Nominal Forms
Infinitive eropschrauwen
Past participle eropgeschrauft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | schrauwen erop |
| du | schraufs erop |
| hien;si;hatt;et | schrauft erop |
| mir | schrauwen erop |
| dir | schrauft erop |
| si | schrauwen erop |
Preterite
Perfect
| ech | hu eropgeschrauft |
| du | hues eropgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | huet eropgeschrauft |
| mir | hu eropgeschrauft |
| dir | hutt eropgeschrauft |
| si | hu eropgeschrauft |
Pluperfect
| ech | hat eropgeschrauft |
| du | has eropgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | hat eropgeschrauft |
| mir | hate eropgeschrauft |
| dir | hat eropgeschrauft |
| si | hate eropgeschrauft |
Future I
| ech | wäert eropschrauwen |
| du | wäerts eropschrauwen |
| hien;si;hatt;et | wäert eropschrauwen |
| mir | wäerte eropschrauwen |
| dir | wäert eropschrauwen |
| si | wäerte eropschrauwen |
Future II
| ech | wäert eropgeschrauft hunn |
| du | wäerts eropgeschrauft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eropgeschrauft hunn |
| mir | wäerte eropgeschrauft hunn |
| dir | wäert eropgeschrauft hunn |
| si | wäerte eropgeschrauft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif eropschrauwen |
| du | géifs eropschrauwen |
| hien;si;hatt;et | géif eropschrauwen |
| mir | géife eropschrauwen |
| dir | géift eropschrauwen |
| si | géife eropschrauwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eropgeschrauft |
| du | häss eropgeschrauft |
| hien;si;hatt;et | hätt eropgeschrauft |
| mir | hätte eropgeschrauft |
| dir | hätt eropgeschrauft |
| si | hätte eropgeschrauft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | schrauf erop |
| Plural | schrauft erop |
Verbs conjugated like eropschrauwen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences