Nominal Forms
Infinitive erliewen
Past participle erlieft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erliewen |
| du | erliefs |
| hien;si;hatt;et | erlieft |
| mir | erliewen |
| dir | erlieft |
| si | erliewen |
Preterite
Perfect
| ech | hu erlieft |
| du | hues erlieft |
| hien;si;hatt;et | huet erlieft |
| mir | hu erlieft |
| dir | hutt erlieft |
| si | hu erlieft |
Pluperfect
| ech | hat erlieft |
| du | has erlieft |
| hien;si;hatt;et | hat erlieft |
| mir | hate erlieft |
| dir | hat erlieft |
| si | hate erlieft |
Future I
| ech | wäert erliewen |
| du | wäerts erliewen |
| hien;si;hatt;et | wäert erliewen |
| mir | wäerte erliewen |
| dir | wäert erliewen |
| si | wäerte erliewen |
Future II
| ech | wäert erlieft hunn |
| du | wäerts erlieft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erlieft hunn |
| mir | wäerte erlieft hunn |
| dir | wäert erlieft hunn |
| si | wäerte erlieft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erliewen |
| du | géifs erliewen |
| hien;si;hatt;et | géif erliewen |
| mir | géife erliewen |
| dir | géift erliewen |
| si | géife erliewen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erlieft |
| du | häss erlieft |
| hien;si;hatt;et | hätt erlieft |
| mir | hätte erlieft |
| dir | hätt erlieft |
| si | hätte erlieft |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erlief |
| Plural | erlieft |
Verbs conjugated like erliewen
afierwen,
akliewen,
aprouwen,
aschrauwen,
biewen,
beliewen,
beluewen,
dréiwen,
drukliewen,
entierwen,
erliewen,
erofschrauwen,
eropschrauwen,
erstriewen,
fierwen,
fléiwen,
gierwen,
ierwen,
iwwerkliewen,
iwwerpréiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences