Nominal Forms
Infinitive: werfen
Past Participle: gewerf(e)t
Present participle: werfende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | werfe |
| du | werfest |
| ër | werfet |
| wir | werfen |
| ir | werfet |
| sie | werfent |
Past
| ich | werfete; werfte |
| du | werfetest; werftest |
| ër | werfete; werfte |
| wir | werfeten; werften |
| ir | werfetet; werftet |
| sie | werfeten; werften |
Subjunctive
Present
| ich | werfe |
| du | werfest |
| ër | werfet |
| wir | werfen |
| ir | werfet |
| sie | werfen |
Past
| ich | werfete; werfte |
| du | werfetest; werftest |
| ër | werfete; werfte |
| wir | werfeten; werften |
| ir | werfetet; werftet |
| sie | werfeten; werften |
Imperative
| du | werfes |
| wir | werfen |
| ir | werfet |
Etymology
From Old High German werfan, from Proto-Germanic *werpaną. Akin to Old Saxon werpan, Dutch werpen, Old English weorpan. See: Old High German 'werfan', Proto-Germanic '
*werpaną', Old Saxon '
werpan', Dutch '
werpen', Old English '
weorpan'.
Verbs referencing "werfen"
Luxembourgish
werfen.
Verbs similar to 'werfen'
Nibelungen Lied References