wenken – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of wenken

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: wenken
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: wenkend
Past participle - Verleden deelwoord: gewenkt

Cognates

See the 3 cognates of wenken

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikwenk
jijwenkt
hijwenkt
wijwenken
julliewenken
zijwenken

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb gewenkt
jijhebt gewenkt
hijheeft gewenkt
wijhebben gewenkt
julliehebben gewenkt
zijhebben gewenkt

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikwenkte
jijwenkte
hijwenkte
wijwenkten
julliewenkten
zijwenkten

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad gewenkt
jijhad gewenkt
hijhad gewenkt
wijhadden gewenkt
julliehadden gewenkt
zijhadden gewenkt

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal wenken
jijzult wenken
hijzal wenken
wijzullen wenken
julliezullen wenken
zijzullen wenken

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gewenkt hebben
jijzult gewenkt hebben
hijzal gewenkt hebben
wijzullen gewenkt hebben
julliezullen gewenkt hebben
zijzullen gewenkt hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou wenken
jijzou wenken
hijzou wenken
wijzouden wenken
julliezouden wenken
zijzouden wenken

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gewenkt hebben
jijzou gewenkt hebben
hijzou gewenkt hebben
wijzouden gewenkt hebben
julliezouden gewenkt hebben
zijzouden gewenkt hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijwenk

Translations

  • flag, to signal to
  • beckon, to wave or nod to somebody with the intention to make the person come closer
  • Synonyms & Antonyms

    Sample Sentences

    • [...] naar den wal, Xury, " zeide ik, " en schiet dien leeuw dood. " Hij beefde echter van schrik, en zeide: " Hij mij dooden ! Ik een mond voor hem. " Hij meende een mond vol. Zonder hem meer te zeggen wenkte ik hem, dat hij stil zou zijn, en nam mijn grootste geweer, en laadde het met twee kogels en eene goede lading kruid; even zoo het tweede, en op het derde geweer deed ik vijf kleinere kogels. Ik [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] strand, en stelde mij aldus tusschen de vervolgers en den vervolgde, welken laatste ik met eene luide stem toeriep. Deze omziende, was misschien eerst voor mij even bevreesd als voor hen, maar ik wenkte hem met de hand, dat hij zou terugkeeren, en trad middelerwijl langzaam de beide vervolgers te gemoet; den voorste velde ik met een slag met den kolf van mijn geweer neder. Ik wilde liefst niet [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] vervolgers zag vallen, door den slag en het vuur van mijn geweer zoo verschrikt, dat hij als versteend staan bleef, en meer geneigd scheen mij te ontvlugten dan te naderen. Ik riep hem weder toe, en wenkte hem naderbij te komen, hetgeen hij gemakkelijk begreep, hij deed eenige stappen voorwaarts en bleef toen weder staan; nog eenige stappen en toen stond hij weder stil, en ik zag dat hij beefde, en [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] en bleef toen weder staan; nog eenige stappen en toen stond hij weder stil, en ik zag dat hij beefde, en begreep, dat hij thans dacht door mij gevangen genomen en geslagt te zullen worden. Ik wenkte hem toe, en gaf hem alle mogelijke blijken van genegenheid. Eindelijk kwam hij, van tijd tot tijd nederknielende, naderbij, knielde voor mij, kuste den grond, en zette mijn voet op zijn hoofd. Met [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] zijne wond waaruit weinig bloed gekomen was, omdat de kogel in de borst zat en de wond inwendig gebloed had. Daarop kwam hij met zijn boog en pijlen terug, en ik keerde mij om, om heen te gaan, en wenkte hem door teekens mij te volgen. Hij gaf mij echter te kennen, dat hij de lijken eerst in het zand wilde begraven, opdat de anderen ze niet zouden vinden, hetgeen ik toestond. In een oogenblik had [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] kasteel een schuilplaats zocht, in dat opzigt niet vervuld werd. Ik gaf hem hier brood, een tros rozijnen en wat water, welk laatste hij na zijn loopen hoog noodig had; en nadat hij gegeten had, wenkte ik hem te gaan liggen slapen, op een plaats waar een hoop stroo en een deken lag, en ik somtijds zelf sliep; het arme schepsel ging liggen en sliep dadelijk. (Robinson Crusoe)
    • [...] herkennen, en gaf mij te kennen, dat hij ze wilde uitgraven en opeten. Hierover hield ik mij zeer boos, en gaf hem mijn afkeer er van te kennen, door mij te houden, als of ik er van braken moest, en wenkte hem met de hand, dadelijk verder te gaan, hetgeen hij zeer gewillig deed. Ik klom daarop met hem den heuvel op, om te zien of zijne vijanden vertrokken waren, en mijn kijker uithalende, zag ik [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] vroeg hem in het Portugeesch wie hij was. Hij antwoordde mij in het Latijn een Christen; maar was zoo zwak en flaauw, dat hij naauwelijks staan of spreken kon. Ik haalde mijne flesch uit den zak en wenkte hem, dat hij drinken zou, hetgeen hij deed; en ik gaf hem een stuk brood, hetgeen hij opat. Toen vroeg ik hem wat landsman hij was, en hij zeide een Spanjaard, en zich een weinig hersteld hebbende, [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] gij zult veel lagchen. " En terwijl de vlugge knaap slechts twee voet voor den beer uit was, keerde hij zich plotseling om, en een grooten eikenboom ziende, die hij tot zijn oogmerk geschikt achtte, wenkte hij ons hem te volgen, en zijn gang versnellende, klom hij vlug in den boom, na zijn geweer op vijf of zes ellen afstands van den boom nedergelegd te hebben. Spoedig was de beer bij den boom [...] (Robinson Crusoe)

    Etymology

    From Middle Dutch wenken, from Old Dutch *wenken, from Proto-Germanic *wankijaną. See: Middle Dutch 'wenken'.

    Verbs referencing "wenken"

    English wink, Low Saxon winken, Low Saxon wenken.

    Additional Information