arrimer – French verb conjugation

French verb forms of arrimer

Nominal Forms

Infinitif: arrimer
Participe présent: arrimant /a.ʁi.mɑ̃/
Participe passé arrimé /a.ʁi.me/

Cognates

See the 2 cognates of arrimer

Indicatif

Présent

j'arrime /a.ʁim/
tuarrimes /a.ʁim/
il;elle;onarrime /a.ʁim/
nousarrimons /a.ʁi.mɔ̃/
vousarrimez /a.ʁi.me/
ils;ellesarriment /a.ʁim/

Passé composé

j'ai arrimé
tuas arrimé
il;elle;ona arrimé
nousavons arrimé
vousavez arrimé
ils;ellesont arrimé

Imparfait

j'arrimais /a.ʁi.mɛ/
tuarrimais /a.ʁi.mɛ/
il;elle;onarrimait /a.ʁi.mɛ/
nousarrimions /a.ʁi.mjɔ̃/
vousarrimiez /a.ʁi.mje/
ils;ellesarrimaient /a.ʁi.mɛ/

Plus-que-parfait

j'avais arrimé
tuavais arrimé
il;elle;onavait arrimé
nousavions arrimé
vousaviez arrimé
ils;ellesavaient arrimé

Futur simple

j'arrimerai /a.ʁim.ʁe/
tuarrimeras /a.ʁim.ʁa/
il;elle;onarrimera /a.ʁim.ʁa/
nousarrimerons /a.ʁim.ʁɔ̃/
vousarrimerez /a.ʁim.ʁe/
ils;ellesarrimeront /a.ʁim.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai arrimé
tuauras arrimé
il;elle;onaura arrimé
nousaurons arrimé
vousaurez arrimé
ils;ellesauront arrimé

Passé simple

j'arrimai /a.ʁi.me/
tuarrimas /a.ʁi.ma/
il;elle;onarrima /a.ʁi.ma/
nousarrimâmes /a.ʁi.mam/
vousarrimâtes /a.ʁi.mat/
ils;ellesarrimèrent /a.ʁi.mɛʁ/

Passé antérieur

j'eus arrimé
tueus arrimé
il;elle;oneut arrimé
nouseûmes arrimé
vouseûtes arrimé
ils;elleseurent arrimé

Subjonctif

Présent

j'arrime /a.ʁim/
tuarrimes /a.ʁim/
il;elle;onarrime /a.ʁim/
nousarrimions /a.ʁi.mjɔ̃/
vousarrimiez /a.ʁi.mje/
ils;ellesarriment /a.ʁim/

Passé composé

j'aie arrimé
tuaies arrimé
il;elle;onait arrimé
nousayons arrimé
vousayez arrimé
ils;ellesaient arrimé

Imparfait

j'arrimasse /a.ʁi.mas/
tuarrimasses /a.ʁi.mas/
il;elle;onarrimât /a.ʁi.ma/
nousarrimassions /a.ʁi.ma.sjɔ̃/
vousarrimassiez /a.ʁi.ma.sje/
ils;ellesarrimassent /a.ʁi.mas/

Plus-que-parfait

j'eusse arrimé
tueusses arrimé
il;elle;oneût arrimé
nouseussions arrimé
vouseussiez arrimé
ils;elleseussent arrimé

Conditionnel

Présent

j'arrimerais /a.ʁim.ʁɛ/
tuarrimerais /a.ʁim.ʁɛ/
il;elle;onarrimerait /a.ʁim.ʁɛ/
nousarrimerions /a.ʁi.mə.ʁjɔ̃/
vousarrimeriez /a.ʁi.mə.ʁje/
ils;ellesarrimeraient /a.ʁim.ʁɛ/

Passé

j'aurais arrimé
tuaurais arrimé
il;elle;onaurait arrimé
nousaurions arrimé
vousauriez arrimé
ils;ellesauraient arrimé

Imperatif

tuarrime /a.ʁim/
nousarrimons /a.ʁi.mɔ̃/
vousarrimez /a.ʁi.me/

Verbs conjugated like 'arrimer'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'arrimer'

arriser, arriver, abriter, aimer, animer, aramer, ariser, armer, arrêter, arriérer,

Translations

Etymology

Inherited from Middle French arrimer, from Old French arimer (“to dispose of goods in the appropriate manner, store goods in the hold of a ship”), from Middle English rimen (“to make room for, clear away”), from Old English rȳman (“to make roomy, extend, widen, spread, enlarge, amplify, prolong, clear, open up, make clear by removing obstructions, to clear a way”), from Proto-Germanic *rūmijaną (“to make roomy, give room, remove”), from Proto-Indo-European *rewh₁- (“free space”). Cognate with Old Norse rýma (“to make room for, clear away, break up”). More at ream. See: Old French 'arimer', Middle English 'rimen', Proto-Germanic '*rūmijaną'.

Verbs referencing "arrimer"

Portuguese arrimar, Spanish arrumar.

Additional Information

Sample Sentences