Nominal Forms
Infinitive auswerfen
Past participle ausgeworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen aus |
| du | wërfs aus |
| hien;si;hatt;et | wërft aus |
| mir | werfen aus |
| dir | werft aus |
| si | werfen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeworf |
| du | hues ausgeworf |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeworf |
| mir | hu ausgeworf |
| dir | hutt ausgeworf |
| si | hu ausgeworf |
Pluperfect
| ech | hat ausgeworf |
| du | has ausgeworf |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeworf |
| mir | hate ausgeworf |
| dir | hat ausgeworf |
| si | hate ausgeworf |
Future I
| ech | wäert auswerfen |
| du | wäerts auswerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert auswerfen |
| mir | wäerte auswerfen |
| dir | wäert auswerfen |
| si | wäerte auswerfen |
Future II
| ech | wäert ausgeworf hunn |
| du | wäerts ausgeworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeworf hunn |
| mir | wäerte ausgeworf hunn |
| dir | wäert ausgeworf hunn |
| si | wäerte ausgeworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif auswerfen |
| du | géifs auswerfen |
| hien;si;hatt;et | géif auswerfen |
| mir | géife auswerfen |
| dir | géift auswerfen |
| si | géife auswerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeworf |
| du | häss ausgeworf |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeworf |
| mir | hätte ausgeworf |
| dir | hätt ausgeworf |
| si | hätte ausgeworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf aus |
| Plural | werft aus |
Verbs conjugated like auswerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences