| du | hues gewieft |
| hien;si;hatt;et | huet gewieft |
| mir | hu gewieft |
| dir | hutt gewieft |
| si | hu gewieft |
Pluperfect
| ech | hat gewieft |
| du | has gewieft |
| hien;si;hatt;et | hat gewieft |
| mir | hate gewieft |
| dir | hat gewieft |
| si | hate gewieft |
Future I
| ech | wäert wiewen |
| du | wäerts wiewen |
| hien;si;hatt;et | wäert wiewen |
| mir | wäerte wiewen |
| dir | wäert wiewen |
| si | wäerte wiewen |
Future II
| ech | wäert gewieft hunn |
| du | wäerts gewieft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gewieft hunn |
| mir | wäerte gewieft hunn |
| dir | wäert gewieft hunn |
| si | wäerte gewieft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif wiewen |
| du | géifs wiewen |
| hien;si;hatt;et | géif wiewen |
| mir | géife wiewen |
| dir | géift wiewen |
| si | géife wiewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gewieft |
| du | häss gewieft |
| hien;si;hatt;et | hätt gewieft |
| mir | hätte gewieft |
| dir | hätt gewieft |
| si | hätte gewieft |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like wiewen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
weave, to form something by passing strands of material over and under one another
Etymology
From Old High German weban, from Proto-Germanic *webaną, from Proto-Indo-European *webʰ-. Cognate with German weben, English weave, Dutch weven, Danish væve, Icelandic vefa. See: Old High German 'weban', German, old spelling '
weben', English '
weave', Dutch '
weven', Danish '
væve', Icelandic '
vefa'.
Verbs referencing "wiewen"
English
weave.
Sample Sentences