sturen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of sturen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: sturen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: sturend
Past participle - Verleden deelwoord: gestuurd

Cognates

See the 3 cognates of sturen

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikstuur
jijstuurt
hijstuurt
wijsturen
julliesturen
zijsturen

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb gestuurd
jijhebt gestuurd
hijheeft gestuurd
wijhebben gestuurd
julliehebben gestuurd
zijhebben gestuurd

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikstuurde
jijstuurde
hijstuurde
wijstuurden
julliestuurden
zijstuurden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad gestuurd
jijhad gestuurd
hijhad gestuurd
wijhadden gestuurd
julliehadden gestuurd
zijhadden gestuurd

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal sturen
jijzult sturen
hijzal sturen
wijzullen sturen
julliezullen sturen
zijzullen sturen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gestuurd hebben
jijzult gestuurd hebben
hijzal gestuurd hebben
wijzullen gestuurd hebben
julliezullen gestuurd hebben
zijzullen gestuurd hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou sturen
jijzou sturen
hijzou sturen
wijzouden sturen
julliezouden sturen
zijzouden sturen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gestuurd hebben
jijzou gestuurd hebben
hijzou gestuurd hebben
wijzouden gestuurd hebben
julliezouden gestuurd hebben
zijzouden gestuurd hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijstuur

Translations

  • route, to direct along a particular course
  • send, make something go somewhere
  • Synonyms & Antonyms

    Synonyms

    laveren
    navigeren, loodsen

    Sample Sentences

    • Zoodra het echter duister werd, veranderde ik van koers, en stuurde Z.Z.O., om niet te ver van de kust af te raken. De wind was stevig, de zee kalm, zoo dat ik geloof, dat ik den volgenden middag te drie uren, toen ik het eerst land zag, ten minste vijftig mijlen [...] (Robinson Crusoe)
    • Ten dien einde veranderden wij van koers en stuurden N.W. ten W., ten einde een der Engelsche eilanden te bereiken. Maar onze reis was anders bepaald, want op 12°, 15 ' breedte gekomen, sloeg een tweede storm ons even geweldig westwaarts, en voerde [...] (Robinson Crusoe)
    • Het was zoo als ik gedacht had; voor mij lag een kleine inham, waar eene sterke strooming inliep; dus stuurde ik mijn vlot zoo goed ik kon, om het midden van den stroom te houden. Hier had ik bijkans ten tweeden male schipbreuk geleden, hetgeen mij het hart zou gebroken hebben. Daar ik niets van de kust [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] bespeurde ik een kleinen inham aan de regterzijde, en bragt met veel moeite en arbeid mijn vlot daarheen, en kwam er op het laatst zoo nabij, dat ik met mijn riem den grond bereiken kon, en toen stuurde ik erbinnen. Hier was bijkans weder al mijne lading in zee gevallen, want het strand liep hier met zulk eene steile helling, dat ik nergens kon naderen, of het eene einde van het vlot zou als het [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] afstand van het eiland, en als er mistig weder was opgekomen, was ik ook verloren geweest, want ik had geen kompas aan boord, en zou nooit geweten hebben hoe ik naar het eiland had moeten sturen, als ik het eens uit het gezigt had verloren, maar daar het weder helder bleef, zette ik mijn mast weder op en mijn zeil bij, en hield zoo veel noordelijk als ik kon, om uit de strooming te geraken. (Robinson Crusoe)
    • Hierdoor aangedreven, spoedde ik mij naar mijn kasteel, maakte alles tot mijne reis gereed, nam wat brood, eene groote pot vol zoet water, een kompas om naar te sturen, een flesch rum (want ik had daar nog vrij wat van ) en eene mand vol rozijnen, en aldus met al het noodige beladen, ging ik naar mijne boot, schepte er het water uit, en maakte haar vlot, legde er [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] bij mij op, of ik sloeg mijn oog op een heuvel, vanwaar ik de zee aan weerszijden voldoende overzien kon, en waar ik een duidelijk gezigt van de stroomingen had, en hoe ik op mijn terugreis sturen moest. Ik vond, dat de strooming van de eb digt langs de zuidelijke punt van het eiland heen liep, terwijl de strooming van den vloed aan de noordelijke zijde digt langs het strand liep, en ik dus [...] (Robinson Crusoe)
    • Hierdoor aangemoedigd, besloot ik den volgenden morgen met het begin van het getij uit te gaan, gelijk ik deed, na dien nacht in de kanoe, onder de dikke jas, geslapen te hebben. Ik stuurde eerst een eindweegs in zee regt noordwaarts aan, tot ik de kracht van de strooming begon te bemerken, die mij oostwaarts en met vrij groote snelheid voortdreef, maar niet zoo geweldig als de [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] en met vrij groote snelheid voortdreef, maar niet zoo geweldig als de zuidelijke strooming te voren gedaan had, en mij het bestuur over mijne boot latende, zoo dat ik die, met mijn roeiriem sturende, met groote snelheid regt op het wrak aanhield, en het binnen twee uren bereikte. (Robinson Crusoe)
    • [...] in orde brengen van mijn mast en zeilen; want ik maakte ook nog een kleine vlieger en een fok er bij, om te helpen als wij door den wind moesten gaan, en ik maakte er van achteren een roer aan om te sturen; en schoon dit er vrij onbehouwen uitzag, kende ik echter het nuttige en noodzakelijke er te goed van, om mij niet zoo veel moeite te geven, dat het eindelijk tot stand kwam, schoon, als ik bedenk [...] (Robinson Crusoe)

    Etymology

    From Middle Dutch sturen, from Old Dutch stiuren, from Proto-West Germanic *stiurijan, from Proto-Germanic *stiurijaną. See: Proto-Germanic '*stiurijaną'.

    Verbs referencing "sturen"

    Scots Gaelic stiùir, Danish styre, Scots Gaelic stiùirich.

    Additional Information