Nominal Forms
Infinitive erofschrauwen
Past participle erofgeschrauft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schrauwen erof |
| du | schraufs erof |
| hien;si;hatt;et | schrauft erof |
| mir | schrauwen erof |
| dir | schrauft erof |
| si | schrauwen erof |
Preterite
Perfect
| ech | hu erofgeschrauft |
| du | hues erofgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | huet erofgeschrauft |
| mir | hu erofgeschrauft |
| dir | hutt erofgeschrauft |
| si | hu erofgeschrauft |
Pluperfect
| ech | hat erofgeschrauft |
| du | has erofgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | hat erofgeschrauft |
| mir | hate erofgeschrauft |
| dir | hat erofgeschrauft |
| si | hate erofgeschrauft |
Future I
| ech | wäert erofschrauwen |
| du | wäerts erofschrauwen |
| hien;si;hatt;et | wäert erofschrauwen |
| mir | wäerte erofschrauwen |
| dir | wäert erofschrauwen |
| si | wäerte erofschrauwen |
Future II
| ech | wäert erofgeschrauft hunn |
| du | wäerts erofgeschrauft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgeschrauft hunn |
| mir | wäerte erofgeschrauft hunn |
| dir | wäert erofgeschrauft hunn |
| si | wäerte erofgeschrauft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofschrauwen |
| du | géifs erofschrauwen |
| hien;si;hatt;et | géif erofschrauwen |
| mir | géife erofschrauwen |
| dir | géift erofschrauwen |
| si | géife erofschrauwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erofgeschrauft |
| du | häss erofgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | hätt erofgeschrauft |
| mir | hätte erofgeschrauft |
| dir | hätt erofgeschrauft |
| si | hätte erofgeschrauft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schrauf erof |
| Plural | schrauft erof |
Verbs conjugated like erofschrauwen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences