enorgueillir – French verb conjugation

French verb forms of enorgueillir

Nominal Forms

Infinitif: enorgueillir
Participe présent: enorgueillissant /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɑ̃/
Participe passé enorgueilli /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
tuenorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
il;elle;onenorgueillit /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
nousenorgueillissons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃/
vousenorgueillissez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se/
ils;ellesenorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/

Passé composé

j'ai enorgueilli
tuas enorgueilli
il;elle;ona enorgueilli
nousavons enorgueilli
vousavez enorgueilli
ils;ellesont enorgueilli

Imparfait

j'enorgueillissais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/
tuenorgueillissais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/
il;elle;onenorgueillissait /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/
nousenorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/
vousenorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/
ils;ellesenorgueillissaient /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɛ/

Plus-que-parfait

j'avais enorgueilli
tuavais enorgueilli
il;elle;onavait enorgueilli
nousavions enorgueilli
vousaviez enorgueilli
ils;ellesavaient enorgueilli

Futur simple

j'enorgueillirai /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁe/
tuenorgueilliras /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa/
il;elle;onenorgueillira /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁa/
nousenorgueillirons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃/
vousenorgueillirez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁe/
ils;ellesenorgueilliront /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai enorgueilli
tuauras enorgueilli
il;elle;onaura enorgueilli
nousaurons enorgueilli
vousaurez enorgueilli
ils;ellesauront enorgueilli

Passé simple

j'enorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
tuenorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
il;elle;onenorgueillit /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
nousenorgueillîmes /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jim/
vousenorgueillîtes /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jit/
ils;ellesenorgueillirent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jiʁ/

Passé antérieur

j'eus enorgueilli
tueus enorgueilli
il;elle;oneut enorgueilli
nouseûmes enorgueilli
vouseûtes enorgueilli
ils;elleseurent enorgueilli

Subjonctif

Présent

j'enorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/
tuenorgueillisses /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/
il;elle;onenorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/
nousenorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/
vousenorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/
ils;ellesenorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/

Passé composé

j'aie enorgueilli
tuaies enorgueilli
il;elle;onait enorgueilli
nousayons enorgueilli
vousayez enorgueilli
ils;ellesaient enorgueilli

Imparfait

j'enorgueillisse /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/
tuenorgueillisses /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/
il;elle;onenorgueillît /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
nousenorgueillissions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sjɔ̃/
vousenorgueillissiez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sje/
ils;ellesenorgueillissent /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.jis/

Plus-que-parfait

j'eusse enorgueilli
tueusses enorgueilli
il;elle;oneût enorgueilli
nouseussions enorgueilli
vouseussiez enorgueilli
ils;elleseussent enorgueilli

Conditionnel

Présent

j'enorgueillirais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/
tuenorgueillirais /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/
il;elle;onenorgueillirait /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/
nousenorgueillirions /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁjɔ̃/
vousenorgueilliriez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁje/
ils;ellesenorgueilliraient /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.ʁɛ/

Passé

j'aurais enorgueilli
tuaurais enorgueilli
il;elle;onaurait enorgueilli
nousaurions enorgueilli
vousauriez enorgueilli
ils;ellesauraient enorgueilli

Imperatif

tuenorgueillis /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji/
nousenorgueillissons /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.sɔ̃/
vousenorgueillissez /ɑ̃.nɔʁ.ɡœ.ji.se/

Translations

Synonyms & Antonyms

Etymology

From en- + orgueil + -ir.

Additional Information

enorgueillir. v. a. (il se prononce comme s'il y avait deux N, la première nasale, la seconde articulée. Quelques--uns prononcent Énorgueillir.) Rendre orgueilleux. Les succès l'enorgueillissent. La fortune l'a bien enorgueilli.

Il s'emploie aussi avec le pronom personnel. S'enorgueillir de son savoir, de ses richesses.

Enorgueilli, ie.
Enorgueilli, ie. participe.

Sample Sentences