Nominal Forms
Infinitif:
singulariser
Participe présent:
singularisant /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɑ̃/
Participe passé
singularisé /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.ze/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | singularise /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| tu | singularises /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| il;elle;on | singularise /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| nous | singularisons /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɔ̃/ |
| vous | singularisez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.ze/ |
| ils;elles | singularisent /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
Passé composé
| j' | ai singularisé |
| tu | as singularisé |
| il;elle;on | a singularisé |
| nous | avons singularisé |
| vous | avez singularisé |
| ils;elles | ont singularisé |
Imparfait
| je | singularisais /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɛ/ |
| tu | singularisais /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɛ/ |
| il;elle;on | singularisait /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɛ/ |
| nous | singularisions /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zjɔ̃/ |
| vous | singularisiez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zje/ |
| ils;elles | singularisaient /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais singularisé |
| tu | avais singularisé |
| il;elle;on | avait singularisé |
| nous | avions singularisé |
| vous | aviez singularisé |
| ils;elles | avaient singularisé |
Futur simple
| je | singulariserai /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁe/ |
| tu | singulariseras /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁa/ |
| il;elle;on | singularisera /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁa/ |
| nous | singulariserons /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɔ̃/ |
| vous | singulariserez /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁe/ |
| ils;elles | singulariseront /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai singularisé |
| tu | auras singularisé |
| il;elle;on | aura singularisé |
| nous | aurons singularisé |
| vous | aurez singularisé |
| ils;elles | auront singularisé |
Passé simple
| je | singularisai /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.ze/ |
| tu | singularisas /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.za/ |
| il;elle;on | singularisa /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.za/ |
| nous | singularisâmes /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zam/ |
| vous | singularisâtes /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zat/ |
| ils;elles | singularisèrent /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus singularisé |
| tu | eus singularisé |
| il;elle;on | eut singularisé |
| nous | eûmes singularisé |
| vous | eûtes singularisé |
| ils;elles | eurent singularisé |
Subjonctif
Présent
| je | singularise /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| tu | singularises /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| il;elle;on | singularise /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| nous | singularisions /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zjɔ̃/ |
| vous | singularisiez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zje/ |
| ils;elles | singularisent /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
Passé composé
| j' | aie singularisé |
| tu | aies singularisé |
| il;elle;on | ait singularisé |
| nous | ayons singularisé |
| vous | ayez singularisé |
| ils;elles | aient singularisé |
Imparfait
| je | singularisasse /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zas/ |
| tu | singularisasses /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zas/ |
| il;elle;on | singularisât /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.za/ |
| nous | singularisassions /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.za.sjɔ̃/ |
| vous | singularisassiez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.za.sje/ |
| ils;elles | singularisassent /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse singularisé |
| tu | eusses singularisé |
| il;elle;on | eût singularisé |
| nous | eussions singularisé |
| vous | eussiez singularisé |
| ils;elles | eussent singularisé |
Conditionnel
Présent
| je | singulariserais /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɛ/ |
| tu | singulariserais /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɛ/ |
| il;elle;on | singulariserait /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɛ/ |
| nous | singulariserions /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zə.ʁjɔ̃/ |
| vous | singulariseriez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zə.ʁje/ |
| ils;elles | singulariseraient /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais singularisé |
| tu | aurais singularisé |
| il;elle;on | aurait singularisé |
| nous | aurions singularisé |
| vous | auriez singularisé |
| ils;elles | auraient singularisé |
Imperatif
| tu | singularise /sɛ̃.ɡy.la.ʁiz/ |
| nous | singularisons /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.zɔ̃/ |
| vous | singularisez /sɛ̃.ɡy.la.ʁi.ze/ |
Verbs conjugated like 'singulariser'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'singulariser'
insulariser,
circulariser,
régulariser,
séculariser,
titulariser,
anglaiser,
pindariser,
populariser,
scolariser,
signaliser,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- caractériser
- définir, dépeindre, désigner, déterminer, distinguer, expliciter, indiquer, marquer, montrer, peindre, préciser, spécifier, personnaliser
Etymology
Verbs referencing "singulariser"
Romanian
singulariza.
Additional Information
singulariser. v. a. rendre singulier, extraordinaire.
Ayez une conduite qui vous distingue, et non qui vous singularise. Je ne veux rien dans mon habillement qui me singularise.
Il s'emploie plus ordinairement avec le pronom personnel, et signifie, Se distinguer, se faire remarquer par quelque singularité, par des opinions, des actions, des manières singulières. Il ne se dit guère
qu'en mauvaise part. Il est dangereux de se singulariser. Il faut éviter de se singulariser.
Singularisé, ée.
Singularisé, ée. participe.
Sample Sentences