Nominal Forms
Infinitive ofwerfen
Past participle ofgeworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen of |
| du | wërfs of |
| hien;si;hatt;et | wërft of |
| mir | werfen of |
| dir | werft of |
| si | werfen of |
Preterite
Perfect
| ech | hu ofgeworf |
| du | hues ofgeworf |
| hien;si;hatt;et | huet ofgeworf |
| mir | hu ofgeworf |
| dir | hutt ofgeworf |
| si | hu ofgeworf |
Pluperfect
| ech | hat ofgeworf |
| du | has ofgeworf |
| hien;si;hatt;et | hat ofgeworf |
| mir | hate ofgeworf |
| dir | hat ofgeworf |
| si | hate ofgeworf |
Future I
| ech | wäert ofwerfen |
| du | wäerts ofwerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert ofwerfen |
| mir | wäerte ofwerfen |
| dir | wäert ofwerfen |
| si | wäerte ofwerfen |
Future II
| ech | wäert ofgeworf hunn |
| du | wäerts ofgeworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ofgeworf hunn |
| mir | wäerte ofgeworf hunn |
| dir | wäert ofgeworf hunn |
| si | wäerte ofgeworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ofwerfen |
| du | géifs ofwerfen |
| hien;si;hatt;et | géif ofwerfen |
| mir | géife ofwerfen |
| dir | géift ofwerfen |
| si | géife ofwerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ofgeworf |
| du | häss ofgeworf |
| hien;si;hatt;et | hätt ofgeworf |
| mir | hätte ofgeworf |
| dir | hätt ofgeworf |
| si | hätte ofgeworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf of |
| Plural | werft of |
Verbs conjugated like ofwerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences