Nominal Forms
Infinitive biewen
Past participle gebieft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | biewen |
| du | biefs |
| hien;si;hatt;et | bieft |
| mir | biewen |
| dir | bieft |
| si | biewen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gebieft |
| du | hues gebieft |
| hien;si;hatt;et | huet gebieft |
| mir | hu gebieft |
| dir | hutt gebieft |
| si | hu gebieft |
Pluperfect
| ech | hat gebieft |
| du | has gebieft |
| hien;si;hatt;et | hat gebieft |
| mir | hate gebieft |
| dir | hat gebieft |
| si | hate gebieft |
Future I
| ech | wäert biewen |
| du | wäerts biewen |
| hien;si;hatt;et | wäert biewen |
| mir | wäerte biewen |
| dir | wäert biewen |
| si | wäerte biewen |
Future II
| ech | wäert gebieft hunn |
| du | wäerts gebieft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gebieft hunn |
| mir | wäerte gebieft hunn |
| dir | wäert gebieft hunn |
| si | wäerte gebieft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif biewen |
| du | géifs biewen |
| hien;si;hatt;et | géif biewen |
| mir | géife biewen |
| dir | géift biewen |
| si | géife biewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gebieft |
| du | häss gebieft |
| hien;si;hatt;et | hätt gebieft |
| mir | hätte gebieft |
| dir | hätt gebieft |
| si | hätte gebieft |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like biewen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German bibēn, from Proto-Germanic *bibāną. See: Proto-Germanic '
*bibāną'.
Sample Sentences