Nominal Forms
Infinitive opwerfen
Past participle opgeworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen op |
| du | wërfs op |
| hien;si;hatt;et | wërft op |
| mir | werfen op |
| dir | werft op |
| si | werfen op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgeworf |
| du | hues opgeworf |
| hien;si;hatt;et | huet opgeworf |
| mir | hu opgeworf |
| dir | hutt opgeworf |
| si | hu opgeworf |
Pluperfect
| ech | hat opgeworf |
| du | has opgeworf |
| hien;si;hatt;et | hat opgeworf |
| mir | hate opgeworf |
| dir | hat opgeworf |
| si | hate opgeworf |
Future I
| ech | wäert opwerfen |
| du | wäerts opwerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert opwerfen |
| mir | wäerte opwerfen |
| dir | wäert opwerfen |
| si | wäerte opwerfen |
Future II
| ech | wäert opgeworf hunn |
| du | wäerts opgeworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeworf hunn |
| mir | wäerte opgeworf hunn |
| dir | wäert opgeworf hunn |
| si | wäerte opgeworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opwerfen |
| du | géifs opwerfen |
| hien;si;hatt;et | géif opwerfen |
| mir | géife opwerfen |
| dir | géift opwerfen |
| si | géife opwerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgeworf |
| du | häss opgeworf |
| hien;si;hatt;et | hätt opgeworf |
| mir | hätte opgeworf |
| dir | hätt opgeworf |
| si | hätte opgeworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf op |
| Plural | werft op |
Verbs conjugated like opwerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences