Nominal Forms
Infinitive werfen
Past participle geworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen |
| du | wërfs |
| hien;si;hatt;et | wërft |
| mir | werfen |
| dir | werft |
| si | werfen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geworf |
| du | hues geworf |
| hien;si;hatt;et | huet geworf |
| mir | hu geworf |
| dir | hutt geworf |
| si | hu geworf |
Pluperfect
| ech | hat geworf |
| du | has geworf |
| hien;si;hatt;et | hat geworf |
| mir | hate geworf |
| dir | hat geworf |
| si | hate geworf |
Future I
| ech | wäert werfen |
| du | wäerts werfen |
| hien;si;hatt;et | wäert werfen |
| mir | wäerte werfen |
| dir | wäert werfen |
| si | wäerte werfen |
Future II
| ech | wäert geworf hunn |
| du | wäerts geworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geworf hunn |
| mir | wäerte geworf hunn |
| dir | wäert geworf hunn |
| si | wäerte geworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif werfen |
| du | géifs werfen |
| hien;si;hatt;et | géif werfen |
| mir | géife werfen |
| dir | géift werfen |
| si | géife werfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geworf |
| du | häss geworf |
| hien;si;hatt;et | hätt geworf |
| mir | hätte geworf |
| dir | hätt geworf |
| si | hätte geworf |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like werfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
1. From Middle High German werfen, from Old High German werfan, from Proto-Germanic *werpaną.
2. While the verb as such is probably inherited, the form seems to have undergone an irregular development, perhaps under influence of German werfen; the regular development is found in dialectal wierfen. See: Middle High German '
werfen', Old High German 'werfan', Proto-Germanic '
*werpaną', German, old spelling '
werfen'.
Sample Sentences
-
e Bléck werfen (to cast a glance; to take a look)